imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.
Monique heeft zijn/haar biografie nog niet ingesteld

TROPISCHE CYCLOON PAM raast over Vanuatu - HULPACTIE VOOR VANUATU

De storm is voorbij. We hadden een beschutte plek gezocht vlak bij Russel. Uiteindelijk De eerste Donation Box voor Vanuatuis de cycloon ietsje van zijn baan geweken en zijn de voorspelde 50 knopen gelukkig uitgebleven. Gelukkig voor Nieuw Zeeland, gelukkig voor ons!

De mensen op Vanuatu zijn minder gelukkig. Daar heeft Pam Middenstanders Opua IIgrote verwoestingen aangericht. Zoals velen van jullie al op Facebook hebben gelezen zijn we een hulpactie begonnen voor de mensen van VANUATU. Naar de berichten is 90% van de huizen verwoest en is de ravage enorm. Ondertussen hebben we al honderden euro’s aan donaties ontvangen. En er is nog meer onderweg. Waarvoor onze hartelijke dank!

Via Tom en Susie, zeilvrienden van ons die hun jacht op Vanuatu hebben (zij waren Middenstanders van Opuagelukkig in Nieuw Zeeland tijdens de verwoestende storm) worden we op de hoogte gehouden wat de mensen daar vooral nodig hebben. Over een paar weken zet de Full Circle koers naar Vanuatu om de hulpgoederen af te leveren en zelf de handen uit de mouwen te steken.

Voor de mensen die nu pas lezen over onze inzamelingsactie. Jullie kunnen een bedragVanuatu storten op de Full Circle rekening. Wij zullen er kinderkleertjes, voedsel, spijkers, schroeven, gereedschap, visgerei, melkpoeder, speelgoed, medicijnen etc voor kopen en de Full Circle compleet volstouwen met allerlei spullen.

Bij de middenstanders van Opua hebben we overal busjes neergezet voor een bijdrage voor Vanuatu. Hopelijk levert dat ook nog iets op. Onze Zweedse gasten (van afgelopen week) met hun kleine dochtertje Tyra waren de eerste met een donatie en hebben via Facebook in Zweden ook al het een en ander bijeengesprokkeld.

Wij zullen er zorg voor dragen dat iedere cent wordt gebruikt voor de mensen van Vanuatu Donation BoxesVanuatu. We zullen jullie op de hoogte houden met foto’s en tekst. Doen jullie ook mee?

Donatie kun je overmaken o.v.v. Vanuatu op de Full Circle rekening:

NL61 RABO 0156 2716 80

Heel veel dank!

Monique en Paul                        

Lees Meer
1331 Hits
0 reacties

Atlantisch oversteek nieuws

Op verzoek van velen hebben we het ‘Oversteeknieuws’van de Full Circle in een blog gezet. Zodat het nagelezen kan worden!

1 december 2011

Wij zijn onderweg!

 

Op zondag 27 november kwam Roland de laatste opvarende voor de oversteek aan boord in Boa Vista en kon er koers gezet worden richting Sao Vincente. Ondertussen waren de gebroeders van der Velden (sinds kort voorzien van de bijnaam Ed en Willem Bever) al met zeer zware tassen met allerlei onderdelen voor de zonnepanelen op de Full Circle geïnstalleerd.

 

Sao Vincente werd gekozen voor het installeren van de zonnepanelen daar ze hier een haven hadden. Wel handig voor zo'n klus. Ze dachten er 2 dagen voor nodig te hebben en dat is gelukt!! Uitgezwaaid door Casper was het dan echt zover!!

 

Ondertussen zijn we bijna 24 uur onderweg richting het westen.... Barbados met een schitterende zonnepanelen constructie achterop.

 

Bij vertrek hadden we al bijna 30 knopen wind door het windeffect dat tussen de eilanden door giert. Daarna kwamen we in de luwte van het eiland Santa Antao en konden we de motor starten... geen wind.

 

Nadat we helemaal los waren van het eiland kwam de wind weer terug en tot nu toe hebben we een stevig windje gemiddeld rond de 24 a 25 knopen wat een windkracht 6 betekent.

 

Het is nog wel een beetje wennen, iedereen moet zijn plekje en zijn draai nog een beetje vinden. Maar voorlopig gaan we als een speer.

 

2 december 2011

Vliegende vissen op dek, tonijnsteak op je bord...

 

De Full Circle vliegt vooruit, momenteel wel met ruim 7 knopen. We varen met grootzeil 1e rif, genua voor 80% en het bazaanzeil. Iedereen begint zijn draai te vinden. De watermaker draait, de zonnepanelen ronken, het brood staat in de oven. De eerste twee dagen waren best pittig; veel wind en flinke golven. Lastig om te slapen en lastig om ... te koken. Toch toverde Monique spinazie met mie en een geweldige tonijnsteak (nee, niet zelf gevangen) op de borden. Dat werd door de hongerige bemanning enorm gewaardeerd. Het smaakte heerlijk!!

 

We hebben inmiddels ruim 270 mijl afgelegd van de 2000 naar Barbados. Het gemiddelde klimt nu naar zo'n 170 mijl per dag. Ach, voor je het weet zijn we er...

 

3 december 2011

De schoenen zijn gezet...

 

Ja, ook de Full Circle is in de ban van Sinterklaas. Vanmorgen is er uitgebreid gezongen voor de goedheiligman. Op het achterdek zijn de schoenen gezet. De kans is groot dat hier in plaats van suikergoed een vliegende vis in beland maar dat mag de pret niet drukken.

 

Op het nautische vlak kan gemeld worden dat er inmiddels ruim 400 zeemijlen zijn afgelegd. De stemming is goed. Erik heeft zijn zeeziekte overwonnen en zelfs Jaap laat zich af en toe aan dek zien. We varen nu voor de wind met de genua op de boom, grootzeil en bazaan. Enkele mijlen voor ons vaart het Nederlandse jacht Boomerang. Die kunnen we hebben! Matchracen op de oceaan...

 

4 december 2011

Scherven brengen geluk

 

Dat hoogtepunten aan boord van de Full Circle vaak bestaan uit het wisselen, reven van de zeilen, eten en drinken geeft wel aan wat een rust je ervaart op deze hele grote oceaan.

 

Maar vanmorgen (vannacht)rond een uur of half 5 kunnen we nog een ander hoogtepunt bijschrijven. Er is een beker van het 'Holland Servies' aan diggelen gevallen.

 

Alle gekheid op een stokje.... het gaat nog steeds 'voor de wind', inmiddels ruim 550 mijl afgelegd. De Boomerang heeft koers gezet naar St. Lucia en is voorlopig niet in beeld op de AIS (Automatic Identification System). Het is een dubbel gevoel om te melden dat we blij zijn dat het bewolkt is, het wordt toch wel heel erg warm in de boot. Aan de andere kant leveren de nieuwe zonnepanelen dan minder stroom........ Enfin er moet toch iets blijven om je druk over te maken!!

 

PS Gisteravond hebben we weer de beroemde Hallberg Nassie gegeten. Bij gebrek aan kip was het dit keer de vegetarische variant. Zou het ook smaken met 'vliegende vis'...?

 

5 december 2011

Zie ginds vaart de Full Circle

 

Vijf mannen en twee vrouwen

varen op de oceaan

 

voor de wind naar Barbados

met grootzeil, genua en bazaan

 

Nog maar 1200 mijlen

liggen er voor de boeg

 

met de voorraad eten moeten ze het halen

pasta, rijst en aardappelen genoeg

 

Maar, zo vraagt de Sint zich af

staat 'Sinterklaas' wel op het program?

 

met pepernoten en liedjes zingen,

met een extra oorlam?

 

Wees gerust goedheiligman

op de Full Circle wordt gerijmd en gedicht

 

en voor die extra oorlam

is de kapitein al gezwicht

 

En die andere sinterklaas-traditie?

'schoenzetten', ook niet mis

 

Natuurlijk, en wat dacht je?

in elke schoen een vliegende vis!

 

Dus vandaag een happy hour

met kruidnoten, chocolademelk en speculaas

 

dus zelfs midden op de Atlantic

op de Full Circle vieren we SINTERKLAAS!

 

6 december 2011

Druk,druk, druk....

 

Voor zover je kan zeggen dat je het druk hebt tijdens een oceaan oversteek hebben wij gister de drukste dag sinds vertrek gehad. Het is heel erg belangrijk om regelmatig allerlei zaken aan boord na te lopen. Of alles nog op zijn plaats zit, vast zit en heel is. Splitpennen, schoten, allerlei schroefjes en moertjes en natuurlijk ook de zeilen.

 

Bij deze check zagen we dat de uv-baan van de genua (fok) los ging laten. Dus actie!!

 

Paul haalde met Roland en Erik de genua naar beneden, achter het grootzeil om het uit de wind te houden. Goed vastbinden op het dek en dan de naaidoos tevoorschijn halen. Paul is wel een uurtje bezig geweest om de uv baan weer vast te zetten. Twee naalden gebroken! Maar het ziet er weer top uit!!

 

Ja en dan was het tijdens happy hour de sinterklaasviering met Sinterklaasliedjes, chocolademelk, pepernoten en speculaas en niet te vergeten een cadeautje en een gedicht voor iedereen (ja ook voor Jaap!)

 

Tulin had het eten verzorgd, een heerlijke couscous en kleine gevulde paprika's.

 

En vandaag hebben we voor het eerst in 5 dagen gegijpt. Ben je ook wel even mee bezig, maar dan kunnen we weer even vooruit! Ik denk dat we morgen gaan melden dat we op de helft zijn!!

 

7 december 2011

Full Circle halfway Atlantic Ocean

 

Krap zeven dagen na het vertrek van de Kaapverdische Eilanden is de Full Circle 'halfway the Atlantic Ocean'. Speciaal voor deze gebeurtenis is aan alle bemanningsleden een certificaat uitgereikt. Ja, wie wil dat niet boven z'n bed hangen... Nog een kleine 1000 mijlen te gaan naar Barbados (aan boord uitgesproken als Bárbedos). Met onvermindert ruim 6 tot 7 knopen op de log zit de gang er nog steeds goed in. Het weer is prachtig. Met de lunch vandaag erwtensoep gegeten met een stuk zelfgebakken (Koopmans-)brood. Maar dan natuurlijk wel in korte broek en T-shirt...

 

8 december 2011

Erwtensoep en bruine bonen

 

Om na de Sinterklaasviering nog even in de decemberstemming te blijven stond er gisteren snert (lunch) en bruine bonen met chili (diner) op het menu. Maar dan wel in korte broek en T-shirt. Verder is er weinig te melden. Sinds het vertrek van de Kaapverdische eilanden hebben we maar 1 schip gezien! Het aantal vliegende vissen is sterk verminderd. Vanmorgen lag er zelfs niet een aan dek. Op een enkele vogel na (die waarschijnlijk de weg kwijt is) zien we geen dieren. Dit zal wel veranderen als we in de buurt van land komen. Het wordt steeds warmer in de boot. De watertemperatuur is al 26,5 graden en in de boot staat de temperatuurmeter al op ruim 29 graden! De waszak vult zich snel met t-shirts en de stapeltjes in de kast worden steeds kleiner!

 

9 december 2011

Onder de volle maan

 

Al enkele nachten vaart de Full Circle onder een vrijwel volle maan. Dat zeilt heel plezierig. Onvoorstelbaar hoeveel licht dat geeft. De maan is al op aan het begin van de avond en gaat recht over ons heen van oost naar west. Wat een verschil met nachten zonder maan of met zware bewolking. Dan stuur je in een zwart gat, de koers enkel corrigerend op de instrumenten.

 

'He, er mag wel wat meer spanning op het voorlijk van de genua'. Even de val wat aandraaien en... ja, daar lag de hele genua naast de boot in het water. Val gebroken! Met drie man was het nog een hele klus om het zeil, toch wel 70 m2, weer aan boord te trekken. Met de reserveval hebben we het zeil weer kunnen hijsen. En in Barbados klussen we de oude val er wel weer in. Barbados? Nog 680 Mijl !!

 

10 december 2011

Op één oor en rondjes varen op de oceaan

 

Na dagenlang rugslapen (meest stabiel bij voor-de-wind slingerend schip) eindelijk weer eens op één oor. We werden vannacht verrast door een naar zuid draaiende en flink toenemende wind. Bovendien kwam de regen met bakken uit de hemel. Snel de boom er uit en reven. Kun je met ruime of voor de wind wat meer zeil voeren, aan de wind is het al gauw teveel. Dus ook nog een tweede rif erin. Met het opkomen van de zon was de regen, maar helaas ook de wind, helemaal verdwenen.

 

En wat doe op de oceaan zonder wind? Dan ga je rondjes varen... Al geruime tijd vertoond de fluxgate kompas kuren. En met Elektro Erik aan boord vraagt dat probleem om aangepakt te worden. Eerst maar eens 'calibreren'. Ja, en dan ga je dus midden op de oceaan rondjes varen om de deviatie vast te stellen. Maar goed dat julie ons niet zien... Maar het waren wel perfecte Full Circles!

 

11 december 2011

WWW

 

Warm, wind en water

 

Of het nu overdag is of 's nachts de temperatuurmeter blijft zo'n 30 graden aanwijzen. Slapen is lekker, maar zodra het zonnetje naar binnen piept drijf je je kooi uit! Dan maar een boek pakken en een 'windplek' zoeken. En er is vandaag gelukkig weer wind, niet overdreven (rond de 15 knopen). Dat is beter dan op de motor varen. Gister middag kwam de wind weer een beetje opzetten en vannacht hadden we hetzelfde ritueel als gisteren. Veel wind en regen. Daar koelt het dan wel weer een wat van af. En je verveelt je niet....rif erin, rif eruit, Genua in, kotterfok op....... Onze plotter zegt dat als we met deze snelheid blijven zeilen we over 3 dagen op Barbados zijn. Lets keep our fingers crossed for nice wind this coming 3 days!! We kijken allemaal al uit naar ......land!!! We hebben wel even genoeg water gezien!

 

12 december 2011

ZZZ

 

Zon, zee en zout zijn de zaken waar we mee bezig zijn. De zon schijnt de hele dag en we zijn blij als ie achter een wolkje kruipt. Zowel binnen als buiten de boot is het 30 graden. Dus als je eten staat te koken of een afwasje doet kun je je zelf daarna uitwringen. Dus er ontstaat een enorme zoutbehoefte. Eitje met zout, tomaatjes met zout en lekkere zoutjes houden onze zouthuishouding op pijl. En als je om je heen kijkt zee, zee en nog eens zee.......

 

Verder geen bijzonderheden het afgelopen etmaal. Een constante wind van rond de 20 knopen. We kunnen nog steeds redelijk op een oor varen en er zit een rif in een grootzeil en de fok een beetje ingerold. Een vliegend visje door ons raam (van de overkapping) naar binnen gevlogen en in de kuip beland. Tulin had een lekkere chocolade cake gebakken.

 

Nog zo'n 48 uur = twee dagen dan hopen we op Barbados aan te komen......

 

13 december 2011

DWDD

 

De Wereld Draait Door...

 

Je ontkomt er niet aan. Met zeven mensen op een boot op de oceaan, verstoken van nieuws over wat er in de wereld allemaal gebeurt. Je geniet van de ruimte, de volle maan, kabbelend water. Ja, dan ga je eens wat filosoferen met elkaar...

 

'Wat zou nu het ergste zijn wat er de afgelopen weken gebeurd kan zijn'? Erik wist hier het antwoord wel op...'Dat McDonalds failliet is gegaan'. 'En wat zou nu het beste zijn dat er de afgelopen weken is gebeurd?'. Je denkt dan aan de uitvinding van het perpetuum mobile, een oplossing voor de honger in Afrika of wat voor nobels nog meer. Maar nee, het was toch wat grondstoffelijker. Ja, ook hier was Erik de eerste; 'Dat er op Barbados een nieuwe McDonalds is geopend'! Jullie zien het, ook op de Full Circle draait de wereld door met een paar echte carnivoren aan boord. 't Wordt duidelijk tijd dat Barbados in zicht komt. De snelheid is er overigens wel wat uit. Weinig wind, klapperende zeilen. Nog 170 Mijl te gaan.....

 

14 december 2011

Doldrums in het zicht van Barbados

 

De snelheid van de Full Circle is teruggezakt tot een schamele 2 knopen. Weinig wind. Er staat nog een flauwe deining die de boot laat schommelen. We varen alleen op de genua. Dit is om het slaan van de zeilen, vooral het grootzeil te voorkomen.

 

Maar elk nadeel heb z'n voordeel; de lage snelheid stelde ons in staat even lekker de oceaan in te duiken. Heerlijk! Zwemmen achter de boot met 5000 mtr water onder je, een aparte ervaring.

 

Van het culinaire front valt te melden dat Monique erin is geslaagd ijs te maken! Lekker, maar heel snel op eten want het smelt in no time. Gisteravond hebben we Akerslootse pannenkoeken gegeten uit vierkante pannen. Hiervan hebben we twee die naast elkaar op het fornuis kunnen staan. Maar wel lastig om zo uit de hand te keren. Verder zijn we nu wel door de verse groenten en fruit heen. 't Is goed dat we er bijna zijn... nog 65 mijl. Barbados, here we come!

 

15 december 2011

De Full Circle is aangekomen op Barbados!!!!!!!!

 

Lees Meer
1288 Hits
0 reacties

Boot te koop vaarklaar voor een langere reis

He? Zullen de meeste van jullie denken. Komen Paul en Monique terug? Terug komen we wel een keer, maar niet op dit moment. Hoewel we op het moment dat we Nieuw Zeeland verlaten richting huis gaan! Maar het zeilende leven bevalt ons nog steeds uitstekend.

 

De mensen die ons al langer volgen herinneren zich waarschijnlijk Tom en Marieke van de IImpuls wel. De eerste ontmoeting was op ons favoriete eiland Bequia in de Carieb in januari 2012. We hebben elkaar op veel mooie plekken in de Carieb getroffen en er is een mooie vriendschap ontstaan. Triest en verslagen voelden wij ons dan ook toen we begrepen dat zij hun zeilende leven op moesten geven vanwege gezondheidsredenen van Marieke.

 

Positief als deze mensen zijn, zijn ze ondertussen bezig met het verwezenlijken van hun volgende "droom". Een geweldige plek in Frankrijk waar ze (binnenkort) gites gaan verhuren. Wij zijn er verleden jaar tijdens ons verblijf in Nederland geweest en het is er prachtig! Ondertussen alleen maar mooier, want er wordt hard geklust! Nieuwsgierig?? Labrot

 

Ja, Tom en Mariek willen, zij het met pijn in hun hart de IImpuls verkopen. Zij ligt op Curacao en zou heel graag weer het ruime sop kiezen. Dus... Zeilers die ons volgen en er ook eens voor langere tijd tussenuit willen. Dit is misschien wel je kans! Neem direct contact op met Tom en Mariek via hun website of mail ons. De IImpuls is een Jeanneau DS 43 compleet uitgerust voor een wereldreis en ze ligt te koop voor een zeer aantrekkelijke prijs!

Lees Meer
1879 Hits
0 reacties

Back on the Boat

Eigenlijk hadden we nog wel langer in Wellington willen blijven! Dat vinden we echt een heerlijke stad. Niet te groot. Niet te veel hoogbouw. Verschillende plekken waar je prachtig over de stad uit kunt kijken. Eentje is zelfs met een cabel car te bereiken. Heel veel leuke restaurantjes en plekjes waar je neer kan strijken voor een lekker bakkie koffie of glaasje wijn of een biertje. De waterfront is echt heel trendy. Er wordt volop geroeid en met drakenboten gevaren. Ziet er allemaal erg gezellig uit. We ontmoeten weer leuke mensen (zie foto).

 

Wat je absoluut niet mag missen mocht je ooit in Wellington komen is het nationaal museum TE PAPA. Ook hier weer zie je de bedrevenheid van de Kiwi's. Een interactief museum over de historie van Nieuw Zeeland. Veel over de Maori cultuur, de flora en fauna, over de eerste immigranten, de geschiedenis van de 1e en 2e Wereldoorlog, diverse tentoonstellingen, over vulkanen en aardbevingen die regelmatig voorkomen hier. Ze bootsen zelfs een aardbeving na!

Terwijl andere activiteiten, rondleidingen en musea vaak best prijzig zijn is dit museum gratis! Wij hebben er een halve dag rondgedwaald. Maar we hadden er met gemak nog een halve dag kunnen doorbrengen.

 

We sluiten onze 'vakantie' af in Wellington met een Japanse maaltijd. Jammie. We maken nog 2 stops op weg naar de Bay of Islands, een vlak bij Wellington aan de kust, omdat het zo'n mooi plekje is en weer een hele goeie BBH, Moana Lodge. En nog een in Hamilton om niet midden in de nacht op de boot te arriveren. Maar goed ook want bij de betaling blijkt dat onze creditcard weg is! Da's effe schrikken! Direct bedachten we dat we 'm bij het tanken hadden gebruikt. Bij een tankstation 90 km terug..... Na een telefoontje bleek dat ze 'm hadden gevonden. Direct maar weer in de auto en effe op en neer! Maar we hebben 'm weer!

 

En ondertussen zijn we weer terug op de Full Circle! Bij aankomst iemand gezocht die ons een lift naar de boot wilde geven. De dinghy hadden we in de davits laten hangen. Ons drijvende huisje ligt er goed bij, alleen de vogels waren er achter gekomen dat we niet thuis waren. De zonnepanelen en de huik zat aardig onder de vogelpoep! Heerlijk om weer thuis te zijn. Na een heerlijke deinende nachtrust gelijk weer aan de slag..... We hebben nog aardig wat te doen maar we zijn aardig uitgerust na onze fantastische vakantie in Nieuw Zeeland.

DUS.......we gaan weer AAN DE KLUS

Lees Meer
1478 Hits
0 reacties

Over Milford Sound Gletsjers Pannenkoekrotsen en de Pannenkoekfamilie en nog veel meer............

We varen bij het schrijven van de blog door de Cook Strait met de ferry. Onze tijd op het Zuidereiland zit erop! Wauw, wat hebben we genoten en veel beleefd. Gezellige mensen ontmoet, mooie bijzondere musea bezocht, prachtige dieren gezien, leuke steden bezocht en vooral genoten van de fantastische natuur.

We blijven nog 2 nachtjes in Wellington. Dan nog 1 stopje op weg naar de Bay of Islands en dan zit 'onze vakantie' erop!

 

Ik kan pagina's vol schrijven over het Zuidereiland. Maar ik zal me nu houden bij wat hoogtepunten....... Vrij zuidelijk ligt de Milford Sound, een fjordengebied met steile rotsen tot bijna 1700 meter hoog. Mitre Peak is daarmee de hoogste berg ter wereld die direct uit zee oprijst! De Milford sound is trouwens 16 kilometer lang. De weg er naartoe is al een belevenis op zich met onderweg allemaal prachtige stops. Ik denk misschien wel een van de mooiste wegen van Nieuw Zeeland. We besluiten heel vroeg te vertrekken vanaf Te Anau. Het is dan nog lekker rustig op de weg en (lekker Hollands) de cruiseboot is een stuk goedkoper in de ochtend. We beleven een geweldige dag en komen lekker moe weer in de hostel terug.

 

Een paar dagen later zijn we aan de ruige westkust. De 2 gletsjers staan ook op ons 'to see' lijstje. Het is een behoorlijke klim on bij de Fox gletsjer te komen. Maar de beloning is het waard. Wat een ruige natuur! Je voelt je net er een kaboutertje bij. De Franz Josef gletsjer staat voor de volgende dag gepland. Maar het regent cats & dogs. We besluiten maar kopje onder te gaan in de hot pools van gletsjer water. Klinkt een beetje raar maar het was heerlijk. Onverwacht klaart het de volgende dag op en kunnen we ook de andere gletsjer zien. Trouwens nergens ter wereld zijn op zo’n geringe hoogte gletsjers te zien.

 

Bij Punakaki bekijken we de Pancake rocks, bijzondere rotsformaties die gelaagd zijn er daardoor op pannenkoeken lijken. Eerder schreef ik over de BBH hostels. Deze zijn bijna allemaal goed maar sommige zijn excellent! Toevallig liggen er 2 'redelijk' op onze route. Zoals de Ecolodge en The Old Slaughter house. Een ervaring op zich! In de Beaconstone Ecolodge is bijna alles eco, zelfs de toiletten en de matrassen. The Old Slaughter house ligt hoog op een berg. Je loopt met je rugzak op een kwartier omhoog. David wil met zijn quat de bagage wel ophalen, maar dit is veel echter. Het uitzicht is meer dan fantastisch. Beiden lodges zijn door de bewoners zelf gebouwd, klein en daardoor erg gezellig. Graag vertellen ze over hun droom die ze hebben gerealiseerd..... Enneh.... Wij denken dat de Kiwi's gastvrijheid hebben uitgevonden!

 

Als je ooit naar Nieuw Zeeland gaat moet je een bezoek aan het Abel Tasman National Park zeker in plannen! Er zijn vele mogelijkheden om dit prachtige park te bekijken. Hikend, kajakkend, met de ferry of een combi van deze.

 

Vroeg in morgen laten wij ons afzetten op een mooi strandje na ruim een uur varen. We wandelen ruim 3 uur terug over een prachtige track. Daar hebben de Kiwi's echt wel kaas van gegeten. Overal leggen ze de mooiste wandelpaden (hiking tracks) aan. Je kan ook meerdaagse hikes doen van hut naar hut. Ook rond en door natuurfenomenen liggen mooie paden en uitzichtpunten. En overal staan borden met informatie over wat je er kunt zien. Zodat de natuur in takt blijft en de toeristen op de paden.

 

Maar na dus die 3 uur wandelen, rusten we uit op een strandje en worden we weer opgepikt door de ferry die ons terug brengt. Zo kan ieder zijn route voor die dag (of meerdere dagen) uitstippelen.

 

We bezoeken in Nelson de "Pancake familie" waar we eerder over hebben geschreven in de Pacific en in Blenheim hebben we afgelopen nacht bij Bea ( een oud KLM collega) en Jean Paul geslapen. Reuze gastvrij en gezellig. En zo zit onze Full Circle op het Zuidereiland erop. Een ding weten we zeker..... We willen hier nog een keer terugkomen!

Lees Meer
1966 Hits
0 reacties

BBH? Jaaa

Wat een vreemde titel voor een blog? Wordt je zo wel duidelijk waar dat op slaat! Wij hebben een ‘soort’ van vakantie. De Full Circle dobbert aan een moorin g in de Bay of Islands. We missen haar stiekem best wel een klein beetje! Met Marilou & Frans zijn we vertrokken in de ‘Full Circle on wheels’ om dit waanzinnig mooie land verder te ontdekken. Met een strakblauwe lucht varen we naar het Zuider eiland op de Interislander. Gezellig met zijn 4-en, Frans en Marilou vliegen pas vanaf Christchurch weer noordwaarts. Dus we hebben nog wel even samen. De aankomst bij Picton is al spectaculair. De kust is prachtig met de vele fjorden die ze hier ‘Sounds’ noemen. Vanaf de boot direct rechts afslaan de Queen Charlotte road op! Een kronkelige weg met de meest spectaculaire uit- en vergezichten.

Marilou heeft de BBH’s uitgezocht voor de komende dagen. Laat ik vertellen wat dat zijn. Waar de naam voor staat ben ik nog niet achter maar het zijn zéér betaalbare hostels waar je voor rond de 20-30 euro p.p. kunt slapen. Je kan er zelf koken, de keukens zijn prima uitgerust. Vaak zijn er meerdere keukens. Je hoeft alleen je eigen boodschappen mee te brengen. Reuzegezellig dus, koken met verschillende mensen te gelijk. De meest heerlijke aroma’s doen je reukzin prikkelen. Soms ook minder, maar dan besluit je gewoon wat later te koken als de luchten de keuken weer uit zijn....

De BBH’s zijn (bijna) allemaal fantastische hostels op super lokaties vaak midden in de stad. De eigenaren zijn zeer gastvrij, willen je met alles helpen en regelen van alles voor je! Er zijn ruimtes waar je kunt relaxen, tv kan kijken of een kaartje kan leggen of natuurlijk domino-en! Sommige hebben zelfs een bubbelbad. Of gratis gebruik van fietsen. In Havelock, de ‘mosselstad van Nieuw Zeeland’ werd ons door de eigenaar een schaal met mosselen voorgezet! Op Bankpeninsula een schiereiland in de buurt van Christchurch zaten we in the middle of nowhere! In een hostel gerund door 2 Nederlanders: Doubledutch. Daar hadden ze maar 3 kamers dus het huis was bijna voor ons alleen! Met opgestroopte broekspijpen en gewapend met 2 emmers zijn we mosselen op laag water gaan zoeken. De vangst was groot, met zijn 4-en hebben we onze buiken rond gegeten!

Bij het online boeken van de hostels zag ik steeds de hostel in Christchurch voorbij komen. The Jailhouse. Tot 1999 was dit gebouw in gebruik als gevangenis. Nu is het een hostel, hilarisch leuk! Daar hebben we op water en brood 1 nachtje geslapen. Moesten natuurlijk wel eerst op de Foto!

Ondertussen ben ik erachter waar BBH voor staat: Budget Backpackers Hostel! Voordehandliggend eigenlijk.......

Lees Meer
1608 Hits
0 reacties

Zwemmen met dolfijnen in de Bay of Islands

Hoe leuk is het als je een gezellig Nederlands stel ontmoet in Tonga en ze stappen een paar maanden later op in Nieuw Zeeland! Evelien en Thijs, wonen en werken in Australie en zijn echte reizigers! Ze laten zich niet uit het veld slaan door slecht weer.

De weersvooruitzichten waren niet echt goed te noemen voor de afgelopen week. De dag voordat ze opstapten tikte de windmeter de 40 knopen nog aan! Regen, regen en ook nog wat regen. Ondanks dat, en misschien ook om dat ze het weer Down Under een beetje kennen, boekten ze toch! Rekening houdend met slechter weer hadden we flink bevoorraad en de spelletjes voor de dag gehaald. Films voor de zekerheid ook maar in de aanslag....

Een weekje zeilen in de Bay of Islands was hun reisdoel en daarvoor is de Full Circle een prima plek. Ook wij waren blij dat we na het opknappen van het teak in de kuip het gereedschap weer eens op konden ruimen en onze mooring verlaten.

En..... eigenlijk hebben we fantastisch weer gehad! Een paar uurtjes een beetje regen maar verder zon en prima wind. Er zijn ankerplaatsen te over hier in de Bay. En wat het mooiste was dat we iedere dag dolfijnen hebben gezien (ok, 1 dag niet) en niet alleen gezien, maar ook mee gezwommen! Bijna iedere dag werden we verwelkomt door dolfijnen in de baai waar we wilden ankeren. Daar bleven ze soms uren rondzwemmen. In een baai waar we alleen lagen zwommen 3 ‘bottlenose dolphins’. Thijs en Evelien twijfelden geen seconde, trokken de shorties (soort van wetsuit) aan en plonsden te water! Wij hadden hier in Nieuw Zeeland nog niet gezwommen, het water is hier toch pittig kouder dan de oorden waar we de laatste jaren hebben ‘rondgehangen’! Maar voor dolfijnen moet je wel het water in....

De baaien zijn heel verschillend. Het is een zaak van kijken waar de wind vandaan komt om rustig te liggen voor de nacht. De wind waait hier nog wel eens uit een andere hoek. Maar genoeg keuze en genoeg te zien! Je kan er soms uren wandelen! Soms een leuk klein pittoresk dorpje. Aan de oostkant lagen we in een baai waar in vervlogen tijden een whaling station is geweest.

Onderweg natuurlijk gevist en onze eerste Kingfish gevangen, die geeindigd is als sashimi! Wat ook nog een vermelding waard is: We hebben sinds ons vertrek uit Harlingen 25.000 NM gevaren!

Een enkele keer lagen we alleen in een baai, een andere keer met een paar boten. Maar de waarschuwing voor drukte viel ons reuze mee als je het vergelijkt met een zomerse dag op het Sneekermeer. De Kiwi’s hebben nu allemaal vakantie en dan is het bovendien ook bijna kerst....

Ik schrijf deze blog op 1e kerstdag en wil gelijk iedereen hele gezellige dagen wensen en een mooi, gezellig maar bovenal gezond 2015 wensen.

De Full Circle goes Asia in 2015! Dus makkelijk bereikbaar! We hopen dat veel van onze lezers een stukje mee komen varen!

Lees Meer
1322 Hits
0 reacties

Een stukje Nieuw Zeeland

Terugblik op onze vakantie Fiji - Nieuw Zeeland door Corrie

Na onze overtocht vanuit Fiji zetten we voet aan land in Opua, een dorpje in The Bay of Islands in het noorden van Nieuw Zeeland. We hebben een auto gehuurd en met z’n vieren het noordelijke deel van het noordelijke eiland bekeken, afgewisseld met een paar dagen zeilen in The Bay of Islands. Wat overal opvalt, is dat de Nieuw Zeelanders zo vriendelijk en behulpzaam zijn. De sfeer is gemoedelijk, de supermarkten zijn goed gevuld (al misten we wel het tropische fruit), de dagen zijn duidelijk langer dan in Fiji en de afstanden zijn groot.

Vooral de kust van Nieuw Zeeland is erg mooi. Vanaf het water prachtige uitzichten op de eilandjes met witte stranden. Op het land slingerende wegen en wandelpaden met schitterende uitzichten over de oceaan en eilandjes die voor de kust liggen. Bij het momument voor de Rainbow Warrior, op een heuvel bij de Matauri Bay, hebben we er uitgebreid van genoten. Vlakbij was de wereldberoemde Mangonui Fish Shop, waar we heerlijke fish & chips hebben gegeten. Die fish & chips werd een bijna dagelijks ritueel, steeds in een ander plaatsje aan de kust, heerlijk!

 

Op het noordelijke puntje van Nieuw Zeeland ligt Cape Reinga. Daar komen de Tasmanzee en de Stille Oceaan (Pacific) bij elkaar. Volgens de boekjes kon je de stromen daar zien samenkomen. Dat leek mij wat overdreven: bij iedere hoek van een eiland komen er wel twee wateren bij elkaar, toch? Maar het bleek dat de boekjes in dit geval niets teveel hadden gezegd: dwars op de kust lag er een strook met brekende golven, The meeting point!!

 

Vlak onder Cape Reinga liggen de zandduinen van Te Paki. De eerste rij duinen, gezien vanaf het land, hebben we beklommen. Tussen ons en de Tasmanzee lagen nog een paar rijen duinen, die nog hoger waren. We hadden geen tijd om die ook nog te beklimmen: we wilden verder naar het Waipoua Forest. Daar hebben we de grootste kauri boom van Nieuw Zeeland gezien: Tane Mahuta. Vanaf het wegwijsbordje aan de kant van de weg loop je door een stukje subtropisch regenwoud en ineens doemt daar een massieve stam van ruim 4 meter doorsnede op, heel indrukwekkend! Zo’n 95% van de bossen in Nieuw Zeeland is door de Maori’s en Europeanen gekapt, maar er worden volop nieuwe kauribomen aangeplant. Die jonge bomen hebben nog zijtakken op het onderste deel van de stam en zien er heel anders uit dan hun grote broer! Het duurt een paar honderd jaar voordat een kauri boom is volgroeid…

 

We hebben een paar keer overnacht in een BBH hostel. Net zoals veel huizen en andere gebouwen in Nieuw Zeeland, zijn de meeste hostels van hout gemaakt. Elk hostel heeft zijn eigen sfeer en verrassingen. In Pukenui: een prachtig uitzicht over de baai en heerlijke zelfgevangen en gebakken vis van andere gasten. In Thames: kruiden uit het kruidentuintje en een kamer met badkamer voor de prijs van een gewone kamer. In Rotorua: een hot mineral therapeutic bath, heerlijk om ’s avonds nog even te ontspannen. In Auckland: ontheffing van het alcohol verbod (als oudere jongeren mochten wij wel een wijntje drinken).

 

Vanuit Thames hebben we het schiereiland Coromandel een dagje doorkruist. Op de onverharde wegen verzamelde de bumper een aardig laagje stof. Aan de noordoost kust ligt Cathedral Cove, een rots die in de zee steekt en waaruit een groot gewelf is weggesleten. We waren er bij eb en konden door het gewelf heen lopen. Heel indrukwekkend! De andere uitgesleten rotsen maakten het plaatje compleet.

 

Ten zuiden van Thames ligt Rotorua. In die omgeving zijn veel zwavelhoudende warmwaterbronnen. De stad ruikt een beetje naar zwavel! Hans en ik zijn naar Wai-O-Tapu Thermal Wonderland geweest. Daar wandel je tussen walmende kraters en meertjes waarvan de randen gekleurd zijn door de mineralen. Iedere dag om 10:15 is daar een werkende geiser te zien. Voordat we erheen gingen, vroeg ik me af hoe het toch kan dat de geiser elke dag om dezelfde tijd begint te spuiten. Dat werd allemaal duidelijk toen we bij de geiser kwamen, even na 10 uur. Er waren tribunes om de geiser heen gemaakt, zoals je ook ziet in het dolfinarium bij de walrussen. Een medewerker van het park gaf uitleg. Vroeger werkten er in het gebied gevangenen, die bomen plantten in het grootste aangelegde bos ter wereld. Toen ze de warmwaterbronnen ontdekten, wilden ze daar hun kleding in wassen. Op het moment dat ze zeep in het warme water gooiden, begon dat flink te borrelen. Hun kleding vloog de lucht in en zij vluchtten (halfnaakt, aldus de uitleg) het bos in. Die truc met zeep wordt nu iedere dag om 10:15 herhaald. Door het toevoegen van de zeep vermindert de oppervlaktespanning van het water en komt er water van 150 graden, dat wordt afgedekt door een laag van ongeveer 80 graden, met grote kracht naar boven. Rondom de geiser is begin vorige eeuw een kleine krater van stenen gebouwd, om de geiser hoger te laten spuiten. Al met al leuk om te zien, maar het is meer een attractie dan een natuurverschijnsel.

 

Tussen twee autoreizen hebben we nog een paar dagen heerlijk gezeild in The Bay of Islands. De eilanden, die in nevelen waren gehuld bij onze aankomst uit Fiji, werden nu heerlijk door de zon beschenen. Het water was nog erg koud, dus gesnorkeld hebben we niet. Op onze laatste zeildag hebben we een groepje dolfijnen gezien, dat ons tegemoet kwam zwemmen. Ze kwamen niet echt dichtbij, maar het was gaaf om mee te maken!

 

In Auckland hebben we (Hans en ik) afscheid genomen van Paul en Monique, na vijf fantastische weken vakantie. We hopen volgend jaar in Azië weer aan te monsteren op de Full Circle!

 

Corrie

Lees Meer
1424 Hits
0 reacties

De 'K' van Kiwi's, klussen en kkkoud.....

Nog geen 3 weken geleden aangekomen en het voelt al zo thuis hier Down Under. Hans en Corrie zijn ondertussen alweer bijna een week in Nederland en hier hebben we al een aantal klussen opgestart. De Full Circle ligt aan een Swing-Mooring zoals ze die hier noemen. We zijn in het bezit van een auto! De keuze is gevallen op een iets jongere auto. Over een half jaar kunnen we zien wat de kosten zullen zijn. We hopen er bij de verkoop een goede prijs voor te krijgen. We'll see. het is in ieder geval goed om 'wielen' te hebben. Vooral met het klussen. Dan hoef je niet voor elke wissewasje de bus te nemen of te liften. Paar extra schroeven, schuurpapiertje een nieuw stuk gereedschap, daar kom je pas op tijdens het klussen! Onze Japanse Nissan La Festa rijdt prima en heeft veel ruimte. Tussen het klussen door touren we door het land voor mooie uitstapjes en wandelingen. Februari staat gepland voor een trip naar het Zuidereiland met onze Full Circle On Wheels!! En Rond Oud & Nieuw verwachten we onze top boekers Marilou en Frans!

De Kiwi's (zoals de Nieuw Zeelanders zichzelf noemen) zijn relaxte, zeer hulpvaardige, vriendelijke mensen. Wist je dat een kiwi buiten een zeer vitaminerijke vrucht ook een inheemse vogel is?

De komende tijd zijn we druk met het restaureren van onze kuip. Het teak moet opnieuw gerubberd worden. Een klus waar we wel even zoet mee zijn, maar we leuk en uitdagend vinden. Voor een paar 'houtklussen' hebben we al een goed adresje gevonden. Dit zijn maar een paar klussen van de lijst, maar wel de grootste.

Mijn gebit is ook gerestaureerd. Helaas kwam vlak na aankomst de in St. Maarten geplaatste vulling eruit vallen. Gelukkig kan ik nu weer normaal eten en hoef ik niet meer alles in mijn holle kies te stoppen.

Tussen het klussen door maken we de planning voor 2015 die binnenkort op de website wordt geplaatst. Rond half april zullen we Nieuw Zeeland verlaten en richting Zuid Oost Azië zeilen. Een beter bereikbaar stukje van onze aardkloot voor Europeanen (en goedkoper)! Zin in een hele andere vakantie? Hoe de website in de gaten!

De temperaturen zijn hier laag voor de tijd van het jaar. Zelfs de Kiwi's klagen erover. Voor ons is de overgang wel heel erg groot na 3 jaar tropen. Opeens weer sokken en lange broeken aan, truien en jassen! Het is ook weer wennen om op schoenen te lopen in plaats van slippers. Maar wat heerlijk is zijn de nachten onder het dekbed. Enfin.... we zitten nu in de lente, dus het gaat de goede kant op!

 

Lees Meer
1161 Hits
0 reacties

Toegift in Fiji

Voor de overtocht van Fiji naar Nieuw Zeeland willen we natuurlijk gunstige wind hebben: niet te hard, niet te zacht, uit een gunstige richting… en dat op alle delen van het traject: vlak onder Fiji, waar de windrichting over het algemeen oostelijk is, in het middendeel waar de windrichting westelijker kan worden en vlak bij Nieuw Zeeland, waar je te maken kunt krijgen met lage druk gebieden die daar ontstaan. Paul en Monique maken een hele studie van de beschikbare weerberichten en adviezen over goede momenten voor de oversteek.

De dag na de bevoorrading in Lautoka leek geen gunstig moment om de oversteek te beginnen. Daarom hebben we een laatste tussenstop gezocht in een baai bij Walolo, één van de zuidelijke eilanden van Fiji. Tot mijn verbazing lagen daar ruim 30 boten, deels voor anker en deels aan een mooring. Monique en Hans hebben de Full Circle aan een mooring vastgelegd. Lekker nog een paar daagjes relaxen voordat we aan de oversteek beginnen: boekje lezen, zwemmen, sail-in bioscoop in de kuip, wandelen op het eiland en nog een paar allerlaatste inkopen.

 

Op Walolo zijn twee resorts met daartussen een landingsbaan. De resorts lijken tropische Landal Green parks. Lanen met palmbomen en hibiscussen in allerlei kleuren, leuke huisjes langs uitgegraven baaitjes of met privé toegang tot het strand, zwembad, restaurant, waterglijbanen in de oceaan, kano’s en zeilbootjes te huur, noem maar op! Vanaf de heuvel erachter hadden we een mooi uitzicht over de koraalriffen aan beide zijden van het eiland. Weer terug naar beneden kwamen we door een stukje (bijna) ongerepte natuur met palmbomen en mangobomen. Daar hebben we een voorraadje van geplukt, voor mangojammmm.

 

Bij het binnenvaren van de baai hadden Paul en Monique één van de boten, van een Turks echtpaar, al herkend. Van hen kregen we een prima snorkeltip. Bij de ingang van de baai is een zandstrook, die bij laag water droogvalt. In het ondiepe water ernaast is mooi koraal met veel verschillende soorten vissen. Die vissen zijn erg gewend aan mensen: ze zwemmen niet weg als je komt aanzwemmen, maar komen juist naar je toe…. op zoek naar brood!! Zelfs als je je lege handen uitsteekt, komen ze al naar je toe en voel je de snuitjes tegen je handen tikken. Dit keer hebben we de onderwatercamera meegenomen en mooie foto’s en filmpjes kunnen maken. Van een kleine rog die ik heb gezien, met een 'vleugelwijdte' van ongeveer 45 cm, heb ik geen foto's, maar wel een mooie herinnering!

 

Morgen is het dan echt zover: we beginnen aan de oversteek naar Nieuw Zeeland. Maar we zijn heel blij van deze toegift van Fiji waarvan we hebben mogen genieten!

Corrie

Lees Meer
1305 Hits
0 reacties

Indian cooking Class en Cruising Fiji seminar

Eigenlijk sinds we uit Tonga zijn vertrokken en in Fiji zijn aangekomen is het weer minder stabiel. Het regent (bijna) iedere dag. Vandaag was het wel heel bar. Bijna de hele dag regen. Het plan was om al 2 dagen geleden te vertrekken richting Nadi. Maar we kunnen nog niet vertrekken vanuit Savu Savu vanwege de harde wind en het slechte zicht.

Tja, wat doe je dan op zo’n regenachtige dag......?

Dan sluit je aan bij de Crew van de Adina (Tom en Susie uit Londen) en doe je mee met de Indiase Kookworkshop georganiseerd door Mala. In de ochtend gaan we met zijn allen naar de lokale markt om inkopen te doen voor de gerechten die we gaan maken.

Op het menu staan vandaag de volgende ‘dishes’; Dahl (een soort linzensoep), tomaten chutney, chicken curry en ten slotte roti.

De specerijen zijn natuurlijk erg belangrijk dus ik besluit gelijk maar een voorraadje in te slaan voor op de Full Circle. Er vanuitgaande dat wat we gaan maken erg lekker wordt en dus opgenomen kan worden inde Full Circle menu’s!

Snel wandelen we terug naar de dinghy in de plensregen en varen we naar de Adina om te beginnen. We hijsen ons allemaal in een schort en verdelen de taken. Tom schrijft de receptuur, Paul fotografeert en Susie en ik helpen met het bereiden van de gerechten. Het gaat steeds lekkerder ruiken op de Adina en het wordt steeds warmer. We kunnen geen ramen (luiken) openzetten omdat de regen nog steeds met bakken uit de hemel komt zetten.

Het is een reuze gezellig. Nadat alle gerechten zijn bereid dekken we de tafel en luchen we met zijn 5-en. Het is allemaal heerlijk . Zodra we van Tom de receptuur gemaild krijgen zal ik de gerechten in de rubriek Mniekookt zetten. Zodat jullie het ook kunnen maken. Wij waren eigenlijk verbaasd over hoe makkelijk de receptuur was!

Rond 2 uur wagen we ons weer door de regen om bij de ‘house boat’ van Curly Carswell een seminar te volgen over Fiji, de te varen routes en het weer en de gebruiken op de eilanden hier. Deze man zeilt al meer dan 35 jaar rond in de wateren van Fiji en is een soort van Fiji-Goeroe. Hij doet ’s morgen ook ‘het netje’. Rond 8 uur kunnen alle cruisers luisteren naar o.a. weerverwachtingen, tips van andere cruisers, dingen die er in Savu-Savu en omgeving te doen zijn. Kortom na 3 uur gaan we terug naar de boot met heel veel informatie.

We nodigen Tom en Susie nog uit voor een drankje, wat we dit keer geen sundowner noemen omdat de zon zich de hele dag niet heeft laten zien. Maar het was een prima verregende dag!!

 

Lees Meer
1354 Hits
0 reacties

Met de Limbo's on tour...... Oftewel, zeilen met de zachte ?G?

Na 50 uur reizen, doordat ze wel 3 x over moesten stappen en de aansluitingen niet optimaal waren, kwamen onze gasten aan op de meest noordelijke groep eilanden (Vava’u) van Tonga. Het was een geweldig weerzien. Verleden jaar op Bonaire kwamen zij voor het eerst op de Full Circle.

Vava’u is voor zeilers een fantastisch gebied. De vele ankerplaatsen liggen dicht bij elkaar. Er zijn vele riffen die de eilanden omringen zodat er bijna geen golven staan. Waardoor het zeilen relaxt is. Het water is helder. Voeg een beetje zonneschijn toe. Een snufje prachtig koraal en je hebt de beste ingredienten voor een geweldige vakantie!

We schreven eerder al over het zwemmen met walvissen (bultruggen), dat was ongetwijfeld het hoogtepunt van deze vakantie. Bijna elke nacht liggen we weer op een andere ankerplek met steeds een ander decor. Iedere dag begint met een relaxt ontbijtje. We kijken naar de kaart waar we die dag heen zullen varen en wat er te doen is. Dicht bij de Coral Garden proberen we eerst met laag water naar een prachtig koraalgebied te komen. Maar het koraal loopt zo steil naar beneden en er komen golven over het rif, zodat dit geen goed plan is. De volgende ochtend is het hoog water en varen we dicht naar ‘de rand’. We laten op een zand patch het ankertje van het bijbootje zakken. Wat we zien is een schitterend, uitgestrekt gebied met de mooiste koralen in prachtige kleuren. We hebben nog niet eerder zo mooi blauw koraal gezien!

Op een middag lunchen we aan de mooring voor een soort van prive-eiland met een Eco Lodge erop op Eueki. Van de eigenaren mogen we wel een uurtje over het eiland banjeren. We lunchen in een leuk lokaal restaurantje’the three little birds’ op het eiland Pangaimotu. Zoveel verschillende lokale gerechten. Er spelen 3 mannen gezellige lokale muziek, onderwijl Cava drinken (een lokale drank). Iedereen is welkom om een kommetje mee te drinken. Op Lape, een eilandje met ongeveer 40 inwoners komen we een onderwijzeres tegen die een van haar jonge leerlingen het schooltje open laat doen, zodat we een kijkje kunnen nemen. Trots dat die jongen is! We zoeken zeldzame schelpen op Ofu. Zomaar een greep uit de weken met de Limbo’s.......

We moeten echter nog mijlen maken om de Limbo’s, laten we ze eigenlijk gewoon Eric & Renée noemen, af te zetten op het zuidelijkste eiland vanwaar ze weer huiswaarts vliegen. De 60 mijl naar de Ha’apai groep zeilen we ’s nachts. Deze groep is begin van het jaar getroffen door een cycloon. De bevolking is druk bezig met de wederopbouw, maar er zijn nog veel duidelijke sporen aanwezig. Vooral in de hoofdstad Pangai waar we op zondag zijn. We wonen een gedeelte van een mis bij. De Tonganezen zingen graag. Een volume wat ze voort kunnen brengen! Wauw! Het schijnt dat de Tonganezen de dikste mensen ter wereld zijn. Vandaar dat volume, het lichaam fungeert als grote klankkast!

Iedere dag dat we varen in de Ha’apaigroep zien we walvissen. Geweldig. Ze geven een show en springen bijna compleet uit het water (ik zei nog zo : ‘Geen bommetje’). En dan te bedenken dat zo’n kolos wel 20 ton weegt! De laatste stop op de Ha’apai groep is op Ha’afeva. Terwijl Paul & Eric gaan snorkelen wandelen Renée en ik naar het dorpje aan de andere kant van het eilandje. We worden aangesproken of we fruit willen. Het landje (moestuin) van deze jongeman ligt echter niet achter zijn huis. Gewapend met groot hakmes loopt hij voor ons uit. Je zou er bijna lugubere dingen bij gaan bedenken.... Maar er schuilt geen kwaad in hem en hij sjouwt een flinke tros bananen dwars door de bush-bush voor ons naar de boot. Mijn tas zit vol papaya’s en Renée sjouwt een grote kokosnoot.

We hebben al de tijd prima weer en de passaatwind uit het oosten. Uitgerekend voor de laatste 80 mijl draait de wind naar zuidwest. De kant waar we naar toe m oeten! We moeten flink laveren. In de nacht draait de wind door naar zuid, waardoor het iets gemakkelijker wordt Na 24 uur leggen we aan in een lokaal haventje aan een wankel steigertje. Straks gaan de Limbo’s weer ‘on tour’, naar Maastricht dit keer. Goede reis.... Het was super Gezellig met een zachte ‘G’!!

 

Lees Meer
1457 Hits
0 reacties

Baby Walvis heeft plezier

Lees Meer
1273 Hits
0 reacties

Zwemmen met walvissen

Bultrugwalvissen komen in alle oceanen voor. In de lente, zomer en herfst zijn ze te vinden rond de poolgebieden waar ze zich voeden. In de winter trekken ze naar de gebieden rond de evenaar om te paren en te baren in warmer water. Het bijzondere is dat ze elk jaar dezelfde route volgen en steeds terugkeren naar de plek waar ze zijn geboren.

Aangekomen in Tonga, we liggen nog aan de ‘Wharf’ waar we mét de boot in moeten klaren komen we al bekende zeilers tegen die zo enthousiast zijn over hun ervaring ‘zwemmen met walvissen’ dat we al overstag zijn! Een dag later komen we Nederlanders uit Australie tegen die speciaal voor het zwemmen met walvissen naar Tonga zijn gekomen. Ze gaan maar liefst 3 x! Het is best een kostbaar uitstapje maar het is meer dan de moeite waard!

Onze gasten, De Limbo’s arriveren een paar dagen later en voelen er ook wel voor om dit ‘uitstapje’ te doen. Nadat we een week van het ene mooie plekje naar het andere mooie plekje van de Vava’u- groep zeilen, snorkelen, zwemmen en wandelingen maken en een lokale lunch met Tonganeze muziek mee maken varen we terug naar het hoofstadje Neiafu. Morgen is het zover! Om kwart voor zeven zijn we paraat en varen we met een snelle boot zuidwaarts. Onderweg pikken we nog 3 Nieuw-Zeelanders op van een catamaran. Eén van de gidsen zit op het dak van de boot en tuurt de horizon af, op zoek naar een ‘fontein’ van lucht die de walvissen uitblazen uit hun spuitgat.

We hebben geluk en vinden een moeder met haar kalf! De eerste keer dat we ons in het water laten glijden zien we alleen de enorme staart van de moeder onder ons wat al veel indruk maakt. Er mogen steeds maximaal 4 mensen met de gids het water in. Dus we wisselen steeds af met de Nieuw Zeelanders. In totaal gaan we wel 5 keer het water in. Steeds moeten we ons weer moeite geven om de moeder met haar kalf te spotten. Vaak zit het kalf als het ware onder haar moeder ‘geplakt’. De laatste keer dat we te water gaan is het meest indrukwekkend, het kalf is heel nieuwsgierig en komt heel erg dichtbij op zo’n 1½-2 meter afstand, terwijl de moeder ‘m in de gaten houdt op zo’n 8 meter onder ons! Het kalf buitelt en duikt dat het een lieve lust is. Je ziet dat ze ons in de gaten houdt wat een bijzondere dieren zijn dit. Het is niet te bevatten wat is dít mooi! Het kalf is maar een paar weken oud maar al zo’n 5 meter! Bij de geboorte weegt een ‘baby-walvis’ ongeveer een ton! Terwijl moeder ongeveer de grootte heeft van de Full Circle (15 meter) en tot 45 ton kan wegen! Dit enorme beest heeft al 6 maanden niet gegeten! Vanaf het vertrek van de Antarctische wateren tot hier (meer dan 3000 km) teert ze op de dikke laag blubbervet. En dat terwijl haar kalf zo’n 500 liter melk drinkt per dag! Pas als ze in november terug is in de Antarctische Oceaan zal ze zich weer tegoed doen aan enorme hoeveelheden krill (een soort plankton), zo’n 1 tot 2 ton per dag!

Je kan het je bijna niet voorstellen dat er zoveel op deze dieren is gejaagd. Op het dieptepunt van de walvissenjacht in de jaren 80 bedroeg de grootste populatie bultruggen slechts 60 vrouwtjes. Gelukkig werd in 1986 de jacht op walvissen wereldwijd verboden. In Tonga werd dit al een aantal jaar eerder verboden. Een goede zet, omdat de walvissen naar hun ‘geboortegrond’ terugkeren. Heb je je eigen wateren leeggeharpoeneerd, dan zie je nooit meer een walvis! Dat is bij Fiji het geval.

Het was een ervaring die je waarschijnlijk maar 1 keer in je leven meemaakt en die we niet snel zullen vergeten!

Door dit overweldigende gebeuren zou ik bijna vergeten dat we tijdens dit tripje ook prachtige snorkelsspots hebben bezocht. Bij de Mariners Cave moet je onder een rotswand doorzwemmen om in een grot te komen met een spectaculaire lichtinval.......

Lees Meer
2253 Hits
0 reacties

Waarom stoppen we op Niue?

Na het zwaaien naar Palmerston trok de wind alleen maar meer aan. 25 Knopen en meer. Weer geen relaxte zeiltocht. Van alle weersites en informatiebronnen die we raadplegen als voorbereiding en tijdens een zeiltocht, begrijpen we dat 2014 waarschijnlijk de boeken in gaat als een ( zij het een zwak ) El Nino jaar. Verklaart misschien het een en ander?

Na een aantal dagen op zee met zoveel wind ben je dan ook blij als er nog een eiland op je route ligt. Als de wind was afgenomen waren we direct naar Tonga gevaren. Maar we zijn blij dat we Niue hebben ontdekt! Het is een land op zich, hoort niet bij andere eilanden, een van de kleinste landen ter wereld, maar ze hebben wel een connectie met Nieuw Zeeland.

 

Een heel bijzondere plek! Vroeg in de ochtend vissen we de mooring op. Uitgepierd.... Dus we pakken een paar uurtjes slaap. Jammer blijkt achteraf...... Het schijnt dat op 50 meter van onze boot een groep walvissen een mooie show heeft gegeven. En wij zijn daar gewoon doorheen geslapen! Niue is een van de 3 plekken in de wereld waar je met walvissen kunt zwemmen! En het heeft nog veel meer te bieden......

 

We wachten bij de wharf op de douane en immigratie. Hier hebben ze wel een hele bijzondere manier om je dinghy aan te leggen. Er is een hoge kademuur met een kraan erboven. Nadat iedereen uitgestapt is, haak je de kraan aan een strop aan je dinghy en hijs je 'm zo op de kant. Er staan lijnen geschilderd op de kade, niet voor auto's maar om je dinghy tussen te parkeren. Het is de eerste keer effe wennen, maar het is wel te doen! De ene zeiler helpt de andere zeiler die voor het eerst aankomt.....

 

Bij de Niue Yacht Club, the 'biggest little yacht club in the world', waar we moeten betalen voor de mooring, worden we heel vriendelijk ontvangen. Er is internet, zij het supersloom en we kunnen er boeken 'swoppen'. We besluiten de boot eens flink op te ruimen en veel spullen aan de Yacht Club te schenken, waar ze heel blij mee zijn.

 

Voor een schappelijke prijs huren we een autootje. Laden de snorkelspullen, camera's en lunchpakketjes in en ontdekken steeds meer van dit bijzondere eiland.

 

We zijn zo blij dat we per ongeluk op Niue verzeild zijn geraakt. Het is het grootste koraalatol eiland in de wereld. Met zoooooo ongelofelijk helder water overal! Er zijn plekken waar je wel tot 80 meter diep kan kijken! De plekken die we willen zien staan perfect aangegeven. Prachtige grotten, een soort van natural pool met prachtig koraal, we klimmen & klauteren naar een plek waar de natuur prachtige arcadebogen heeft uitgehouwen in dit poreuze 'lime stone'. Wat bijzonder is, is dat dit gesteente makkelijk water doorlaat. Regenwater wordt hierdoor gefilterd en komt in het water terecht. Voordat dit echt mengt met het zeewater, ziet het er wazig uit, duik je een halve meter naar onder is alles cristal clear!

 

Ja, dus we zijn blij met onze stop op Nieu! De walvissen hebben we 's nachts horen zingen. Dat resoneert door de hull van de boot. Echt heel bijzonder! Dus wat wij nu zeggen = NIUE DOEN!

Lees Meer
1286 Hits
0 reacties

Visjes

Voor het eerst een filmpje geplaatst met 'dit' internet hier, 20 sec........ duurt uren!! We hebben wel geduld!

Lees Meer
1161 Hits
0 reacties

Finding Nemo in the Coral Garden

Tahaa,

Vaak staan ankerplekken heel mooi beschreven in de pilots. Als plekken die je echt niet mag missen en te mooi om waar te zijn. Soms valt het tegen. Dus ook deze keer waren de verwachtingen niet al te hoog.....

 

Bij een heel mooi hotel in de buurt, je weet wel op van die palen boven het water, op dan rand van een ondiepte droppen we het anker op een stuk zand. Het water is weer prachtig blauw en we liggen redelijk rustig. We liggen naast het eiland Tahaa dat samen met het eiland Raiatea binnen een rif ligt. Ook als er wat meer wind staat lig je vaak redelijk rustig omdat de golven zich niet op kunnen bouwen.

 

Het is prachtig weer geen wolkje aan de lucht. We stappen i n de dinghy met een duikpakje aan ( shorty), duikbril met snorkel mee en niet te vergeten schoenen. We gaan naar de Coral Garden en koraal kan heel scherp zijn dus we proberen ons zo goed mogelijk te beschermen.

 

Het is werkelijk prachtig. Het is een soort van doorgang door het rif, dus er staat stroom! Eigenlijk hoef je niet te zwemmen, alleen maar een beetje ' bij te sturen' . Je zweeft als het ware langs het schitterende koraal. Met een horde nieuwsgierige vissen achter ons aan. Geweldig! Adembenemend! Het water is zo helder en het koraal en de vissen zo kleurrijk!

 

Huehhh.... Wat is dat? In mijn ooghoek zie ik een groot beest. Hij schrikt net zo van mij als ik van hem! Het is een octopus! Wauw, wat een gaaf beest. Roodbruinig en best grote ogen. Hij is heel schuw, probeert onder een stuk koraal te kruipen en neemt zelf ook deze vorm aan! Bijzonder! Ik roep Paul die de onderwatercamera heeft . Hij slaagt erin een mooi filmpje te maken! Later als we verder drijven, komen we 'm weer tegen en Paul filmt 'm zwemmend!

 

In de middag komen Bella en David aan en wij besluiten nog een nachtje te blijven. De volgende dag drijven we vanaf de andere oever en zien weer hele andere vissen en koraal en prachtige zee-anemonen. We hebben een stukje stokbrood mee. Ik voel me net de Rattenvanger van Hamelen. ik ben werkelijk omgeven door vissen! Mooi!!!

 

Verhip kijk nou eens, daar is Nemo! Precies zoals de film begint, zwemt hij ' in en uit' de anemoon! Finding NEMO. Een echt clown fish! We waren 'm nog niet eerder tegen gekomen!

 

 

 

 

 

Lees Meer
1845 Hits
0 reacties

Pancake Pick-Nick

Moorea,

De Full Circle is gereed om te vertrekken. Alles is goed opgeruimd, weggestopt en geborgd. Het bijbootje hangt in de davits, de huiken zijn van de zeilen. Het grootzeil is aangeslagen. De motor is gestart. Dus anker op en op naar Huahine.

Ik zet mijn voet op de knop en....... he ik hoor alleen maar klik-klak. Ik roep naar Paul: “de ankerwinch doet het niet!” Ja, da’s balen, zonder anker kom je niet ver hier in de Pacific. Motor uit en maar wat checks doen. Ik schreef in mijn vorige blog dat we zoveel zelf kunnen en zo handig worden......

Het is niet iets wat we zomaar op kunnen lossen en van de technische zaken op de Full Circle kunnen we nog steeds veel leren. Er liggen hier in de baai aardig wat boten, maar eens kijken of we hulp kunnen krijgen. We varen met de dinghy naar 3 boten en sparren wat met de zeilers. Iedereen heeft wel een paar tips. Het beste is om maar dingen uit te sluiten. Terug naar de boot en maar wat testjes doen. We hebben een apparaatje om te meten of er spanning staat op draden etc. De voltage die we meten is ruim 24 V dus dat is in orde.

Bella en David die ons al eerder hebben geholpen met wat technische zaken zijn helaas al een paar eilanden verder. Maar we kunnen een mail sturen. Ook lezen we in de Compendium (soort van zeilersverslag die op de Society eilanden waren) dat er op Raiatea een goede maritieme electicien zit, ook daar maar een mailtje aan wagen. Er zijn trouwens slechtere plekken om met een probleem te liggen. We liggen op een paar uur zeilen van Tahiti (waar veel te krijgen is) en het plekje achter het rif is schitterend.

Van beiden krijgen we direct de volgende ochtend een antwoord. Met goede info, maar weer aan de slag. Er komt een ‘verkiwide’-Engelsman langs gevaren met zijn zoontje om te vragen waar de rogknuffelspot precies. Hij blijkt technisch erg goed te zijn en geeft Paul nog een aantal adviezen. We mogen hem altijd roepen als we ergens niet verder kunnen.

Ondertussen hebben we vastgesteld dat de motor in de winch niet kapot is en hebben we de motor al gedemonteerd. Waarschijnlijk ligt het aan de koolborstels, maar daar hebben we geen ervaring mee. Adrian maar even ophalen. Hij helpt ons een paar uur en samen maken we de koolborstels schoon. En het blijkt dat ie niet 1 kind heeft maar wel 4. Als dank vragen wij of zijn kinderen het leuk zouden vinden om pannenkoeken te komen eten op de Full Circle.

Het blijkt een schot in de roos! Met matrozen petjes op gaan we ze halen. Ze staan al klaar voor de Pancake Picknick. We hebben ontzettend veel plezier met zijn allen en borrelen en eten ’s avonds met Adrian en zijn vrouw Lucy. Erg gezellig! De volgende dag vertrekken we alsnog. Vanaf het strand worden we uitgezwaaid door de hele familie en moeten we beloven ze in Nieuw Zeeland op te zoeken!

Lees Meer
1176 Hits
0 reacties

Knuffelen en Buffelen

Moorea

We liggen achter het rif bij Moorea. Het weer is veranderd. Op hele grote afstand is een enorme depressie. Voor de zeilers onder jullie of meteorologen..... Om een lagedruk gebied hier op het zuidelijk halfrond draait de wind met de klok mee, anders dan op het noordelijk halfrond. Daar is het net andersom. Daardoor waait het nu hier op Moorea opeens uit een andere hoek. Bijna uit het noorden ipv de normale oostenwind. Onze volgende stop is Huahine, dat ligt nu bijna recht tegen de wind in. Dus wachten we een paar dagen totdat de wind weer uit de normale hoek komt. Dan kunnen we weer gewoon ruime wind varen.

 

Wat je echt niet mag missen hier is het zwemmen met roggen. Ze worden regelmatig gevoerd waardoor ze niet bang zijn voor mensen. Ze komen je gewoon 'knuffelen'! Klein beetje eng is het wel, maar ze doen echt niets en hebben plezier. Net als de black-tip sharks die ook gewoon tussen je benen door zwemmen.....Cool hoor! Hadden we een paar maanden geleden ook niet kunnen bedenken, dat we dat bijna 'normaal' zouden gaan vinden.

 

Vanuit onze vorige ankerplek hebben we op krakkemikkige fietsen al een deel van Moorea ontdekt. Geen goed plan bleek achteraf. Vandaag (bijna een week later) hebben we voor het eerst geen zadelpijn meer! Het waren fietsen zonder versnellingen, stand hopeloos, veel te zwaar. Met terugtraprem....... Ahum...... Maar het eiland is mooi!

 

Buiten het uitstapje naar het Hilton om voetbal te kijken en af en toe ergens de mail te checken vertoeven we dus op de boot. Paul is al twee dagen bezig met het servicen van de lieren, wat al lang geleden is. De hele lieren gaan uit elkaar. Ieder onderdeeltje wordt schoongemaakt en opnieuw weer ingevet en weer teruggezet....je wil niet weten hoe groot sommige lieren zijn. Enorme klus dus, wetende dat we 12 lieren op de Full Circle hebben! En ondertussen zit ik ook niet stil. Voor de Sailrite naaimachine ben ik ook niet meer bang en heb plezier in het maken en repareren van allerhande zaken. Vandaag heb ik hoezen voor de kussens binnen gemaakt. Al zeg ik het zelf, het ziet er strak uit.... En dat voor een beginner. Dus al die mensen die denken dat we constant vakantie aan het vieren zijn..... Er wordt hard gewerkt op de Full Circle. Het onderhoud van de boot is belangrijk..... En het leuke is, we doen bijna alles zelf, we worden steeds handiger. Maar we hebben nu wel weer zin om een stukje te zeilen...

Lees Meer
1698 Hits
0 reacties

Tahiti voor uw betere kluswerk en al uw booTschappen

Tahiti

Ondertussen vliegt de tijd voorbij en zijn we alweer ruim 2 weken binnen het rif van Tahiti. Een mooie ankerplek, maar dat vinden wij niet alleen. Er liggen hier honderden boten. Na maanden van kleine eilandjes waar als het er al is alleen piepkleine supermarktjes te vinden zijn, is het een walhalla hier op Tahiti! Met een grote booTschappenwagen door de Carrefour sjeezen! Heeeeeerlijk. Waar wij al niet blij van worden! Stiekem eten we hier wel 3 x in de week maaltijdsalade en hebben we al heel wat puntjes brie achter de kiezen! Vanaf Panama hebben we geen grote inkopen meer gedaan. Maar al zeg ik het zelf, de bevoorrading was perfect! We hebben niet 1 x de misgegrepen. En nu is het sjouwen geblazen om te bevoorraden tot Nieuw Zeeland. Want ook nu zullen we alleen maar kleine eilandjes aandoen.

Maar niet alleen voor het fourageren is Tahiti geweldig, ook voor de klussen aan de boot kun je hier van alles krijgen. Zoals we in de vorige mail al schreven hebben we hier onze Genua (fok) naar de zeilmaker gebracht. Deze is weer gerepareerd terwijl ikzelf met behulp van Bella (een Oostenrijkse zeilster die ook onze dinghy cover heeft gemaakt) de kotterfok gerepareerd heb. Onze Sailrite naaimachine is goedgekeurd en is al helemaal ‘ingenaaid’!! De Lazy Bag (waar het grootzeil in opgevangen wordt) heeft wat lapjes gekregen. Paul heeft de furlings (waar de fokken op gerold worden) onder handen genomen. Het buitenboordmotortje heeft een beurt gehad. De man van Bella (David) hebben we verschillende malen de mast in gehezen om daar inspecties te doen en alles te checken. Verstaging controle. Ankerkluis schoongemaakt en de houten planken gelakt...... Dus als jullie denken dat we vakantie aan het vieren zijn.......

Tahiti zelf........ is een groot eiland, waar zelfs een soort van snelweg is! Er wonen hier heel veel Fransen. Papeete is een grotere stad waar van alles te krijgen is. Wij hebben er bijvoorbeeld prachtige stoffen gekocht met exotische prints waar ik (natuurlijk met de Sailrite) mooie lakens van maak. De mensen zijn extreem aardig hier. Doordat de bus onregelmatig rijdt en wij het leuker vinden om bijzondere onmoetingen te hebben, steken we bijna altijd onze duim op en krijgen we vaak al snel een lift. Gister nog, werden we meegenomen door een gepensioneerde advocaat, die ons bij hem thuis voor een drankje uitnodigde. Genietend van een lekker slokje hadden we een geweldig uitzicht op Moorea!

Wat een bijzondere ervaring was, was de Roulotte. In de stad aan het water komen ’s avonds net voor de zon onder gaat allemaal bestelbusjes aangereden op een grote plek. Er gaat een soort van luik open, tafels/stoeltjes/kleedjes etc komen naar buiten en in een mum van tijd ontstaat er een gastronomisch plein...... Heel gezellig, errug lekker..... Wij hebben na 3 x rondgelopen te hebben besloten om Chinees te eten. De prijzen zijn zeer acceptabel, alleen serveren ze geen alcohol (da’s nou weer jammer)! Maar we hebben een geweldige avond! Tahiti is leuk, gastvrij ...... op verder naar de Society Islands.

Lees Meer
1562 Hits
0 reacties