imageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Crossing the South Atlantic

Tussen 20 februari en 11 april ben ik aangemonsterd geweest op de Full Circle voor het oversteken van het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan, vanaf Kaapstad naar Ilha Fernando de Noronha.

Een bonus

Age SossusvleiZo mag je het gewijzigde reisplan wel noemen. Waar het de bedoeling was om vanaf Kaapstad rechtstreeks naar St Helena te varen stelde Paul en Monique voor om eerst Walvisbaai in Namibië aan te doen. In plaats van Walvisbaai is het door gebrek aan wind dan wel wind uit de verkeerde hoek Lüderitz geworden. Het plaatsje is begin vorige eeuw ontstaan en werd bewoond door Duitse kolonisten die op zoek waren naar diamanten in de woestijn. Ook nu worden er nog steeds diamanten gewonnen in de woestijn en op de zeebodem voor de kust. Duitse invloeden zijn er nog terug te vinden door ondermeer de straatnamen en de Duitse architectuur. De woestijn in de omgeving is verboden gebied, hetgeen kenbaar wordt gemaakt door bordjes met daarop de tekst "Sperrgebiet"

Vanaf Lüderitz hebben we met een gehuurde 4 weel drive pick-up een  drie daagse trip gemaakt naar de zandduinen van Sossusvlei. 'S nachts geslapen in een geleende tent van de autoverhuurder. Het vergt enige gewenning rijden in Namibië, sowieso rijden ze links en daarnaast bestaan de wegen voornamelijk uit gravel. De kunst is om er niet te zacht overheen te rijden zodat de auto in een cadans komt en je de oneffenheden niet zo erg voelt.  Het landschap is zeer afwisselend en evenals de zandduinen van een ongekende schoonheid. Na drie dagen en een kleine 1400 km hebben we het " bakkie" weer ingeleverd bij de verhuurder. Namibië is een prachtig land met zeer vriendelijke inwoners, zeker de moeite waard voor een langer bezoek, ook zonder boot, daar heb je niets aan in een woestijn.

St Helena

Vanaf afstand een hoge kale rots, maar eenmaal aan land blijkt het, behalve kaal langs de kust een prachtig groen binnenland te hebben. Het eilandSt Helena Jamestown met circa 5000 inwoners, bekend als verbanningsoord van Napoleon is nog steeds Brits grondgebied. Wat Napoleon nooit is gelukt, hij stierf op het St Helena na 8 jaar ballingschap, schijnt een Nederlander volgens het plaatselijke museum in 1993 wel gelukt te zijn. Ontsnappen!  De Nederlander was aangehouden voor het smokkelen van drugs met zijn schip. Met behulp van een eilander, die een kleine zeilsloep voor hem had gebouwd was hij er in geslaagd  naar Brazilië te zeilen. De eilanders staan bekend om hun vriendelijkheid en hulpvaardigheid, iedereen zegt elkaar gedag in het voorbijgaan en een lift laat nooit lang op zich wachten, soms kan je natuurlijk qua hulpvaardigheid ook wel een beetje doorslaan.

Behalve dat we over het eiland hebben getoerd en gewandeld, hebben we ook gesnorkeld met whalesharks.  Na een korte instructie, met als belangrijkste mededeling blijf op afstand en raak de beesten niet aan, ga je vanaf de boot het water in. In totaal hebben we 3 whalesharks gezien, een onvergetelijke ervaring. Alleen moeten de Whalesharks ook eens worden geinstrueerd, hou je keurig afstand van de ene, zwemt een tweede op minder dan een meter afstand langs....

Ascension Island

Om het eiland aan te doen dien je vooraf toestemming aan te vragen. Van groot belang is dat, evenals op St Helena, je kan aantonen dat je verzekerd bent voor ziektekosten en repatriëring. Ondanks dat de toestemming nog niet binnen was hebben we vanaf St Helena koers gezet naar Ascension. Daar aangekomen na een tocht van 6 dagen werden we uiterst hartelijk ontvangen door Portcontrol / touristoffice. Na het inklaren van de Full Circle vertelde de dame dat immigrations onderweg was en werden we nogmaals gewezen op de ziektekostenverzekering. Nadat de man van immigrations de stempels in onze paspoorten had gezet maakte hij de opmerking" by the way I suppose your insurances are okay... ."

AscensionOp het eiland wonen circa 450 mensen en is net als St Helena Brits grondgebied. Strategisch hechten zowel de Britten als de Amerikanen er grote waarde aan. Beide naties hebben er een militaire basis. Doordat het vliegveld tot 2019 niet bereikbaar is voor de grotere toestellen van de Royal Airforce en het postschip HMS St Helena na de opening van het vliegveld op St Helena uit de vaart is genomen komt er op dit moment niemand op het eiland, zo is bijvoorbeeld het hotel op het eiland gesloten.  Taxi's en huurauto's rijden er niet. Het leven gaat er net zo snel als de schildpadden die na 35 jaar voor de eerste keer terugkeren om eieren te leggen op het strand

Tom, een onderwijzer, voor 2 jaar gestationeerd op het eiland, heeft ons een lift gegeven tot boven op de Green Mountain. Hij vertelde dat op het eiland oorspronkelijk een boom heeft gestaan en dat circa 150 jaar geleden alle vegetatie op de berg van buitenaf is aangeplant met als belangrijkste doel vocht vast te houden voor de waterhuishouding op het eiland.

Fernando de Noronha

Hooggespannen zijn de verwachtingen van het eiland wanneer het na 10 dagen op zee in zicht komt. Het is een nationaal natuurpark en om er aanFernando land te komen dient er een klein vermogen aan fees worden betaald. Welkom geheten door een groep dolfijnen die voor de boot uitzwemmen wordt het anker gedropt in de baai. Inklaren op zondag gaat niet lukken. Ook het vinden van een geldautomaat vergt de nodige tijd. Na het voldoen van de nodige fees op maandag ligt het eiland gedeeltelijk voor ons open. Gedeeltelijk, omdat voor een aantal stranden apart betaald moet worden. Hoewel we zeker niet het hele eiland hebben gezien en het zeker wel mooi is, kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat vanwege de grote aantrekkingskracht van de binnenlandse toeristen de overheid hiervan behoorlijk (mis-)gebruik maakt.

Naar huis

Na 7 weken + 1 dag, waarin we 4070 NM hebben afgelegd in 31 etmalen, vlieg ik 11 april naar huis. Beste Monique en Paul, hartelijk dank voor jullie gastvrijheid, het vertrouwen en de mogelijkheid voor deze unieke ervaring.

 

Age Meijer

Lees Meer
123 Hits

Ascension, midden op de South Atlantic!

Na 6 dagen perfect zeilen zijn we 'geland' op Ascension. Een nog meer afgelegen en nog kleiner eiland dan St. Helena. Met nog minder inwoners Dinghy dock(plusminus 800). Ook hier is het aan land komen niet eenvoudig! Jammergenoeg geen watertaxi's hier. Dus onze eigen dinghy moeten we te water laten.
Evenals op St.Helena zijn de mensen hier weer supervriendelijk. Inklaren gaat heel eeg snel. Immigration komt naar ons toe terwijl wij bij customs staan! Een supermarkt is ook snel gevonden. Dan op zoek naar koffietent en internet. Dat vinden we op dezelfde plek. Internet is ok hier, koffie iets minder, oploskoffie.... Na ja, als dat het enige mindere is!!
We proberen een plek te vinden om eventueel een toertje te doen. Bij het conservation Center krijgen we foldertjes mee. Daar staan Tom en Christine, Tom is sins 8 maanden leerkracht op dit eiland. Tom biedt ons een lift aan helemaal naar de top van Green Mountain. Wat super! We maken er een rondwandeling. Met prachtige vergezichten en lopen langzaam de berg weer af. Uitzicht vanaf Green MountainGrappig is dat de dorpjes hier One Boat en Two Boats heten. We krijgen vanuit Two Boats weer een lift naar beneden. Echt iedereen is vriendlijk hier.... Niet te geloven!!


O, ja de 6 dagen op zee waren prima! Tussen de 10 en 20 knopen wind! We hebben deze dagen vooral lezend, muziek luisterend, etend, vissend (niks gevangen, wel 3 x beet) doorgebracht.

Morgen gooien we weer los voor de volgende etappe.... weer ruim 1000 zeemijlen.....!!!!

Lees Meer
220 Hits

St Helena, verbannen voor een week

st helena1We kunnen niet zeggen dat we het eiland van verre zien liggen. We komen vroeg in de morgen aan. Als de zon opkomt moeten we dit vulkanische eiland toch zien.... Maar helaas het is slecht weer. Laaghangende bewolking en veel wind!

Maar dan zien we op een gegeven moment door de bewolking de contouren van St Helena! Dit eiland, midden in de Zuid Atlantische Oceaan. Ver van alles weg, echt in de middle of nowhere. Tot voor kort kon je dit eiland alleen bereiken met de postboot vanuit Kaapstad. Een dag of 5 op zee! Maar sinds heel kort wordt er op St Helena gevlogen. 1 x per week! De eilanders zijn er niet eens zo blij mee. Zij zagen de reis per postboot echt als een uitje!

st helena3Sinds verleden jaar hebben ze hier sterke moorings  neergelegd. Prima! Want ankeren is hier niet gemakkelijk en bovendien staat er altijd wel swell. We mogen een mooring oppikken en er is gelukkig een taxi service van de boot naar de kant. Want door die zo juist genoemde swell is het haast onmogelijk om een landing ergens te maken met je dinghy. Ook het afstappen van het taxi bootje vergt een soort van Tarzan manoeuvres.

Maar dan sta je op St. Helena! De mensen zijn alleraardigst hier en zeer hulpvaardig. Groente en fruit is hier moeilijk te krijgen, maar ze doen erg hun best om je te helpen bevoorraden.

st helena4De taxibootcaptain vertelt ons dat ie op zaterdag een toertje doet naar de whalesharks. Er zitten in het juiste seizoen altijd heel erg veel whalesharks rond St. Helena. Het seizoen loopt ten einde, maar hij vaart nog een keer uit op zoek naar deze kolossen die totaal ongevaarlijk zijn. Dus we hebben geluk! En we zien ze en zwemmen met ze! Een werkelijk onvergetelijke ervaring. Wauw..... Bovendien zien we ook nog mantaroggen. Wat een bijzondere dag!

st helena2Een andere uitdaging is de Jacobs Ladder. Een super steile trap naar de top van de berg. Maar liefs 699 treden die net een beetje de groot zijn. Gezien mijn kluts knieën zie ik van deze klim af en nemen Paul en ik een taxi naar boven. Age onze gast/crew loopt wel naar boven en komt aardig uitgepierd boven aan! But he did it! En het uitzicht is mooi. We zien de Full Circle beneden drijven.

Een dag later willen we wel iets meer van het eiland zien. Robbert, een man van rond de 80 jaar, doet toertjes rond het eiland met een auto die ook heel oud is. Zijn bedrijfje heet HISTORY ON WHEELS. We zijn amper weg of de motor slaat af en hij krijgt 'm niet meer aan de praat. Hij belt een monteur die prompt op komt dagen en hij loopt weer. Maar na een paar keer stevig tegen de berg op, vertrouwt hij het toch niet. De auto maakt vreemde geluiden. Hij belt een bekende, Larry, die het toertje van 'm overneemt. Larry, ook rond de 80,  neemt zijn taak serieus en laat ons echt heel veel zien, weet ook heel veel. We zien verschillende plekken waar Napoleon heeft gewoond tussen 1815 en 1821. Hij is hier op St Helena overleden, begraven en twintig jaar later herbegraven in Parijs.

St. Helena is een prachtig groen eiland. Het is nog heel authentiek. Toerisme gaat nu waarschijnlijk pas op gang komen vanwege het vliegveld. Er wonen hier maar 4500 mensen. We hebben het eiland en de vriendelijke bevolking in ons hart gesloten. En wie weet nu er een vliegveld is, komen we er nog eens........

De bewoners van St Helena worden ook wel 'Saints' genoemd, wij begrijpen nu waarom!

Lees Meer
142 Hits

Sail on....

Vis in loosgatNa de grandioze paar dagen in Namibië is het helaas weer tijd om verder te zeilen. We hadden er geen problemen mee gehad om langer in dit prachtige land te vertoeven. Maar we hebben een gast aan boord die op tijd op Fernando de Noronha (Brazilië) moet zijn en wij hebben gasten in SurinameJa wat doe je op zon trip en de Carieb .... Die niet de boot willen missen.

Een tocht van om en nabij de 10 dagen ligt voor ons! Ja, wat schrijf je over deze 10 dagen? De tocht verloopt voorspoedig. In het begin en vlak voor aankomst hebben we rond de 30 knopen wind. Maar verder is het een prima tocht!

 

Heerlijk om op deze tochten een extra persoon aan boord te hebben. Age is een prima zeiler en daardoor kunnen we 3 uur op en 6 uur af!! Fok op de boomHeel af en toe moet Paul uit zijn bed worden gehaald om te reven! Maar verder komen we allemaal prima aan slapen toe. De sundowner is het hoogtepunt van de dag en het diner kijken we ook altijd naar uit! Life is simple at sea!

Age vistWe vangen 3 x een goud dorade waarvan we er 2 terug gooien omdat ze te klein zijn. En 1 x een tonijn... Heerlijk verse sashimi bij de borrel! Over vissen gesproken. Er liggen 's morgens weer regelmatig vliegende vissen op het dek. Een heeft een geweldige snoekduik genomen zo in het loosgat!!!!

Verder lezen we veel, werk ik aan de digitale fotoboeken en staren we over de wijdse oceaan.....


Het leven van een zeiler is best zwaar!!!

Lees Meer
199 Hits

I have been to the desert......

SossusvleiBij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het opknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of Kamperenwest bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na Gaafalle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het Het geheim wat je deeltpark in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 dagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Bij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het Coolopknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of west bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na alle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het park in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 Landschapdagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Lees Meer
473 Hits

Ik zei nog zo ' Geen Bommetje!'

Na 4 en een halve maand losgooien en wegvaren vanuit Zuid Afrika was best lastig. Wat een prachtig land, lieve mensen, mooie dieren, lekker Dag kaapstadeten, lekker braai...... Maar we moeten weer verder. Op Paul zijn verjaardag kwam onze gast voor 7 weken aan, Age vaart helemaal mee naar Fernando de Noronha. Ad kwam vanuit Riebeekkasteel nog met een doosje zelfgemaakte wijn naar Kaapstad. Onder het genot van een lekker glaasje wijn en een heerlijke lunch, vieren we Paul zijn verjaardag en nemen we op bijzondere wijze afscheid van Capetown bij Panama Jack een grappig restaurant vlakbij de haven.

Ja en dan gaan we. Het is lastig de haven uit manoeuvreren maar dan zijn we buiten en kunnen weOndefinieerbare foto van een bultrug direct de zeilen hijsen. Op ons tochtje naar Robbeneiland hadden we nog een walvis gezien, terwijl het seizoen al lang over is. Er zijn meer van deze enorme dieren die ook van Kaapstad houden en besloten hebben daar te blijven. We zien best veel 'spuiten' en wijken af we toe een beetje af van de koers. We zien er zelfs een breachen niet ver van de boot, we verleggen de koers weer een beetje... ' maar huh, waar is ie nou?' Opeens zien we een enorme massa uit het water oprijzen en op nog geen 5 meter van de boot neerplonsen! Wauwwww..... Dat was close, het is bijzonder! Maar liever zie je dit schouwspel op grotere afstand. Paul knipt nog een foto, maar je ziet alleen maar heel veel water en een stukje ondefinieerbare walvis!

Zeeleeuw aan het zonnebadenVerder blijven ze gelukkig op afstand. We zien enorm veel zeeleeuwen die lekker op hun rug met vinnen omhoog lekker liggen te zonnebaden. Een koddig gezicht! Ook veel vogels zien we de eerste paar dagen. Ook een hele grote groep van honderden dolfijnen zien we jagen, jee wat kunnen die de zee onstuimig maken! Een heel fraai gezicht! We hebben een prima wind de eerste dag en zeilen een prachtige koers. Dan valt de wind weg en moeten we een paar uur motoren. Uit de gribfiles begreep Paul dat de wind terug zou komen en flink ook. We hijsen de zeilen weer en hebben een flinke tijd van de dagAge vaart mee tot Fernando 30-40 knts. Gelukkig wordt de wind vlak voordat de avond valt minder en kunnen we met 15-25 knts de nacht in gaan. De zee is wel wat ruiger en de boot wordt flink van links naar rechts gegooid. Niet echt een lekkere koers om te slapen!

Helaas is de wind in de ochtend 'op'  moet de motor weer aan. Balen, het is nog ruim 200 mijl naar Walvisbaai onze geplande stop. Volgens de gribfiles komt de wind niet snel terug. En om nou 200 mijl te gaan motoren.... Luderitz is nog zo'n 40 mijl. Misschien moeten we de plannen wijzigen en deze stad Full Circle voor anker bij Luderitzaanlopen? Het blijkt een wijs besluit. De wind pikt na een tijdje weer op en we varen heel rustig naar de haven. We zijn net wakker na een nachtje van 10 uur slapen! Straks maar eens uitzoeken waar we een auto kunnen huren om hier vandaan een mooie indruk van Namibië te krijgen. Maar eerst ontbijten en inklaren!

Lees Meer
412 Hits

Zuid Afrika... wat een geweldig land!

TsitsikammaAan alles komt helaas een eind. Zo ook aan ons verblijf in Zuid Afrika. Van de week gaan we uitklaren en losgooien. Op dan de Carieb met nog mooie tussenstops op de route in Namibië, St. Helena, Fernando de la Noronha, Suriname en dan Tobago onze eerste bestemming in de Carieb!

Maar wat hebben we het geweldig gehad hier. Na het blauwe bezoek (zie vorige blog) togen De groep van Anjawe naar Sommerset waar Anja met haar reisgezelschap en haar man The vertoefde. Een superleuk weerzien. De laatste keer was in Thailand. We hebben genoten van de heerlijke wijnproeverijen en het heerlijke eten en de leuke uitstapjes.

Ja en dan nog een weekje of 2 zelf wat rondrijden en bekijken. Met als hoogtepunt Addo Elephant park. Nog één keer een park om het af te leren! En dit keer zagen we wel leeuwen. Maar liefst 7.

Addo Elephant ParkTsitsikamma is ook meer dan de moeite waard. Ruige natuur met hangbruggen boven de monding van een rivier met hele steile rotsen.

Nog zo'n bijzonder natuurlijk fenomeen zijn de Knysna heads. De moeilijkste aanloop van Knysna Headseen haven in Zuid Afrika. Spectaculair! Quinten (die we op Madagaskar) hebben leren kennen en zijn vrouw Mariaan hebben ons de omgeving van Knysna laten zien. Gastvrij als deze mensen zijn hebben we 3 dagen met hun doorgebracht. Zelf oesters plukken en deze met een Breakfast wijntje opeten op een geweldige plek in de vroege ochtend.
Zij gaan in april ook huis en haard verlaten voor een avontuur met hun zeilboot en starten in Madagaskar!

TafelbergIk kan uren doorgaan met mooie plekjes en geweldige ontmoetingen in dit mooie land! Route 62, een schitterende weg door een lange kloof, je rijd uren lang tussen 2 bergformaties door met leuke kneuterige dorpjes op de route. We stoppen bij de Sweaty Dutchman. Een Nederlander die daar ooit per ongeluk is terecht gekomen en de heerlijkste pannenkoeken bakt!

De laatste stop is in Riebeekkasteel bij Ad. Ook een Nederlander die zijn hart verpand heeft aan Zuid Afrika en in dit prachtige dorp woont en uitzicht heeft op zijn eigen wijngaard! Hoe perfect is dat! Hij laat vol trots de mooie omgeving zien en ook hier zijn we meer dan welkom om te overnachten! Wat een bijzonder gastvrij land is dit toch!

Terug op de boot staan er nog 2 must-do's op het lijstje! De Tafelberg en Robbeneiland. We treffen het en kunnen voor beide nog een Robben Islandkaartje bemachtigen. En hebben voor beiden activiteiten prachtig weer. Het uitzicht vanaf de Tafelberg is fenomenaal. Op Robbeneiland krijgen we een rondleiding van een ex-politieke-gevangene. Bijzonder, je realiseert je des te meer hoe wreed de mensen kunnen zijn. Apartheid slaat toch echt helemaal nergens op... Op dezelfde dag horen we dat Zuma is afgetreden..... Hopelijk gaat dit bijzondere land betere tijden tegemoet!! We love South Africa.

De Haas BoysJa, en dan hebben we nog een klein feestje op de Full Circle. Arienne en Joost, vrienden van ons wonen in Johannesburg met hun kinderen Kenan en Kyle en zijn 'toevallig' met Arienne's nicht Lucienne een weekendje in Kaapstad en omgeving. Gezellig om ze een dagje aan boord te hebben en bij te kletsen...
Ja, en wij kunnen beamen dat zij in een geweldig land wonen!

Lees Meer
713 Hits

Blauw bezoek

Vreemde naam voor een blog? Ja, eigenlijk wel!  We wisten het al een hele poos dat we bezoek zouden krijgen de laatste week van januari. Het Aan de wijnwas nog wel even spannend of we het allemaal zouden redden. Met de keerkoppeling perikelen en het moeilijke weer hier in Zuid Afrika. Maar het is allemaal gelukt!

Maar blauw bezoek? Het gaat om 3 dames! Josepha, Manon en Christine. Blauw? Zijn ze koninklijk? Ja,Cape of good hope eigenlijk wel een beetje. Blauw, houden ze van een drankje? Ja dat ook, maar niet dat je ze blauw kan noemen! Enfin, de meeste van jullie zullen weten dat ik enige tijd voor onze nationale trots, KLM heb gewerkt. De blauwe vogel! En ja, mijn oude vliegvriendinnetjes hadden een vlucht naar Kaapstad aangevraagd. Zo geweldig! Het is zo leuk om oude bekenden zo aan de andere kant van de wereld te zien! En in hun koffers zaten meer spullen voor ons dan voor hen zelf..... Koffie, stroopwafels, Bastognekoeken, appelstroop, drop, kaas, noem maar op. Wij halen de Carieb wel met deze Hollandse lekkernijen.

ChampagneOm wat mobiler te zijn hadden we een auto geregeld, groot genoeg voor zijn 5-en. Met Josepha en Christine die een dag eerder kwamen dan Manon togen we naar Kaap de Goede Hoop, om deze eens van land te bekijken ipv zee! De weg er naar toe is prachtig. Zeker de Chapmans road. Geweldige vergezichten, wauw!
De pinguïns bij Boulders Beach zijn ook een bezoekje waard. Koddige, grappige beestjes zijn dat en je kan ze van dichtbij observeren!

De haven hier in Kaapstad is niet zo heel bijzonder, maar de Yacht Club is des te leuker. En het eten prima en de bediening echt super! Dus leuk om de dag af te sluiten.

Ondertussen is de volgende bemanning van KLM gearriveerd met Manon aan boord. Ook zij is beladen met spulletjes voor ons! We staan om half Leuke plekelf voor het prachtige hotel waar zij verblijven. Op naar de wijngebieden! Da's altijd leuk om te doen. We proeven wijnen bij Boschendal en genieten van wat kleine hapjes en een heerlijk glaasje wijn later op de dag bij  Grande Provence!

PenquinOm ons niet al teveel te haasten hebben we een overnachting geboekt in Franschhoek. De huisjes zijn spiksplinternieuw met prachtig uitzicht op de bergen. De ontvangst is heel vriendelijk. 's Morgens wandelen naar La Bourgogne waar we buiten genieten van een heerlijk ontbijtje. Om het af te leren nog een champagne proeverij bij Le Lude voordat we weer naar Kaapstad terugkeren om Christine en Josepha af te zetten bij hun hotel. Manon gaat met ons mee naar de boot om ook te eten bij de Yacht Club. Verrast zijn we als het in de haven weer 40-50 knopen blijkt te waaien. De boot helt helemaal over de steiger heen!! De haven meester helpt ons met 8 dikker fenders! Echt niet normaal die Paul ook op de foto met de meidenkracht van de wind. We maken nog meer lijnen vast. Een oog wordt bijna uit de steiger gerukt! Poehoe.........

WaterfrontAls de boot eindelijk goed ligt gaan we eten. In de Yacht Club speelt een bandje en het eten is weer prima. Manon gaat met een Uber terug naar haar hotel. Om het KLM bezoek af te sluiten gaan we de volgende dag met Manon naar de Waterfront om te lunchen.....

Heerlijk om je vliegvriendinnen op allerlei plekken in de wereld te kunnen ontmoeten.
Meiden heel erg bedankt voor de gezelligheid en alle heerlijkheden, wij hebben ontzettend van jullie bezoek genoten!

Lees Meer
756 Hits

Pak op je donder 2&3

We zeilen nu bijna 7 jaar rond de wereld. Tot voor kort was het aantal keer met zeer harde wind beperkt. We varen immers niet voor niets de 'milk run' route. In de buurt van de evenaar met veel gunstige Voor anker voor de tafelbergpassaatwind. Kort voor Tahiti in de Pacific 2014 werden we te grazen genomen door een soort thermisch laag met een aantal uur 40+ wind. Bijliggen, eerste keer een scheur in het zeil. Flink geschrokken schreven we een blog over dit 'pak op ons donder'.

Met de crossing van de Indische Oceaan en het ronden van de Kaap de Goede Hoop hebben we wel weer een paar grenzen verlegd. Het hoeft van ons echt niet zo nodig maar het gebeurd. Na wekenlang klussen hebben we dan eindelijk los kunnen gooien in Richard Bay. Weerman Des is positief over een weather window naar East London. Dat is een berucht stuk. Vrijwel altijd veel wind en de sterke Agulhasstroom maken het moeilijk. En tussen Durban en EL is geen enkele mogelijkheid om te schuilen, laat staan een haven aan te lopen. Buurvrouw Marijke zag in haar atlas staan 'Wild Coast'. Ik bedoel maar. Tussen Durban en East London krijgen we wel twaalf uur 40-50 knopen wind voor de kiezen. Een flink pak op ons donder dus. We gaan zelfs een paar uur bijliggen. Het sturen is extreem vermoeiend. Aan de stuurautomaat kan je dit niet overlaten. Tijdens het bijliggen worden we door de stroom flink weggezet. Als de wind afneemt hebben we moeite om East London nog te halen. Maar het lukt en we droppen het anker op de Buffalo River. De eerste etappe zit erop. Gelukkig is ook hier een leuke yachtclub en, het treft, op zaterdagavond 'braai'.

Ondertussen zijn er hier zo'n 15 jachten verzameld. Allemaal op weg naar Kaapstad. Allemaal druk met weerkaartjes bekijken en gribfiles binnenhalen. Weerman2 lijnen op de ketting Des, de man verdiend een standbeeld wat mij betreft naast Mandela, schrijft in zijn dagelijkse mail over een goed weather window. All the way to Cape Town. Dat moeten we hebben. We liggen al zwaar achter op schema en in Kaapstad komen Monique's 'vliegvriendinnen' langs beladen met drop en stroopwafels.

Zodra de wind van Zuidwest weer naar de Oosthoek draait vertrekken we. Nog weinig wind dus op de motor. Maar dan komt er een mooie bries. We laten Mosselbaai, een stopover die vaak wordt gebruikt, rechts liggen. Een dag later passeren we in de nacht Cape Agulhas, het meest zuidelijke punt van Afrika. Het is dan nog ruim 100 mijl via Kaap de Goede Hoop naar Kaapstad. We kunnen dan nog 35 knopen wind verwachten. Echt druk maken we ons daar niet meer om. What's new? We passeren Kaap de Goede Hoop die zich tussen de wolken door even laat zien. De wind trekt al flink aan. Ja hoor de 40 knopen wordt weer aangetikt. Wat was die bijnaam ook al weer? Oh ja, 'Cape of Storms'. We gaan verder op de kotterfok. Qua grootte zoiets als een surfzeil. Op golven van 3 á 4 meter lijkt het ook wel of we surfen. Net voor het donker wordt Hier was het nog te doenzien we de Tafelberg. De wind neemt nog steeds toe. Regelmatig boven de 50 knopen. Je wordt er gek van. Om Kaapstad te halen moeten we ook nog flink hoog varen. De wind giert en huilt door de verstaging. Water waait horizontaal van de golftoppen af. Volgens de Reeds almanac een teken van storm. Monique bewaakt op de plotter de veilige koers. Sturen is moeilijk en is zwaar. De boot is erg loefgierig. We lopen regelmatig meer dan 8 knopen snelheid en de gangboorden gaan door het water. Dat is niet normaal voor een Hallberg 49. We hebben zelden water over het dek. Maar dit zijn ook geen normale condities. Zeil minderen, ofwel de kotterfok indraaien, is vragen om problemen. Het zeil gaat danZeilen alleen op de kotterfok extreem klapperen en zal juist dan stuk gaan. Maar de druk op zeil en tuigage is enorm. Als er nu iets stuk gaat, al is het maar het harpje van de val, hebben we een groot probleem. Zo gaan er tientallen gedachten door mijn hoofd. Moet ik niet dit doen of dat. Maar de mogelijkheden zijn beperkt. De marge is klein. Doorgaan is het beste. Gelukkig blijft alles heel. We komen met moeite bij de haven van Kaapstad. De ingang ligt precies in de wind. Dat gaat dus niet lukken met zoveel wind. Niet op zeil en de motor heeft dan ook niets in te brengen. We gaan voor anker net ten noorden van de haven. We nemen een borrel en praten nog wat. De adrenaline zakt weer. Boot en bemanning hebben het pak op ons donder weer overleefd. En morgen is er weer een dag.

De volgende dag is er nog steeds teveel wind om de haven binnen te gaan. We lezen mailtjes van de andere zeilers. Meer dan de helft van de boten heeft problemen gehad. Drie boten hadden hulp van de Zuid Afrikaanse rescue nodig. Dan mogen wij nog niet klagen.

Lees Meer
800 Hits

Serieuze zaken............

Sinds ons uitstapje naar Durban zijn we constant bezig geweest met serieuze zaken. Mensen die wel eens bij ons op de boot zijn geweest weten Laatste uurtjeswat enorm groot ons teakdek is! Om daar alle rubbers van te vervangen is echt een serieuze klus. Maar het is ons gelukt. Mede doordat de keerkoppeling niet in orde was en eruit was voor inspectie & reparatie en we daardoor veel tijd hadden, maar dat is een ander serieus verhaal waar ik zo op terug kom!

Ons teakdek was een 'hell of a job' maar het leuke van dit werk is dat het zo mooi wordt onder je handen. Dagenlang zijn we aan het rubber eruit halen, de naden schoonmaken, kitAndries komt er aan inspuiten en schuren geweest. Of de boten naast ons in de Zululand Yacht Club zo blij waren weet ik niet. Maar de mensen zijn zo aardig hier en leven allemaal mee!
Om je een indicatie te geven van de hoeveelheid speciaal voor teakdek gemaakte Sikaflex die we in de naden hebben gespoten ...... 65 stuks van die extra grote van 600 ml per stuk! Nóg voelen onze armen niet helemaal normaal aan als we 's morgens wakker worden, beetje stijvig. Maar het was het werk allemaal waard. De Full Circle heeft een Facelift gehad en ziet er minstens 10 jaar jonger uit!

Ja, en de gearbox (keerkoppeling) daar schreven we al eerder over. Sinds de Malediven Gearboxhadden we problemen. Waarschijnlijk iets geraakt in het water waardoor ie een enorme dreun had gehad. Waardoor we Chagis over hebben moeten slaan en we veel eerder de Seychellen bereikten. Daar dachten we na een hele hoop stress dat ie gerepareerd was. Maar niet bleek minder waar....

Dus hup de hele gearbox er weer uit. Dit speelde allemaal rond de kerstdagen. Hoe kunnen we het uitkienen. Dan hebben ze hier een soort van 'grote vakantie' en zijn er veel bedrijven een lange tijd dicht. Zo ook het gearbox bedrijf in Durban waar de onze naar toe was gebracht. De berichten die we kregen waren sumier. Dus weer een hoop onzekerheid. Kan ie nog gemaakt worden? Hoe lang gaat het duren? Wanneer kunnen we vertrekken naar Kaapstad waar we eind januari een hoop afspraken hebben?

Mooi dekkieUiteindelijk kwam Andries (onze lokale mechanic) met het verlossende nieuws dat de gearbox terug in Richards Bay was en hij 'm de volgende dag weer in kwam bouwen!!

En ja, dan wordt het tijd om afscheid te nemen van de geweldige mensen van de Zululand Yacht Club, de zeilers die net als wij nog in Richards Bay liggen om verschillende redenen, de lokale mensen van de zeilboten die bij ons aan de steiger liggen,de taxi chauffers die ons regelmatig ergens heen rijden. De laatste keer braai....... Ja, na 3 maanden op dezelfde plek voel je je helemaal thuis! En voelt alles een beetje eigen.

Maar het is heerlijk dat we kunnen gaan. Ja en dan komen we met de volgende serieuze zaak;Echt niet blij Zeilen langs de kust van Zuid Afrika. Een kust waar echt niet mee valt te spotten! Het weer kan hier razendsnel veranderen en je wil niet met 3 á 4 knopen stroom mee hebben en daar de wind tegenin krijgen! Het stroomt echt knetterhard hier langs de kust. We halen met de Full Circle ons snelheids record 13,1 knoop!

Full Circle voor anker East LondonEerst moeten we een heel eind motoren omdat er geen wind is. Dan zeilen we relaxt een lekker stuk met de spliksplinternieuwe zeilen. Maar die krijgen het zwaar voor de kiezen. De wind trekt aan naar 30 knopen. Dat maken we regelmatig mee! Maar het trekt verder aan en tikt de 40 aan, de 45 aan! Ook dat is niet nieuw! Maar dat dat aanhoud voor meer dan 12 uur. Ruim 45+ knts met zelfs uitschieters naar iets boven de 50 knopen dát is wel nieuw voor ons (gelukkig). Maar we zijn nu in East London! Met een heleboel boten wachten we op een nieuw 'weather window' om verder naar Kaapstad te zeilen. Gelukkig hebben ze hier ook een fantastische braai bij de Yachtclub!

Lees Meer
687 Hits

Zeiltocht naar Durban, maar niet met de Full Circle

In de Malediven zagen we ze voor het eerst. De crew van zeilboot 'Thinking of Dave'. Ontzettend lieve en gastvrije Australische zeilers. Op de SharkieSeychellen hebben we heel wat uurtjes doorgebracht met Mark. Leuk was het weerzien in Richardsbay weken geleden.

Aangezien onze keerkoppeling ons nog in Richardsbay houdt, het duurt zeker nog tot rond de jaarwisseling, moesten we afscheid nemen van Mark en Tina en hun opstapper Maureen... Onze zeilende wegen zullen elkaar niet meer kruisen. Jammer, je weet nooit of je elkaar ooit nog zal zien. Tijdens een soort van afscheidsetentje vroeg Mark of we geen zin hadden mee te varen naar Durban. Ja..... Leuk eigenlijk wel. Ervaring opdoen langs de Afrikaanse kust én op eenMark Tina andere boot!
De tocht was best heftig, hoge golven en na een paar uur best veel wind. De aanloop naar de grote commerciële haven van Durban best spannend midden in de nacht. Met de vele grote zeeschepen die ook naar binnen varen. We ankeren in de buurt van de jachthaven om de volgende ochtend naar binnen te varen en drinken nog een aankomstbiertje.

We blijven nog 2 dagen aan boord in Durban en gaan oa naar het Zeeaquarium. Meer dan de moeite waard om te bezoeken. Het aquarium is gebouwd in een oud schip. Er zijn genoeg dingen te doen om je een hele dag te vermaken.

Zondagochtend huren we een auto om naar Richards Bay terug te rijden..... Tijd om echt afscheid te nemen van Mark, Tina en Maureen. Het werk roept weer ...... Teakdeck schuren! Maar het was even een heerlijke break!

Lees Meer
714 Hits

Het gaat niet altijd voor de wind.........

De periode in Nederland ligt alweer een tijdje achter ons.en we hebben al veel werk verzet!
De nieuwe zeilen zitten eindelijk op de boot en zijn na wat aanpassingen hier en daar klaar! Prima zeilmaker met prima service. Wij zijn zeer te spreken over Ullman Sails.
Mooi heOok de Lazybags zijn aangepast zodat het nieuwe zeil er goed in past.

Het raam in de cockpit wat open kan is ook vervangen. We kunnen weer naar buiten kijken!

Het is wel mooi zo'n groot flushdeck met teak. Behalve als je opnieuw moet rubberen. Wauw wat een oppervlakte en wat een sikaflex gaat daar in!
Maar we kunnen nu aan de laatste etappe beginnen: het schuren. En ook het leukste deel want je ziet het onder je handen mooi worden. Het resultaat is prachtig... Beginnetje met schuren is gemaakt!

Paul wilde van de week de olie verversen en startte de motor. Bij aankomst in Richardsbay hebben Paul druk aan het werkwe nog naar de keerkoppeling laten kijken. Er was een klein probleem en zo opgelost door de monteur. Nog voor we naar Nederland gingen ...... Helaas bleek het probleem toch groter te zijn en de keerkoppeling is er weer uit.... Balen, zaten we niet echt op te wachten na die dure reparatie op de Seychellen.

Dus we vertoeven nog steeds in Richardsbay. Waar we de tijd dus goed benutten!
Het is een troost dat het weer verre van stabiel is om grote stukken te varen langs deze o zo lastige kust. Het laatste goede weather window was toen we met uit Nederland terug waren. Dus er liggen veel zeilers ongeduldig te wachten....Tot zo ver de berichtgeving uit Zuid Afrika

Lees Meer
699 Hits

Another day in .............

Mandela capture siteOeps .... Ik loop een beetje achter met de blogs! Na ons wildparken avontuur met Bert en Annemarie een dagje op de Full Circle om te wassen en het volgende plan 'uit te werken'. En het is vrijdag dus we kunnen weer meedoen aan de Zululand Yachtclubbraai!

We hebben een geweldige accommodatie geboekt (Berghouse & Cottages) vlak bij het Drakensgebergte. Het lijkt een soort van hobbithuisje met een fantastisch adembenemendHobbit huisje uitzicht. Ook de catering is fantastisch hier! Er zijn prachtige wandelingen uitgezet en het mooie Amfitheater is maar op een kwartiertje rijden. We wandelen de Leopard Trail en de volgende dag bij het Amfitheater. Het pad kronkelt door het landschap met steeds weer waanzinnig mooie vergezichten.

We zijn gewaarschuwd om het weer in de gaten te houden. Dat kan zomaar omslaan. Ook hebben we een register getekend. Bij terugkomst moeten we ons weer afmelden! We horen gedonder door de bergen echoën en besluiten om te keren. Wat een wijs besluit lijkt. We zijn net bij de auto terug en de regen klettert uit de lucht! Wauw wat een water komt er uit de lucht vallen. We rijden nog terug naar het visiteurs center waar blijkt dat we een lekke band hebben! We krijgen niet eens de kans om zelf de band te verwisselen! Zo hulpvaardig als de lokale mensen zijn!

Op de terugweg naar Richardsbay komen we nog 'per ongeluk' langs de Mandela Capture Site. De plek waar Mandela in 1962 is gevangen genomen. Een indrukwekkend museum met een bijzonder monument!

Helaas zit de vakantie van Annemarie en Bert erop en wij maken ons klaar voor onze vakantie naar Nederland.

DrakensbergenHet zijn weer 3 weken van genieten, familie & vrienden bezoeken, verwend worden, ziekenhuis, dokters en tandartsbezoeken. Heerlijk ontbijtHet is herfstachtig in Nederland maar ook dat heeft zijn charme!
Iedereen weer heel erg bedankt voor de gezelligheid, onderdak, het heerlijke eten & drinken en liefde & vriendschap, wat we iedere keer weer ervaren! Het blijft toch geweldig dat we overal zo welkom zijn.....

We zijn alweer 2 dagen terug op de boot. Nog flink wat klussen af te maken voordat we richting Kaapstad kunnen gaan varen....

 

Lees Meer
663 Hits

Met Bert en Annemárie op safári deel I&II

Deel I

We liggen amper een week in Richards Bay na de oversteek van zo'n 1200 mijl vanuit Madagaskar en kijk eens wie we daar hebben....! Onze vrienden uit Zeegse! CheetaGeweldig om elkaar in dit land te zien en nog leuker is dat we ruim 2 weken hebben om een mooie tochtHippo s bij skiclub te maken.

Met een ruime auto rijden we als eerste naar St Lucia. Vanuit Richards Bay prima te bereiken. De gastheer van de prima accommodatie midden in het stadje, African Ambience, is erg enthousiast en hulpvaardig. Voor we het weten hebben we voor dezelfde middag een Hippotour. Maar de eerste hippo's, veel leukere naam dan nijlpaard, zien we al tijdens de lunch. Bij de Ski club met uitzicht op een binnenmeer.

Zuid Afrika is qua accommodatie en eten prima te betalen en ook de entree voor de parken valt ons erg mee! We stappen een uur voor zonsondergang op een flinke boot. De eerste hippo zien we al binnen een minuut! Hij zwemt/loopt recht op de boot af! We zien er zoveel!
Krokodillen leven hier ook maar we zien er maar 1 en zelfs een haai! Hier schieten we de eerste foto's Girafvan de honderden foto's die we tijdens deze 'vakantie' schieten!

Voor de volgende dag rijden we naar Cape Vidal een mooie plek aan de kust. We rijden hier zelf een park in en zien veel antilope-achtigen, wrattenzwijnen (Pumba) en zelfs Lots of hipposneushoorns. Cape Vidal is prachtig, een mooi strand, de zee is onstuimig er staan hele hoge golven.

We stoppen op een uitkijkpunt waar Paul in de verte Walvissen ziet slaan met hun staarten op het water. Best goed te zien met de geweldige verrekijker die we van de boot hebben meegenomen!

Hluhluwe is een van de bekendste parken in deze omgeving. Dag 3 staan we vroeg op. Om 5 uur worden we met bijzonder safarieauto opgehaald. Jeff is een zeer ervaren gids die razend enthousiast vertelt over dit mooie park. Hij weet ongelofelijk veel en vertelt veel over alle dieren, zelfs de kleinste dieren, mestkevers en bijzondere sprinkhanen. Ontbijten doen we midden in de natuur.

jeff tovert een ontbijteVan de big 5 zien we geen leeuwen en luipaarden maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de prachtige cheeta die we van heel dichtbij kunnen zien. Jeff is Braaien in de jungleniet alleen een goede gids maar ook een goede Braai Man. Met uitzicht op een olifant eten we onze steak medium rare! Wauw, we zijn alle 4 helemaal safarie-fan. Wat een prachtige natuur heeft dit land!

 

Deel II

In St Lucia bedenken we plan II. Tegen de grens met Mozambique ligt het prachtige olifantenpark Tembe! Aangezien we nog lang niet 'uitgesafaried' zijn zoeken we een leuke accommodatie daar in de buurt. We boeken 3 nachten in Kosy Bay lodge waar we 2 huisjes hebben met een eigen zwembad(je)! Weer een leuke zeer betaalbare plek midden in de natuur.

Olifant zoekt verkoelingMet een grote 4x4 rijden we met Christopher door het park. Het heet Elephant Park, nou die zien we dan ook! Ze hebben een prachtige uitkijkpost gebouwd vlakbij een drinkplaats. We raken niet uitgekeken, zitten er ruim een uur en zien op een gegeven moment wel 14 olifanten tegelijk! Die drinken en maken zichzelf nat tegen de warmte. Ook hier zien we Beautyimpala's en niala's. Geweldig om naar hun gedrag te kijken zo tussen die enorme olifanten.
Het park is qua natuur weer heel anders dan de andere parken.

Met Alex maken we een wandeling rond de Kosy Bay en de rest van de dag relaxen we bij ons zwembad(je).

We rijden terug naar de Full Circle in Richardsbay, het is ondertussen weer vrijdag. Dus we kunnen weer meedoen met Drinkplaatsde wekelijkse braai! We bedenken nieuwe plannen en rijden de volgende dag naar een mooie plek aan het strand in de buurt van Richards Bay voor een lekkere wandeling. Daar zien we vissers met enorme hengels. 3 x achter elkaar zien we iemand een haaitje vangen! Het stikt langs de hele Afrikaanse kust van de haaien. Op vele plekken hebben ze haaiennetten, zodat het veilig is om te zwemmen. Maar hier niet, zwemmen is op eigen risico. Nou mij niet gezien

Ondertussen hebben we deel III van de trip uitgedacht . Deze dagen gaan we doorbrengen in de Drakensbergen.

Lees Meer
808 Hits

Onze geweldige Full Circle

Hoe komt het eigenlijk dat ik nooit eerder een blog heb geschreven over de Full Circle? Omdat het misschien zo vanzelfsprekend is?
Al 6 en een half jaar is de Full Circle voor ons een veilige plek, ons huisje, ons vervoermiddel, een veilige, zeer betrouwbare boot. Of moet ik zeggen schip?
Dat is net zoiets als de Engelsen het altijd zo nadrukkelijk hebben over een boot als een SHE. Nu weet ik dat een boot vrouwelijk is (natuuuuuurlijk)! Maar wij Nederlanders hebben vooral de neiging om te praten over dingen en dan te vervolgen met hij of het of ie. Nou vind ik onze boot ook wel mannelijk of zullen we het erop houden dat 'ie' vrouwelijk is maar dan wel heel stoer. Een heel stoer wijf zullen we maar zeggen!

Full Circle tussen de dolfijnenNou wisten wij al lang dat Hallberg Rassy goede, betrouwbare, sterke boten bouwt. Eén van de redenen dat deze bouwer ook op ons lijstje stond bij het zoeken naar een boot. Maar er hangt ook een prijskaartje aan! Een iets ouder schip konden we ons permitteren.

Alles is heel degelijk uitgevoerd. Het polyester is wel 20 mm dik. Daardoor is ZIJ wel wat langzamer. Zonder onze spullen erop weegt ZIJ al 19 ton! Nou laat ik het aan jullie fantasie over wat onze, spullen en voorraden wegen..... En dan zijn de enorme dieseltanks en de watertank nog niet eens gevuld! Maar who cares? Deze boot is gemaakt om de wereld rond te zeilen. En voor ons is dat geen wedstrijd. Dus ons stoere wijf heeft een beetje tijd nodig om op gang te komen. Maar als de vaart er dan eenmaal in zit.....
Doordat ZIJ een lange kiel heeft en geen vinkiel zoals de meeste moderne nieuwe jachten, en wij dus een andere rompvorm hebben, snijdt ZIJ zich Isnt she beautifuldoor het water. Vooral aan de wind is dat een verschil met de 'rondspanten', die klappen echt op het water op een aandewindsekoers.

Ik weet nog bij de zoektocht naar een boot dat Paul graag een boot wilde met de kuip achterin. Lekker sportief zeilen, dicht bij het water. Maar de Full Circle heeft een centercockpit. Eigenlijk is dat zo fantastisch. De keren dat wij water over hebben gekregen ín de kuip is nihil. Het voelt safe, het is gewoon heel veilig!
Ja, ZE is wat ouder. Maar altijd zeer goed onderhouden. En wij zorgen ook goed voor HAAR! Er gaat wel eens wat kapot, maar dat Wereldbootgebeurd op nieuwe boten ook. Dat hoort gewoon bij de tak van sport! Ook bij jullie thuis gaat er wel eens iets stuk door slijtage of een fabrieksfout of zo.

Bijzonder is dat je elke kraakje, geluidje kent op je boot. En dat kan per koers verschillen! Dus zit er opeens een ander geluidje bij, dan spitsen wij de oren en gaan op zoek naar de veroorzaker van dat 'vreemde' geluid. Een heel bekend geluid voor ons is de windmolen, hoog in de bezaanmast. Slaat deze aan dan is er op de meeste koersen, afhankelijk van de zeestatus, voldoende wind om te zeilen. Gaat ie als een 'dolle' in de rondte dan hebben we meer dan 20 knopen wind. Kan ie het bijna niet meer bijhouden, dan staat er heel veel wind en zetten we 'm (haha..... is de windmolen mannelijk? Of ook vrouwelijk...?) uit, dan zijn de accu's toch al vol!

Ik kan bladzijden volschrijven over HAAR! Maar heel fijn is het flushdeck. Alles is 'gelijkvloers' aan dek zullen we maar zeggen. Geen kajuitopbouw waar je je onhandig langs moet manoeuvreren. Zeker in de nacht als je moet reven of zo is het ideaal dat je zo makkelijk op het dek loopt!

Elke keer als wij met de dinghy naar de Full Circle varen zijn we weer trots op haar. Het is een mooi schip om te zien. Prachtige lijn. Vaak vinden wij HAAR de mooiste boot van de baai. Of is dit net zoiets dat een moeder haar eigen baby het mooist vindt? Nee, zonder dollen het is een boot met uitstraling! En wij zijn ongelofelijk blij met HAAR! Full Circle bedankt dat jij net zo goed voor ons zorgt als wij voor jou! ⛵️⛵️

Lees Meer
1127 Hits

Passage to Africa

We hebben een geweldige tijd gehad in Madagaskar. Maar er ging geen dag voorbij of mijn gedachten gingen uit naar de komende passage. De oversteek naar Zuid Afrika. Net als destijds de trip van Fiji Paul bekijkt weerkaartjesnaar Nieuw Zeeland een dikke duizend mijl van Noord naar Zuid. Je verlaat dan het tropische gebied waar de over het algemeen stabiele passaatwind overheerst. Het wordt wisselvalliger. Om de paar dagen trekt een depressie onder de punt van Zuid Afrika langs naar het Oosten. De Zuidwesten wind gaat dan tegen de sterke Agulhasstroom in. Deze stroom loopt langs de Afrikaanse kust naar het Zuiden. Wind tegen stroom wat hoge en steile golven kan veroorzaken. Dat moet je dus vermijden! Uiteindelijk hebben we losgegooid. Het weer zag er goed uit. Maar ja, de voorspelling voor over een dag of zeven is minder betrouwbaar dan die voor morgen. Gelukkig hebben we Tom en Marieke in Labrot, Frankrijk. Met hun zeilersachtergrond kunnen ze de situatie met hulp van internet voor ons goed inschatten. Middels sms-jes met de sateliettelefoon worden de weerberichten op de Full Circle zo geactualiseerd. Daarnaast halen we zo nu en danPaul repareert zeil weerkaartjes binnen via de ssb-radio. We hebben een goede oversteek met mooi weer. Als de wind wegvalt gaat de motor aan. Als er teveel wind is reven we. We proberen de snelheid aan te passen aan het meest gunstige aankomst moment. Soms gaan we als de brandweer met een flinke stroom op de kont. Dan weer valt het wat tegen. Wat doe je nou zo'n hele dag op zee? Ja, wachtlopen, sturen, eten koken, brood bakken, vissen, lezen, muziek luisteren, slapen. We praten over ons aanstaande bezoek aan Nederland volgende maand. Over het vervolg van de reis komend jaar. Enz. Enz. En ondertussen tikken de mijlen weg. We komen in een soort ritme. Het ritme van de oceaan. Maar dan zie ik opeens een scheur in de genua. Nu nog een centimeter of twaalf. Maar dat kan snel groter worden. De zeilen zijn slecht. Al diverse keren dit jaar hebben we moeten repareren. We hebben al contact met een zeilmaker in Durban om Afrikaanse vlag hijsennieuwe te laten maken. Maar ja, dan moeten we Afrika wel eerst halen! De scheur zit ter hoogte van de eerste zaling, een meter of zes hoog. We hebben twee opties. Het zeil strijken of vanuit het bootmanstoeltje repareren. 60m2 zeil strijken op een slingerend schip is niet echt fijn. We kiezen voor de tweede optie. Monique hijst mij omhoog in het bootmansstoeltje. In een emmertje heb ik een grote plak zeildoek, aan een kant besmeerd met sikaflex. Dat plak ik over de scheur. We hebben eerder zo noodreparaties uitgevoerd. Het lijkt te houden.

Verder valt onze oversteek  samen met het steeds groter worden van de maan. Dat vaart zoveel makkelijker 's nachts. Je ziet de horizon. En ik kan reven zonder deklicht.Zululand Yacht Club

Zoals gewoonlijk zit ook op deze reis het venijn in de staart. De Zuidenwind die we wilden vermijden komt toch. En een stuk sterker dan we op grond van de gribfiles mochten vermoeden. De windmeter loopt op tot 28 knopen, een dikke 6 Bft. Op zich niet zo'n probleem. Daar kunnen we goed gereefd in zeilen. Maar door het wind op stroom effect zijn de golven steil en niet te bevaren. We gaan  bijliggen. De golven beuken tegen het schip. Binnen is het relatief rustig. We lezen en slapen wat en wachten op betere tijden.

Maar uiteindelijk komt de kust van Zuid Afrika in zicht. Wordt ook tijd. Het bier is bijna op. En de zeilmaker wacht.

De laatste vijf uur voor de aankomst in Richards Bay (Zululand Yacht Club)zien we regelmatig walvissen, bultruggen. Als ze blazen, spelen en springen kun je ze al op grote afstand signaleren. Maar soms zwemmen ze rustig en zie je pas een grote zwarte rug als ze dicht bij zijn. Regelmatig gooien we het roer om om een aanvaring te voorkomen. Slalommen tussen de walvissen!

Lees Meer
1175 Hits

Tutto per i clienti!

Nosy Be, Madagaskar, 15 september 2017

HumpbackWat te doen na bijna 3 prachtige weken op Madagaskar? Valt dat nog te toppen? Zeker wel. Op een mooie zaterdag komen we aan op de Full Circle van Paul en zeilen met de piroqueMonique. Daar zijn we een week te gast, net als co-gast Rene.

Vanaf het eerste moment maken Paul en Monique het credo tutto per i clienti volledig waar. We krijgen een fijne hut, heerlijk eten en drinken, leuke uitstapjes op het land en nog veel meer. Zoals volop tips voor straks, als wij zelf met Casa del Tramonto in Toscane aan de bak gaan met gasten.

Een paar highlights en een dieptepunt. Walvissen op 50 meter van de boot, schildpadden, snorkelen en een heroïsche redding door Paul toen bij mij de luchtJosef en Maria even op was tijdens het zwemmen. Het shitty dieptepunt was geheel aan mezelf te wijten. Ik bleek in staat midden in de nacht het toilet succesvol te verstoppen. Waarna Paul the morning after goedgeluimd zijn gereedschapskist pakte en dat gewoon even fixte.

Monique is al net zo'n bikkel. Wil met een houten ladder op een locale houten boot stappen en.... gaat dwars door een gammele sport heen. Klap op de ribben, been open Groepsfotogehaald. Waar ik allang de meest extreme krachttermen gebruikt zou hebben, verbijt zij de pijn, stapt aan boord en doet en passant ook nog even mee aan een stevige wandeling.

De avonden worden doorgebracht met goede gesprekken en een onorthodoxe mix van muziek. Zachtjes meegezongen door het gehele gezelschap. Met een mooie sterrenhemel en subtiel klotsende golven op de achtergrond. Alles voor de klant...

Dinand & Bianca nemen hun petje af. Rene ook. Dankjewel!

Lees Meer
834 Hits

Sailing Around

Het begint net licht te worden als ik wakker word. Even buiten kijken. Ja hoor het zonnetje piept net achter het bergje vandaan! De mooiste momenten van de dag, zeker hier in Madagaskar! We blijven echt Sailin in a piroquefotograferen. De mensen, zonsopkomst, zonsondergang en natuurlijk niet te vergeten de dhows (lokale zeilboten). En daar zijn er heel veel van. Het is eenPaul geniet op de Piroque geweldig zeilgebied hier. Leuke baaien op niet al te grote afstand van elkaar. Goeie diepte om te ankeren. Goed beschut. Niet druk. Mooie omgeving! Wat wil je nog meer? Er is alleen niet heel veel wind hier. 's Morgens waait er een landwind deze is niet heel krachtig. En ' s'middags waait er een zeewind. Daar hebben we al steeds stukjes op gehopt en als je mazzel hebt kan deze rond de 20 knts zijn.
De dhows maken slim gebruik van deze wind om uit te varen of juist huiswaarts te gaan. Soms zie je ze echt liggen wachten op de wind! Bijzonder gezicht.
Er zijn veel baaien met mooie ankerplekken. Het verschil tussen eb en vloed is best groot, zo'n 3 meter. Dus als je met de dingy aan land gaat is dat iets om rekening mee te houden. We hebben nog anderhalve week voordat de volgende gasten komen dus we kunnen relaxt doen. Alvast het gebied verkennen om de leukste ankerplekken te vinden.
Vandaag zijn we met Paul op pad geweest, een Malagassische gids. Gezeild met een piroque zeilboot! Een wereldervaring! Zo kunstig hoe ze zo'n bootZonsondergang hebben gemaakt. Natuurlijk helemaal van hout en een katoenen zeil. Een drijver om de boot  in evenwicht te houden. En allemaal touwen om de boot bij elkaar te houden en om het zeil mee te bedienen. Achterop het roer wat ook met een touw wordt bediend. 'Mijn' Paul mag ook nog een stuk zeilen. Glimlach van oor tot oor haha...
We wandelen anderhalf uur door de natuur, bezoeken een dorp. Maar dan zeilen we weer terug in de piroque. Overstag gaan is niet zo makkelijk, het is eigenlijk meer gijpen. Het laatste stuk wordt er geroeid en gepunterd! Deze fantastische ochtend wordt afgesloten met een heerlijke Malagassische lunch van vis met kokosrijst en mangosalade!

Getagged in:
Lees Meer
907 Hits

De geuren en kleuren van Madagaskar

Amper echt 'geland' hier in Madagaskar besluiten we een toertje te maken naar het noorden. De mensen zijn arm hier dus we zijn gewaarschuwd dat het best tricky is je boot Lemuronbeheerd achter te laten. Maar Jimmy, de persoon die ons ook bij het inklaren heeft geholpen past ook op boten en dinghys als je een paar dagen weg bent. Een van zijn vriendjes verkoopt ons een toertje en gaat zelf als gids mee. Om niet te lang van de boot weg te zijn besluiten we niet met lokaal vervoer te gaan maar een 4wd met chauffeur te huren. Dat blijkt een goede zet te zijn want de wegen zijn ergBoabab slecht! Je kijkt je ogen uit onderweg. Het is een kleurrijk gebeuren. De aarde is overwegend rood en de mensen houden van kleurrijke kleding. Ze wonen in kleine houten hutjes met rieten daken. Dat alles onder een scherpe blauwe lucht... Prachtig! Veel  werkgelegenheid is er niet dus mensen proberen van alles en nog wat te verkopen. Volgens mij heeft Madagaskar geen last van vergrijzing, het wemelt van de kinderen en baby's. We willen twee nationale parken bezoeken. In de middag komen we aan bij het Ankanarana national park. Het park bestaat uit puntige rotsformaties, Tsingy's genoemd. Het zijn eigenlijk koraalriffen die 300 miljoen jaar people of Madagaskargeleden naar boven zijn gestuwd. Het woord Tsingy betekent op zijn Malagassisch 'op je tenen lopen'. Heel toepasselijk want de stenen zijn vlijmscherp! Het massief wordt omgeven door bossen, grotten en ondergrondse rivieren. De flora en fauna is hier prachtig. Je moet het park met een gids betreden. Hij heeft binnen de kortste keren al een lemur gespot en een kameleon! Dag 2 rijden we naar weer naar een park Red Tsingymet Tsingy's maar deze zijn rood gekleurd. Niet te vergelijken met de Tsingy's die we gister zagen. Het is kalksteen dat vrij komt door erosie in de bedding van de rivier. De weg er naartoe is een dirt road. Je wordt behoorlijk door elkaar gehusseld maar het is echt de moeite waard! Overnachten doen we in de meest noordelijke stad Diego Suarez. Een oude stad met koloniale gebouwen. Jammer dat de meeste gebouwen in slechte staat verkeren. Dag 3 reizen we naar het park Montagne d'Ambre. Ook hier staan we versteld van de diversiteit van flora en fauna. We hebben een zeer enthousiaste gids die ons vooral prachtige dieren laat zien. Lemur apen, gekko's, en diverse vogels en de kleinste kameleon ter wereld. We zijn er samen over uit... Madagaskar is heel bijzonder, ik kan zo nog wel even doorschrijven.... Maar ik kan beter snel foto's op de website zetten.  Heb ik het nog niet eens gehad over het lekkere eten, de specerijen, drukke marktjes.,...

TsingyMalagassische mus

Lees Meer
894 Hits

Aan stuurboord liggen kapers lief

We verlaten de Seychellen en gaan op weg naar Madagaskar. Het zeegebied van de Seychellen is enorm Veel winduitgestrekt. Onderweg, na zo'n 600 mijl, lopen we nog Cosmoledo aan. Een Atol dicht bij Aldabra waar heel veel vogels zijn. We hebben de AIS (Automatic Identification System) uitgezet. Tot voor kort was in dit gebied, 'slechts' 1000km van Somalië, sprake van piraterij. Veel jachten lieten jaren lang De Seychellen en bijbehorende eilandengroepen links liggen. Te gevaarlijk. Behalve kapingen van tankers zijn er ook zeiljachten gekaapt en werd de bemanning vastgehouden om losgeld te krijgen. De laatste jaren is de situatie genormaliseerd. Meer jachten ieder jaar varen nu weer de Noordelijke route over de Indische Oceaan! Via de Malediven en De Seychellen naar Madagaskar. De piraterij heeft De Seychellen overigens geen windeieren gelegd. Veel landen stuurden om de koopvaardijschepen en olietankers te beschermen marineschepen naar de Oost Afrikaanse kust. Of er is een 'guard on board'. Die schepen en bemanning moesten zo nu en dan foerageren. Victoria op Mahé was een geschikte plek. Ook werden hier gevangengenomen piraten aan land gebracht en berecht. Amerika zat er niet op te wachten ze mee te nemen naar de VS. Guantanamo zat al vol. In Victoria werden ze berecht en na verloop van tijd teruggestuurd naar Mugadishu. Het schijnt dat De Seychellen aan het verlenen van deze service goed hebben verdiend. Maar goed. Wij zeilen rustig verder maar laten de AIS nog maar even uit. Nu alleen nog uitkijken voor die haaien aan bakboord. Hoe de reis verder verliep... Je kunt nog zo goed plannen, kom je toch midden in de nacht aan bij Cosmoledo. Een atol is eigenlijk niet meer dan een rif en hier aan daar een stukje land met wat kokosbomen. In het donker zie je dus niets en riffen zijn gevaarlijk.  We houden een afstand aan Guard aan boordvan 2 mijl. Elektronische zeekaarten hebben nogal eens een afwijking. We gaan bijliggen aan de lijzijde van het atol. De wind is nog flink maar de golven wat minder. We proberen de rest van de nacht nog wat te slapen. Bij het eerste licht overzien we de situatie. De wind is aangetrokken tot 30 knopen en er staan flinke golven. Door de stroom zijn we de afgelopen uren wel 12 mijl weggezet. Dat hele stomme atol is al niet meer te zien behalve dan op de kaart. We besluiten door te varen, koers Madagaskar. We varen met drie reven in het grootzeil en kotterfok half uitgerold. Het is net te doen. De zee is onstuimig. Met de zon en de blauwe lucht is het ook mooi, indrukwekkend. De wind trekt verder aan naar 35 knopen, naar 40 knopen. De 46 wordt aangetikt. Wauw! Lag ons knopenrecord niet op 49,6? En dat was in een baai achter het anker, niet op 40000 mijl sinds Harlingenvolle zee. Bij het wegnemen van het grootzeil scheurt het achterlijk uit. De zeilen zijn te oud voor dit ruige werk. Daar zijn we straks wel weer een dagje zoet mee. Kan de naaimachine weer aan dek. Gelukkig wacht in Zuid Afrika de zeilmaker waar we een nieuw grootzeil en genua in bestelling hebben. De rest van de dag zeilen we verder met alleen de kotterfok. Tegen de avond varen we het windveld uit. Oh... Vergeet ik te vermelden dat we nog iets 'aangetikt' hebben namelijk de 40.000 zeemijlen sinds we in Harlingen vertrokken  in 2011.

Lees Meer
791 Hits