imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.
Monique heeft zijn/haar biografie nog niet ingesteld

Japie in Trinidad

Cuba,

Ja, jullie dagten natuurlijk, ‘waar blijft Japie nou?’ Nou, das nie zo moeilijk hoor. Als Paul en Mniek de wal op gaan pas ik meestal op de boot. Ja, iemand moet het doen tog? Maar laatst op Kuba mogt ik mee de wal op. Nou das best wel leuk hoor. Maarre, hier in het Oosten van Kuba is wel wat heeeel errugs gebeurt. Door die stomme orkaan Sandy zijn alle bananebomen omgewaait. Duurt wel tot volgent jaar voor de mense hier weer banane kunne eten. Zielig he? Maarre, we zijn met de bus ook nog naar Trinidad geweest. En Japie mee in de rugzak he. Nou, in Trinidad zijn lekker nog wel bananen. Kosten er maar een paar pesos dus ik mocht er elke dag wel drie! Joepie! Verder heb je in Trinidad heel veel mooie huizen. Vroeger wert hier heel veel geld verdient met suiker gemaakt van suikerriet. Ja en al dat suiker kon Kuba dan weer verkopen aan andere landen. Nu wort er voorral rum van gestookt. Dat vind Paul wel lekker. En Mniek maakt ook wel ‘banane flambee’. Dat is een soort van toetje van banaan die dan met rum in de fik wordt gestoken. Nou, ik schrik me dan elke keer het apelazerus. Denk dat de boot in de fik vliegt maar dat is gelukkig nog niet gebeurt. Maar goed we ware in Trinidad. Wat ook wel leuk is dat ze overal muziek maken. Op straat en in de restaurantjes. Best wel gezellig hoor die Kubaanse muziek. Met gitaren en zingen enzo. En elke groep wil dan graag ook z’n cd’tje verkopen. Hebben ze zelf gebrant op de compjuter natuurlijk. Maar goed, nu hebben we die cd’tjes ook op de boot en hoor ik alle dagen niks anders meer…

Nou, de groeten van JAPIE

Lees Meer
1254 Hits
0 reacties

This is U.S. Naval Air Base Guantanamo Bay do you read me?

Cuba,

Het is zondag 3 februari, we zijn nu twee weken in Cuba en weer klaar voor vertrek. De laatste CUC’s zijn omgezet in rum en we zij uitgeklaard door de douane. Het plan is om langs de zuidkust van Cuba naar het oosten te varen en dan noordwaarts richting de Turks & Caicoseilanden. Normaliter is dit een tocht tegen de passaatwind in en dat kan lastig zijn hebben we gemerkt. Maar de windgoden zijn ons goed gezind. Ondanks het ontbreken van gribfiles, de sailmailcomputer is helaas gecrasht, vertrekken we met goede weerinfo. Marieke (codenaam Merb) en Tom van de IImpuls hebben vanuit Nederland de routering overgenomen en sturen de info per SMS en de satelliettelefoon. Er staat een noordwesten wind en we zeilen mooi parallel aan de kust naar het oosten. We passeren Guantanamo Bay op een mijl of vier afstand. De Full Circle schiet met acht knopen door het water. Dan komt de marifoon tot leven… “Motorvessel south of Guantanamo Bay, this is. U.S. Naval Air Base Guantanamo Bay calling on channel 16, do you read me?” Wij kijken elkaar aan. Er is in geen velden of wegen een ander schip te zien. Zou hij ons bedoelen? Ik besluit maar even op te roepen. “Guantanamo Bay, Sailing Yacht Full Circle”. De reactie komt al snel. “Sailing Yacht Full Circle, this is U.S. Naval Air Base Guantanamo, you’re in my security zone. Please change your course to 180 degrees for 8 NM, please copy”. Enigszins geïntimideerd antwoord ik;”Guantanamo, Sailing Yacht Full Circle, that is understood, we will change our course to 180 degrees”. We vieren de schoten en vallen af. Snel nog even de bulletalie erop om een mogelijke klapgijp te voorkomen. Bij 145 graden zitten we pal voor de wind. We zullen toch zeker niet gaan gijpen? We willen naar oosten, niet naar het zuiden. We zijn ver genoeg uit de kust. Volgens onze kaart zitten we helemaal niet in de security sector! We houden de koers aan en na een half uur loeven we weer op naar de oorspronkelijke koers. Laat die Amerikanen het rambam krijgen. F…… You!

Lees Meer
1181 Hits
0 reacties

De H van Havana Hemingway en Hee Hallo

Cuba, Havanna,

Op zee zijn de pilotboeken met alle nautische info onontbeerlijk. Bij het reizen op land zweer ik nog steeds bij de Lonely Planet (LP). Zelf hebben we de LP van Cuba niet. Maar Huib laat zijn exemplaar bij ons achter. Die gaat zeker van pas komen en beduimeld worden! Gezamenlijk stappen we op de Viazulbus. Huib richting Holguin waar zijn vliegtuig vandaan vertrekt…. Dat blijkt dezelfde bus te zijn die naar Havana gaat. Dus we stellen het afscheid nog 4 uur uit! Cuba, het grootste eiland van de Carieb is ruim 3 x zo groot als Nederland. Van Santiago de Cuba, waar de Full Circle achterblijft naar Havana is bijna 1000 km! Een busreis van 16 uur. Eigenlijk is dat helemaal geen straf. Je krijgt een aardige indruk van het land. Je kijkt je ogen uit, wat een andere wereld! De bussen zijn met luxe en er wordt heel regelmatig gestopt om de benen te strekken, iets te nuttigen of te plassen. Bovendien hebben we beiden een goed boek, daar kom je de tijd wel mee door! Net na Middernacht arriveren we in Havana. Het busstation is niet echt in het centrum van de stad, dus verruilen we de bus voor een taxi om naar de binnenstad te komen. We hadden enige dagen geleden geprobeerd te reserveren in een Casa Particulare (particuliere pensions), maar deze was vol. De eigenaar sprak prima Engels en zei ons wel naar zijn huis te komen, hij zou iets voor ons regelen! Verschillende malen zei ik hem dat dat midden in de nacht zou zijn….. Geen probleem, gewoon aanbellen,hij zou iets regelen! Dus togen we midden in de nacht achter hem aan naar ons verblijf voor de komende 3 dagen een straat verderop! Dit was maar één voorbeeldje van de gastvrijheid van de Cubanen.

Onze Casa Particulare blijkt net buiten het oude centrum van Havana te liggen. Bewapend met foto- en filmcamera en natuurlijk de LP struinen we door de metropool. Je kan foto’s blijven maken en blijven filmen. Alles is zo anders….. We realiseren ons dat we voor het eerst sinds ons bezoek aan Nederland weer eens door een stad banjeren! En wat voor stad. Je probeert je fantasie te laten gaan. Er moet een tijd zijn geweest dat er weelde en rijkdom was. Het ene koloniale huis grenst aan het andere, helaas zijn de meeste huizen in hele slechte staat. Regelmatig zien we huizen die gerestaureerd worden…… We slenteren regelmatig over wegen die vroeger minstens zo mooi moeten zijn geweest als de Champs Elisee. Sta je net klaar om een prachtige oldtimer te kieken, schiet er net een paard en wagen voorbij… Heerlijk! Mooie pleinen, prachtige kerken, leuke terrasjes en overal galmt de Cubaanse muziek. We keuren in verschillende cafeetjes de mojito. In La Bodeguita del Medio, de vroegere stamkroeg van Hemingway vertelt de barkeeper dat ie bijna een RSI arm krijgt van alle mojito’s die hij maakt. Hij schat zo’n 500 per dag! A 5 CUC (=125 Peso= 4 Euro) per glas. Sommige zaken zijn niet te snappen. Af en toe wordt je als toerist aardig uitgemolken. Een lekker versgeperst sapje bij een lokaal stalletje kost 1 Peso en een klein gezoet espressootje idem dito! Maar daar voel je je ook niet goed bij…… Enfin, dat hoort bij Cuba…….. Evenals de muziek die geweldig is. In vele kroegjes en restaurantjes spelen bandjes. Ondertussen hebben we al een aardige verzameling CD’s. Na elke optreden probeert ze je hun hits te verkopen voor 10 CUC per kopie. Plotseling horen we; “Hee Hallo!!!”. He is werkelijk niet te geloven. Lopen we in deze enorme stad Jacques en Annet van de Panache tegen het lijf…. Op Jamaica hoorden we hun plannen van Cuba. We hebben ze uit zien varen vanuit Montego Bay. Hun boot ligt in Cienfuegos, niet al te ver van Trinidad, wat ook op ons program staat. Dat je dan uitgerekend op hetzelfde moment op dezelfde plaats in Havana bent…. Dat is toch wel een mojitowaard! Gezellig bijkletsen met een Cubaans strijkje op de achtergrond!

Lees Meer
1284 Hits
0 reacties

600 KM in een 30 jaar oude Lada

Cuba - Niquero,

De boot ligt veilig in de haven van Santiago de Cuba, afgemeerd aan betonijzer dat uitsteekt! Er zijn twee pontons waar je aan af kunt meren. Eén is keurig opgeknapt na het passeren van orkaan Sandy en heeft mooie bolders en zelfs elektriciteit. Dat laatste hebben wij niet nodig en afmeren aan de wal die ‘minder luxe’ is, is goedkoper. Het is de hoogste tijd om Cuba te gaan verkennen. Noel rijdt ons 3-en, Huib onze gast en wij, met zijn 30 jaar oude Lada naar het centrum van Santiago. Eerst maar eens geld wisselen. Harde Euro’s voor CUC’s en Pesos. We krijgen voor 1 Euro ongeveer 1,3 CUC en vervolgens weer 24 Pesos voor een CUC. De CUC’s zijn internationaal inwisselbare Pesos. Als toerist moet je hier mee betalen in restaurants, hotels, winkels en ook het havengeld moet in CUC’s worden betaald. De Cubanen zijn er tuc op en doen van alles om deze CUC’s te bemachtigen. Alleen daarmee kunnen ze dure (import) artikelen kopen. Met CUC’s in mijn ene broekzak en Pesos in gaan we de stad in. Daar is van alles te zien en te koop. Op veel plaatsen, zowel buiten op straat als bij restaurants wordt muziek gemaakt! Erg leuk allemaal. We bekijken ook de kazerne van Moncado. Hier heeft Fidel in ’53 zijn eerste poging ondernomen om het regime van Battista omver te werpen. Het mislukte. Fidel overleefde het maar ging wel voor 2 jaar de gevangenis in. We bekijken de tentoonstelling en krijgen een beter beeld. Verder bezoeken we het carnavalmuseum en natuurlijk het Museo del Ron. De drankvoorraad van de Full Circle wordt hier in Cuba goed aangevuld. De rum is goed en best goedkoop. We wandelen verder door de stad. Op een plein wordt domino gespeeld en schaak. Overal worden refresco’s (vruchtensap), koffie, pizzapuntjes, broodjes verkocht, pindakoeken zijn mijn favoriet. En dat alles voor een paar Pesos. Het straatbeeld wordt verder bepaald door vrachtwagens die als bus worden ingezet (waar heel veel mensen in kunnen), oude Amerikaanse auto’s, bici taxi’s en taxi scooters. ’s Avonds worden we op straat gepasseerd door een meisje met een gitaar op haar rug. Ze spreekt ons aan en vraagt of we ergens willen eten met Cubaanse muziek. Dat willen we wel. Ze brengt ons naar een leuk lokaal restaurantje, ergens drie hoog. Zélf speelt zij op haar gitaar en zingt liedjes over Cuba en over ‘El Commendante’. Dat is dus Che Chevarra, nog altijd populair hier. We kopen haar CD als herinnering, wat een bijzondere ontmoeting.

De volgende dag gaan we met zijn 3-en op pad in Noel zijn Lada voor een tocht van 2 dagen. Aanvankelijk was het plan om een auto te huren, maar dat is hier vrij kostbaar. Bovendien zijn de wegen niet al te best en slecht bewegwijzerd. Nu verdient Noel wat aan ons en hebben we nog een gids ook! Maar zijn auto is wel een rammelbak. Het is een wonder dat de Cubanen dit allemaal in beweging houden. In de bodemplaat zit een scheur van zo’n 10 cm. Ik zie de straat onder ons voorbij schieten. Bij elke stop wisselen we van plaats. De achterbank is doorgezakt dus je zit wat scheef. Noel wijst ons op de vele omgewaaide bomen. Een gevolg van orkaan Sandy die eerst over Jamaica trok en vervolgens het oosten van Cuba aandeed. Via Bayamo, de stad waar de Padre di Patria van Cuba woonde, Manuel Cespedes, rijden we naar het westen. Boven de weg hangt smog van de vele vrachtwagens. De brandstof hier is ook niet zo schoon. Paard en wagen is hier een veel gebruikt vervoermiddel. Onderweg veel velden met suikerriet en fabrieken om dit te verwerken. Suiker is na rum (wat weer van suikerriet wordt gemaakt) een product wat in overvloed wordt geproduceerd. Naast het toerisme het enige exportproduct. We overnachten in een klein hotelletje in Niquero. Hier is Fidel Castro met onder andere Che Chevarra met het schip de Granma aan land gekomen voor de coup die uiteindelijk wel zou lukken. In ’59 was de revolutie een feit. ’s Avonds eten we in een eenvoudig eethuisje. Het enige wat er op de kaart staat is een broodje hamburger met een glas citroenlimonade. Dat voor 3 per persoon! Het smaakt lekker! Ja, het is een vreemd land. Als je als Cubaan niet in contact komt met buitenlandse bezoekers, valt het niet mee iets te verdienen. Wat opvalt is dat veel Cubanen goede, vaak moderne kleding dragen. Noel vertelt dat veel Cubanen familie in het buitenland hebben. Ruim 2 miljoen Cubanen zijn in de afgelopen jaren gevlucht. Vooral naar de VS. Zij sturen geld en kleding op. Op de weg terug zijn we ergens langs de weg een stoel staan met tomaten en bananen erop. Iedereen probeert wat te verkopen. Noel wil ook wat meenemen en wij ook. We kopen de hele voorraad op. Het kost niet veel dus ronden we flink naar boven af. Vanavond eten we verse tomatensoep met ui en knoflook!

 

Lees Meer
1346 Hits
0 reacties

Cuba in zicht

Cuba,

In tegenstelling tot de oversteek van Aruba naar Jamaica is de oversteek naar Cuba relaxt. Als we Port Antonio verlaten blijkt er heel weinig wind te zijn en zijn we genoodzaakt de motor aan te houden. Zal dit de hele oversteek het geval zijn? Gelukkig niet! Na anderhalf uur komt er een aardig briesje opzetten, net voldoende om de Full Circle met een lekker gangetje door het water te laten glijden. Dit is écht genieten…… We hoeven nog steeds geen vis te vangen. We eten nog steeds van die grote gouddorade. Het laatste stuk ligt in het kleine vriesgedeelte om na aankomst te worden bereid als een soort van kibbeling. Paul’s nieuwe recept. Ik zal het binnenkort op de receptenpagina van Mniekookt zetten. Dat zal nog wel een tijdje duren. We gaan een computervrije periode tegemoet. Daar kun je je beter maar direct bij neerleggen anders ben je constant bezig om plekjes te vinden waar wél internet is en dus ook veel mensen aan het wachten zijn. We hebben dus een inhaalslagje te maken en zullen de komende dagen regelmatig blogs plaatsen over onze avonturen in Cuba van half tot eind Januari. Maar dat terzijde, terug naar de oversteek…. We zijn et zijn 3-en aan boord. Huib is bij ons beiden de helft van de wacht aanwezig. Dan heb je wat afleiding en als je wat klets is de tijd zo voorbij! De wind is de hele nacht prima. ’s Morgens vlak onder de kust van Cuba trekt de wind aan en rollen we de genua wat in. Santiago de Cuba is in zicht! Een prachtig fort op de rotsen is de eerste aanblik. We zijn heel erg nieuwsgierig wat we aan zullen treffen na al die indianenverhalen. Paul roept in zijn beste Spaans de havenmeester op. Hahaha, Norbert de havenmeester heet ons van harte welkom en vertelt ons wat te doen, in perfect Engels!! Het is redelijk druk in de marina en we gaan langzij een schip van een Jamaicaan. Het circus kan beginnen. De rest van de dag zijn we bezig met inklaren en alles wat daar bij hoort hier op Cuba. Nou ja wij hoeven niet veel te doen. De officials komen steeds met 2 personen aan boord en vullen zelf de formulieren in. De beloofde hash-honden komen niet aan boord. Eind van de middag bereidt Paul de beloofde kibbeling en kunnen we van ons aankomstbiertje genieten. Morgen kan het echte Cubaanse avontuur beginnen. Na alle negatieve verhalen …….. de ontvangst is allerhartelijkst!!

 

Lees Meer
1327 Hits
0 reacties

Against the wind

Jamaica,

Na ons bijzondere uitstapje naar de Rio Grande waar we door Captain 109 over de rivier gevaren zijn, zakken we met onze 4 Noorse vrienden de kust van Jamaica af. Heerlijk zeilen met af en toe best wel veel wind. Maar ‘voor’ de wind heb je er niet zoveel erg in en kun je redelijk je tocht plannen.

Met stops in Oracabessa en de baai waar Columbus voor het eerst aan land kwam op Jamaica, Discovery Bay, varen we woensdagmiddag de baai van Montego Bay binnen, door de lokalen ook wel Mo Bay genoemd. Onderweg vangen we onze eerste Gouddorade! We hebben deze soort al zeer regelmatig aan de lijn gehad. Maar nog nooit óp de boot. Zo’n vis is werkelijk door het dolle heen als ie aan de lijn zit en springt soms wel 1½ meter boven het water uit! Ook nu geeft hij zich niet zomaar gewonnen en dan moeten we ‘m ook nog aan boord zien te krijgen! Meestal zijn we ‘m dan al kwijt. Maar met behulp van Lars Frode, ‘onze Noorman’ die met de haak op het zwemplateau staat lukt het dit keer wél en zelfs dan duurt het nog enige tijd voordat deze mooie vis zich gewonnen geeft! Maar lekker dat deze vis smaakt! We eten er met 6 man 2 dagen van!

 

De Noren rijden vrijdag met de taxi van Mo Bay naar Kingston waar hun vliegtuig vandaan vertrekt. We hebben dus een dag met zijn 2. Niet om te relaxen maar om de boot weer op orde te maken en te bevoorraden voor onze volgende gast, Huib.

 

Huib is een echte ‘zeezeiler’ die wel van stoer zeilen houdt. Dus plannen we weer richting Port Antonio te varen. Maar dit keer dus ‘tegen de wind in’, dat wordt dus kruisen. Na 2 dagen een poging te wagen, waarbij we beide keren weer besluiten terug te varen naar Mo Bay omdat de wind met soms wel meer dan 30 knopen om ons hoofd poeiert, besluiten we dinsdag een rustdag te nemen en doen een stranddagje. Huib is intussen ingeslingerd. Woensdag is de wind afgenomen en varen we weer uit. Dit keer lukt het en we komen net met de schemer in Discovery Bay aan. Wat we natuurlijk niet moeten vergeten te melden is dat we wéér een gouddorade vangen. Dit is echt een joekel van een vis. Als we ‘m boven het water uit zien springen geloven we geen van allen dat we deze vis aan boord kunnen krijgen. Maar het lukt! Paul doet de Lars Frode actie op het zwemplateau en slaat de haak dwars door zijn kieuwen heen en hijst de enorme vis aan boord. De duimstok geeft aan een lengte van 158 cm. We schatten in dat ie wel zo’n 15 kg moet wegen! Wauw. Dat wordt de hele week vis eten……. De Jamaicaanse Kustwacht komt als we net hebben geankerd aan boord. Met een groot geweer en wel 4 man stappen ze aan boord. Er volgt wat papierwerk en heel wat vragen……. Om half 9 zitten we eindelijk van de enorme gouddorade (ook wel Mai Mai of Dolphin Fish genoemd) te smullen.

 

De dagafstanden zijn rond de 30 mijl, maar door het kruisen kun je er rustig de helft bij optellen. Dus we redden het steeds net om voor het donker te ankeren, terwijl we toch al om 7 uur uitvaren. Ja dat is het lastige met ‘Against the wind’ varen…….. Soms valt het mee en soms zit het tegen………. We zijn wel een beetje passaatzeilers geworden hoor. LEKKER RELAXT MET DE WIND MEE!!

 

O, ja, heeft iemand nog een lekker receptje voor gouddorade? Hij is nog steeds niet OP!

Lees Meer
1332 Hits
0 reacties

You're doing well Captain 109

Jamaica,

Jamaica, wat een heerlijk eiland. Na de toch wel heftige oversteek vanaf Aruba, varen we na drie dagen wilde zee de prachtige, groene baai van Port Antonio binnen. Bomen overal. Zandstrandjes verscholen in diepe baaien. We zijn weer in de ‘echte’ Carieb…

Port Antonio heeft een rustige, kleine marina en daar achter een gezellig, druk plaatsje. Er wordt van alles op straat verkocht. Vooral veel groente en fruit. We kopen weer van die lekkere grote grapefruits. Heerlijk na vier dagen op zee.

 

Met onze Noorse gasten Lars Frode en Hilde, Tore en Lisbeth, verkennen we de Noordoostkust van Jamaica. Zo bezoeken we onder andere de Blue Lagoon waar de film met Brooke Shields is opgenomen. Die film heb ik overigens nog nooit gezien maar de baai is in elk geval heel mooi. De lokale lekkernij is Jerk Chicken. Kip, gemarineerd met kruiden en geroosterd op een houtvuur. Er is ook een variant Jerk Porc en Jerk Lobster, ook erg lekker. Ik vroeg of de jongen die ons bediende dan ook Jerk heette maar dat was niet zo…

 

De mensen zijn super vriendelijk en willen graag helpen en iets aan je verkopen. Waar mogelijk maken we daar gebruik van. Ze hebben het hier niet breed. Maar de meeste mensen zijn blij. En overal die heerlijke reggae muziek. Ook de klassiekers van Bob Marley worden nog veel gedraaid.

 

En dan gaan we raften! En wel op de Rio Grande. Een geweldige ervaring. Met z’n tweeën op een bamboevlot, bestuurd door onze eigen Captain 109. We zijn eerst stroomopwaarts gebracht met een busje. En dan rustig 8 mijl downstream, door de jungle. We zien veel vogels; de Blue Heron en de White Igrid. Halverwege maken we een stop om te zwemmen en wat de drinken. En dan weer verder. Captain 109 stuurt het vlot behendig tussen de rotsen en de stroomversnellingen door. Hij is zeker al zestig, klein en pezig. Hij doet dit al zo’n dertig jaar… You’re doing well Captain 109. We are glad you’re our Captain!

Lees Meer
1267 Hits
0 reacties

Stir It Up

Aruba - Jamaica,

Maandag 31 december 2012, Paul en Monique halen de laatste boodschappen, Lars Frode, Hilde en ik zwemmen nog 1 maal rond de boot. Om 12.00 uur halen we het anker op en mét champagne en oliebollen verlaten we de baai van Aruba. Bellend met Gaston laten we Aruba achter ons en kiezen het ruime sop. Op naar Jamaica, 500 zeemijlen voor ons, we zijn er klaar voor en kijken er naar uit. Na een uurtje zeilen realiseren we ons dat dit een heftig tochtje gaat worden. Paul merkt op dat we die beloofde 2,5 meter golven hebben gekregen. De wind neemt toe naar 30 knopen, de golven worden hoger en hoger en komen van alle kanten.

En op het moment dat in Nederland de champagne kurken knallen, het vuurwerk de lucht in gaat en 2013 is begonnen draaien wij in shifts van 4 uren en trotseren golven die intussen een hoogte van 4,5 meter hebben bereikt. 24.00 uur Aruba time tellen we af van 10 naar 0, wensen elkaar vluchtig een gelukkig Nieuwjaar, heffen ons flesje water, nemen nog een biscuitje en wisselen van shift. Onder een adembenemende sterrenhemel zeilen wij het nieuwe jaar in. Dinsdagochtend 1 januari 2013, Monique maakt dapper een ontbijt voor ons, terwijl de wind is toegenomen naar 40 knopen. De rest van de dag leven we op biscuitjes, Morokko thee en water en genieten van een diner van cup a soup. Woensdagochtend als de zon weer opkomt zien we de enorme golven naast de boot, een muur van water. Net als de ochtend ervoor besef ik dat het maar goed is dat we in de nacht niet gezien hebben hoe wild de zee is. Maar geen enkel moment voelde het onveilig op deze geweldige boot. Een beter schip dan een Hallberg Rassy 49 kun je je voor zo’n trip niet wensen. Intussen zijn we gewend aan dit ritme en woensdagavond zeilen we over een´ kabbelende´ zee met golven van slechts 2,5 meter hoogte. Met de muziek van Bob Marley op de achtergrond varen we donderdagmiddag 13.45 uur Aruba time de prachtige haven van San Antonio Jamaica binnen. We krijgen een warm welkom op de steiger met Jamaica rum en plaatselijke hapjes. Tezamen met onze nieuwe buren proosten we op het nieuwe jaar en onze aankomst.

En de oliebollen? Die aten we donderdagochtend als ontbijt, vóór de gebakken eieren met spek en de champagne hebben ná ons warme welkom op Jamaica open getrokken.

74 uur op zee, we did it!!!

Groet Petra

Lees Meer
1349 Hits
0 reacties

Stir It Up

Aruba - Jamaica,

Maandag 31 december 2012, Paul en Monique halen de laatste boodschappen, Lars Frode, Hilde en ik zwemmen nog 1 maal rond de boot. Om 12.00 uur halen we het anker op en mét champagne en oliebollen verlaten we de baai van Aruba. Bellend met Gaston laten we Aruba achter ons en kiezen het ruime sop. Op naar Jamaica, 500 zeemijlen voor ons, we zijn er klaar voor en kijken er naar uit. Na een uurtje zeilen realiseren we ons dat dit een heftig tochtje gaat worden. Paul merkt op dat we die beloofde 2,5 meter golven hebben gekregen. De wind neemt toe naar 30 knopen, de golven worden hoger en hoger en komen van alle kanten.

En op het moment dat in Nederland de champagne kurken knallen, het vuurwerk de lucht in gaat en 2013 is begonnen draaien wij in shifts van 4 uren en trotseren golven die intussen een hoogte van 4,5 meter hebben bereikt. 24.00 uur Aruba time tellen we af van 10 naar 0, wensen elkaar vluchtig een gelukkig Nieuwjaar, heffen ons flesje water, nemen nog een biscuitje en wisselen van shift. Onder een adembenemende sterrenhemel zeilen wij het nieuwe jaar in. Dinsdagochtend 1 januari 2013, Monique maakt dapper een ontbijt voor ons, terwijl de wind is toegenomen naar 40 knopen. De rest van de dag leven we op biscuitjes, Morokko thee en water en genieten van een diner van cup a soup. Woensdagochtend als de zon weer opkomt zien we de enorme golven naast de boot, een muur van water. Net als de ochtend ervoor besef ik dat het maar goed is dat we in de nacht niet gezien hebben hoe wild de zee is. Maar geen enkel moment voelde het onveilig op deze geweldige boot. Een beter schip dan een Hallberg Rassy 49 kun je je voor zo’n trip niet wensen. Intussen zijn we gewend aan dit ritme en woensdagavond zeilen we over een´ kabbelende´ zee met golven van slechts 2,5 meter hoogte. Met de muziek van Bob Marley op de achtergrond varen we donderdagmiddag 13.45 uur Aruba time de prachtige haven van San Antonio Jamaica binnen. We krijgen een warm welkom op de steiger met Jamaica rum en plaatselijke hapjes. Tezamen met onze nieuwe buren proosten we op het nieuwe jaar en onze aankomst.

En de oliebollen? Die aten we donderdagochtend als ontbijt, vóór de gebakken eieren met spek en de champagne hebben ná ons warme welkom op Jamaica open getrokken.

74 uur op zee, we did it!!!

Groet Petra

Lees Meer
1105 Hits
0 reacties

Uit de lucht... maar met beide benen op Aruba

Aruba,Lieve trouwe lezers van de blogs van de Full Circle. Wij willen jullie hele fijne kerstdagen wensen en een twinkelend 2013! Wij vieren kerst met onze grote vriend Gaston! Lekker relaxt kokkerellen in zijn sfeervolle hotelletje in Oranjestad.Onze laatste week op Aruba is trouwens in gegaan. Waarschijnlijk zitten we met oud&nieuw midden op ...
Lees Meer
1420 Hits
0 reacties

Uit de lucht... maar met beide benen op Aruba

Aruba,

Lieve trouwe lezers van de blogs van de Full Circle. Wij willen jullie hele fijne kerstdagen wensen en een twinkelend 2013!

Wij vieren kerst met onze grote vriend Gaston! Lekker relaxt kokkerellen in zijn sfeervolle hotelletje in Oranjestad.

 

Onze laatste week op Aruba is trouwens in gegaan. Waarschijnlijk zitten we met oud&nieuw midden op zee richting Jamaica met 3 gasten aan boord!

 

Tot nu toe hebben we genoten van het eiland. Gaston heeft ons naar de leukste plekjes gebracht en ons ‘gechauffeurd’ als we de (koel)kasten weer bij moesten vullen. Regelmatig even binnenwippen in Wonders om een waszak af te geven of even de krant te downloaden op de I-pad of de mail binnen te halen.

 

Wat de laatste dagen niet echt nodig was, want onze website is even uit de lucht geweest.

De oorzaak is nog niet achterhaald. Voor onze geweldige webmaster was het ook een groot raadsel. Maar gelukkig zijn we weer ‘in de lucht’. Wat voel je je onthand……. Bedankt voor alle waarschuwingen en opmerkingen!!

 

We hebben wel een ‘gat’ van 3 dagen in onze mail (vrij-zat-zon) dus mocht je een berichtje hebben gestuurd in deze periode…. Dan is ie hoogstwaarschijnlijk niet bij ons aangekomen.

We varen momenteel met 1 gast(e) op de Full Circle. Paul & ik zijn goed onderhanden genomen door haar….. Ze is namelijk kapster en heeft ons een mooie kerstcoup aangemeten!

 

Kunnen we weer even vooruit. Als dank hebben wij een school dolfijnen voor haar besteld en heeft Paul een enorme Barracuda gevangen. Waar we gister al heerlijk van hebben gesmikkeld en vanavond eten we de curry variant ……..

Kortom, na alle berichten over het weer in Nederland is het toch wel heel goed toeven hier. Ondanks dat hier ook meer bewolkt en buiig is dan normaal in deze tijd van het jaar.

Maar wij kunnen wel de korte broek aan houden. In het nieuwe jaar worden de blogs vervolgd vanaf Jamaica, Cuba, Turk & Caicos eilanden en verder……..

 

Liefs en heel veel groeten van Paul & Monique

 

Lees Meer
1536 Hits
0 reacties

We zijn er 1½ jaar en 2 dagen en ruim 10.000 zeemijlen voor onderweg geweest...

Aruba,

We zijn er!! ARUBA!!Voor het eerst sinds lange tijd moeten we weer eens een nachtje doorvaren. Aruba ligt net op een afstand die je net (niet) haalt overdag! Donderdag rond een uur of 4 uit het Spaanse water bij Curaçao vetrokken. Natuurlijk checken we grondig de weerkaartjes voordat we aan een oversteek(je) beginnen. Een van de sites die we regelmatig raadplegen is www.windguru.cz daar staat van alles op windsterkte, windrichting, golfhoogte, golfrichting, temperatuur, wolkbedekking. We zagen een periode van heel weinig wind de komende week en als er iets niet leuk is, is het hele eind motoren of maar een beetje liggen dobberen met klapperende zeilen…

Voor donderdagnacht zag het er nog enigszins ok uit wat de wind betreft. We hebben ons geen seconde verveelt vannacht. Een paar buien met veel wind over ons heen gehad, dus een paar keer moeten reven. Hadden we al een hele tijd niet gedaan. Dus was wel weer eens goed. Ook nog een periode van maar rond de 5 knopen wind gehad. Dus toch nog het ‘onderwaterzeil ‘(=motor) aangehad. Ach ook wel eens lekker voor de accu’s moet je maar denken.

 

ARUBA is zeer speciaal voor ons, niet een zozeer voor het eiland maar omdat onze grote vriend Gaston hier woont en een werkelijk schitterend leuk, kleinschalig hotelletje ‘Wonders’ heeft www.wonders.aw. Dus of Aruba op onze planning stond was nicht im frage!! Kunnen we eindelijk ons huwelijkscadeautje van Gaston hijsen, de Arubaanse gastenvlag!

 

En ondertussen zijn we hier alweer een paar dagen. We liggen in een ‘rustige’ baai vlakbij Reina Beatrix het vliegveld van Aruba. Dus af en toe heb ik ‘Kwakelflashbacks’ doordat er een vliegtuig de landing inzet!

 

Gaston stond al te zwaaien op het strand en we zijn bij hem in de pick up geklommen om zijn wonder – Wonders te bewonderen. Wat een sfeervol prachtig hotelletje is dit. Bij het binnenlopen voel en zie je het al. Hier zit passie in! Gaston heeft eindelijk zijn grote droom verwezenlijkt! Nou hij kan er echt trots op zijn! Binnenkort komt er een klein filmpje op zijn website, gemaakt door professionals die in zijn hotel logeerden! En Paul en ik mochten gisteren figureren voor het filmpje! Wij zijn reuze benieuwd hoe het is geworden! Heleen, een goede vriendin van Gaston, was ook een van de figuranten. Van haar mogen we voor een paar dagen een auto lenen. Wat een supervriendelijk aanbod en wat een heerlijk relaxt eiland hier! Vandaag plannen we maar een leesdagje in. We hebben van Gaston een ‘pile of books’ geleend die we voor ons vertrek weer terug willen geven…..

Lees Meer
1490 Hits
0 reacties

Een naaimachine naait en een nietmachine niet...

Bonaire,

Een blogje van huishoudelijke aard! We liggen nog steeds op Bonaire. De laatste weken zijn ingegaan. Volgende week hebben we weer 2 oergezellige gasten aan boord van de Full Circle waarmee we naar Curaçao gaan varen. Eigenlijk weer het begin van een nieuw vaarseizoen.

Zoals sommige mensen op Facebook al hebben gelezen zijn we sinds kort in het bezit van een echte Singer naaimachine!

Van onze zeilvrienden van de IImpuls (Tom & Marieke) hebben we dit apparaat, wat naar ik vernam eigenlijk niet op een zeilboot mag ontbreken, gekregen!

 

Maar wat doe je als je nooit hebt geleerd zo’n apparaat te bedienen??

Dan vraag je er gelijk een cursus bij!! Marieke was daar direct voor in.

Zo gezegd zo gedaan….. Om in het traditionele rollenpatroon te blijven hebben we de mannen eropuit gestuurd om te vissen. Gewapend met hengels en vislijnen en een goed humeur stapten Paul en Tom in de bijboot om ons avondmaaltje bij elkaar te scharrelen……

 

Nou heeft Marieke een prachtige box met allemaal handige items die je met de een of andere naaiklus wel eens nodig zou kunnen hebben. Op de Full Circle komen we niet verder dan een naaidoosje met wat klosjes garen, een speldenkussentje en een doosje met naalden. Dus de bovengenoemde gasten hebben we gevraagd op de plaatselijke markt een mooie Full Circle Wat zou ik allemaal kunnen gebruiken Doos samen te stellen. Gelukkig is de opdracht volgens mij bij een hele ervaren naaister terecht gekomen die haar taak heel serieus neemt. Ik kijk nu al uit naar de DOOS!

 

Na een korte maar zeer heldere uitleg hoe de machine werkt schoof ik erachter en stortte me op een aantal eenvoudige doch nuttige experimentjes. Onze Hollandse 3-kleur is weer van een nieuwe zoom voorzien. Die wappert alweer vrolijk (zonder rafels) in de bezaanmast!

 

De temperaturen zijn hier (natuurlijk) tropisch, dat geldt ook voor de nacht. Dus is het het lekkerst om alleen onder een lakentje te kruipen. Aangezien wij alleen maar dekbedovertrekken aan boord hebben is het handig om van 1, 2 te maken! Dus ik heb al aardig wat metertjes in de rondte kunnen naaien om te oefenen en Marieke was best trots op haar pupil!

 

Het grappige is dat ik er nog ontzettende lol in heb ook en waarschijnlijk een nieuwe hobby heb ontdekt!! O, ja rest mij nog te vertellen dat er geen Vis op het menu stond! Ach het is geen wereldblog maar we zijn wel weer klaar om een mooie etappe te zeilen!

Getagged in:
Lees Meer
1476 Hits
0 reacties

Three parts strong...

Bonaire,

Trouwe lezers van onze blogs en volgers van de site zien regelmatig rumpunch voorbijkomen. En als we in de gelegenheid zijn om nieuwe gasten op het vliegveld al met rumpunch te verwelkomen laten we dat niet na. Je zou er dorst van krijgen. Maar hoe maak je nu zo’n echte Caribische rumpunch? Eigenlijk moet je daarvoor natuurlijk een weekje langskomen op de Full Circle. Want waar smaakt rumpunch lekkerder dan op het water, achter het anker bij een bounty strand met een langzaam ondergaande zon? Maar om dat gevoel een beetje te beleven hier de bereidingswijze van de onvolprezen Full Circle rumpunch naar traditioneel West Indisch recept.*

‘One part sour,

Two parts sweet

Three parts strong

Four parts week

Five drops of bitter, and nutmeg spice

Serve well chilled with lots of ice’

 

Hoe nu verder? Oplettende lezers zien in bovenstaand rijmpje dat het in totaal om 10 delen gaat. Dat werkt dus makkelijk met een maatbeker met een verdeling in deciliters. One part sour staat dan natuurlijk voor limoensap. Hier overal vers verkrijgbaar maar uit een flesje is geen probleem. Voor het deel sweet gebruik ik een oplossing van water met drie eetlepels rietsuiker. Even warm maken om het goed op te laten lossen. En dan komt het. Strong staat natuurlijk voor de onvolprezen Caribische rum! Bruine of witte rum maakt niet uit. Neem wat je in huis hebt maar zeker niet te weinig. Week is prima te doen met een lekkere vruchtensap. Hier in de Carieb kopen we meestal fruitpunch, een mix van verschillende vruchten. Is het sap erg zoet doe dan wat minder Sweet en wat meer Week. Snap je het nog?

Five drops of bitter komen uit het bekende flesje Angostura, een apart maar essentieel goedje, geproduceerd in Trinidad.

 

Na het uitschenken in glazen met blokjes ijs doe je nog wat vers schraapsel nootmuskaat erover. Een kleurig rietje erbij en klaar is je rumpunch!

 

Vergeet nu de Nederlandse herfst, zet de kachel op 25, trek je Hawaishirt aan, leg Harry Belafonte met Island in the sun op de draaitafel en geniet van je eigen rumpunch!

 

Cheers !

 

* Uit het boek Mango’s aan boord van Ann Vanderhoof

Lees Meer
1424 Hits
0 reacties

Saraaaaa....

Bonaire,

Het heeft effe geduurd, ben verschillende keren aan een blog begonnen. Er is zoveel gebeurd rondom mijn 50e verjaardag dus waar begin je? |Het feest begon eigenlijk een kleine week ervoor al met de aankomst van Anja & Sjaak en Iris, Paul zijn dochter. 2 dagen later mijn zus Carin & Martine. Dan zou je al zeggen dat het feestje redelijk compleet is als je rekent dat je ruim bijna 8000 km van Nederland bent.

Maar niets van dat al. Op 9 oktober riep Paul me dat ik even uit de kajuit moest komen en naar de wal moest kijken…….. Daar zaten 5 ‘ouwe taarten’ op het bankje vlakbij Karel’s Bar. Ja hoor! Met spandoek en al met de tekst: “Waar is Sara”. Nou heb ik nog een aantal vriendinnen die bij de KLM werken. Van Manon had ik vernomen dat ze de vlucht aangevraagd had en ook had gekregen! En heel misschien zou ze Anja wel meenemen. Stiekem had ik gehoopt dat Josepha ook op die vlucht zou zitten….. Maar dan bleven er nog 2 over…… Misschien hadden ze Gaston zo gek gekregen zich ook te vermommen met masker en jurk. Van hem wist ik zeker dat hij ‘over zou hoppen vanuit Aruba’.Nr 5 zou wel een SaraPop zijn!!!

 

Hoppa met Paul in de dinghy en naar de wal. Wat al snel duidelijk werd was dat er geen SaraPop bij het gezelschap zat. Allemaal springlevende figuren maar wie waren die andere 2 dames? Ze bleven allemaal in hun rol ondanks de enorme hitte met die maskers op. Zelfs toen ik zachtjes vroeg: “Ben jij het Marilou” gaf ze niet direct sjoege, geweldig!! Daarna viel het kwartje bij het zien van de slanke dame naast haar, qua postuur iemand die Sara nog lang niet gaat zien……..AnneMarije! Wat een weerzien met jullie allemaal, wat enorme verrassing!

 

Gaston maakte het feestje compleet. Trossen los en richting klein Bonaire om te genieten van het helder, blauwe water, snorkelen, de rumpunch en een glaasje wijn en vooral van elkaar. Dit voelt toch heeeeel erg bijzonder!

 

’s Avonds toonden de ‘ouwe taarten’ hun zangkunsten en werd ik met maar liefst 5 Sara-liederen toegezongen en verwend met ontzettend leuke kado’s! Nou, het verrassingseffect was groots! Heel, heel erg bedankt voor deze geweldige dag Manon, Josepha, Marilou, Anja en Annemarije!!! Ik zal dit nooit meer vergeten!

 

Marilou en Annemarije hebben hun IPB-terugvlucht een paar dagen later gepland en blijven aan boord. Helaas moet ik veel te snel afscheid nemen van Manon, Josepha en Anja!

 

Op 10-10 aan het ontbijt blijf ik kadootjes uitpakken en kaarten voorlezen. Echt niet te geloven. Dan komt ook het grote geheim op tafel, waar Paul al maanden aan bezig is geweest met hulp van velen. DE MNIEK, een echte GLOSSY! Wie kan dat nu zeggen, ja mensen als Rik Felderhof, Linda en Matthijs van Nieuwkerk…….

 

Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de ontroerende, mooie, lange, originele, gezellige, creatieve bijdrage aan dit kado! Ook voor de leuke e-mails, Facebookfelicitaties etc.

 

’s Avonds probeerden we met een bootje vol vrienden/familie en Nederlandse zeilers boven het feestgedruis van de Regatta week uit te komen. Met lekkere hapjes en drankjes. Mailou, Tom en Marieke, dank voor jullie hulp…………

 

HET WAS ECHT EEN VERJAARDAG MET EEN GOUDEN RANDJE!

 

Lees Meer
1555 Hits
0 reacties

Spookboot in het Spaanse Water

Curaçao - Bonaire,

We zijn weer terug op Bonaire!!

Na nog een paar dagen met veel wind op Curaçao en het wachten op een goed ‘windvenster’ hebben we nog zoals je zo ‘oud-Hollands’ kan zeggen een hachelijk avontuur meegemaakt! Midden in de nacht wordt je wakker doordat het keihard gaat regenen en wij dus onze luiken moeten sluiten (nee niet de ogen dicht doen), maar de ‘ramen’ die in het dek liggen. Maar het blijft niet bij regen alleen. Binnen no-time breekt er onweer los en komt er wind opzetten waar je U tegen zegt!

 

De boot ligt echt te rukken aan de ankerketting en giert flink. Van het ene op het andere moment veranderd het Spaanse Water in een kolkende massa en door de bliksem kun je zien dat veel mensen wakker zijn geworden en aan dek zijn. Wij liggen al zo’n 1½ week op dezelfde plek en voor ons ligt een onbemande boot, die nu onze zorg gaat worden. Na een flink aantal keer gieren is zijn anker los geslagen en komt onze kant op!! Paul start de motor en stuurt een beetje tijdens het gieren en kan zorgen dat wij achter ‘m langs gaan!! Pffft, dat scheelde maar een metertje of 4-5! Helaas raakt de spookboot wel een trimaran met een solozeiler die naast ons lag. Een andere zeiler schiet de solozeiler razendsnel te hulp. Maar helaas heeft de trimaran wel wat schade…maar op wie verhaal je dat? Het blijkt dat de spookboot er al heel lang ligt en niemand weet van wie die boot is. Nu ligt ie op een ondiepte vast en kan hopelijk geen kwaad meer aanrichten! Dat was wel een spannend moment! De naam van de spookboot is Sacred Guest maar wij vonden het maar een Scared Guest!!

 

De trip van Curaçao naar Bonaire is lastiger dan Bonaire naar Curaçao. De wind waait altijd uit dezelfde hoek hier en Bonaire ligt zullen we maar zeggen: ‘Precies tegen de wind in’.

 

Dus dat betekent dat we moeten kruisen en dus veel meer afstand afleggen en er dus langer over doen! Soms draait de wind net een beetje. De ene keer is het gunstig en helpt dat net een beetje. De andere keer frustreert het je en heb je het idee dat het echt niet opschiet.

 

Het eerste gedeelte van de trip frustreert ons. Wij verlaten het Spaanse water rond 11 uur. Er zijn aardig wat buien rond ons. We kijken op de radar of we de buien een beetje kunnen ‘omzeilen’ en komen net voor het donker aan op Klein Curaçao en laten het anker weer zakken in mooi helder water. De volgende ochtend om 7 uur weer anker op. We zijn weer voorbereid op een lange tocht. Maar deze keer draait de wind (door de buien) net gunstig voor ons en zien we al redelijk snel Bonaire weer opdoemen. We hoeven dus maar 1 slag te maken en leggen om 14.00 uur weer vast aan de mooring bij Karel’s Bar!! Bon Bini Bonaire!

Lees Meer
1848 Hits
0 reacties

Los Roques

Bonaire - Los Roques - Aves - Bonaire,

Op zaterdag ben ik aangekomen op Bonaire en gelijk kennis gemaakt met de andere 2 reisgenoten Margriet en Marinus (arts die hier op het eiland woont). Het plan is om naar Los Roques te varen. Maar de wind is erg hard dus we doen wat mooie zeiltochtjes om wat in te slingeren. Dat is maar goed ook want tegen de wind in met hoge golven valt het erg tegen en ben ik ook een beetje misselijk. Maar gelukkig gaat het goed. Hierdoor hebben we de kans ‘s middags wat van het eiland te zien. Marinus is een leuke gids en laat ons vele mooie plekjes zien.

Donderdag is de wind gunstig en vertrekken we om 12.00 uur richting Los Roques. Na een bizarre tocht van 28 uur zeilen tegen de wind in (wat een belevenis!!!) komen we ’s middags aan op ons eerste plekje Caya de Aqua. Wat een prachtige plek is dit. De zee heeft wel 5 kleuren blauw. Als we de volgende morgen het eiland verkennen, ontdekken we wat een schitterend eiland het is. Het is helemaal af als ik de volgende ochtend om 7.00 uur ongeveer 15 dolfijnen rond de boot zie zwemmen en iedereen wakker schreeuw : “Dolfijnen, dolfijnen.” Als ik dan later samen met Monique met snorkelen ook nog een rog zie, kan mijn dag helemaal niet meer stuk! En dan hebben we nog niet eens ontbeten. De rest van de eilandjes zijn ook prachtig.

 

Vooral ook super lekker gegeten. Marinus, geweldig dat je zo’n mooie vis had geregeld, de wahoo was heerlijk. De tonijn die je hebt gevangen, waar Monique dezelfde middag nog heerlijke sashimi van heeft gemaakt was een genot!

 

Paul is echt een super schipper en Monique wat heb ik weer heerlijk gegeten. Beiden bedankt voor deze mooie belevenis.

 

Stacha

Lees Meer
1402 Hits
0 reacties

Japie en Keesie op avontuur op Bonaire

Bonaire,

Hoi ik ben Keesie en ik ben het nieuwe Vriendje van Japie. Ik ben met Marnix en Floris meegekomen uit Nederland. Het is wel een beetje wennen hoor, want het is best warm hier….pfffffttt. Gelukkig maak ik wel veel lol met Japie. We liggen bijna de hele dag in de hangmat, naast de bananen, terwijl de rest aan het snorkelen is of zo.

 

We hebben ook al best veel gezeild. En we hebben allemaal witte bergen gezien. Volgens Marnix en Floris is het zout, maar wij vinden het maar raar die witte bergen.

 

Vandaag hebben we gelukkig ook nog gewone bergen gezien. We zijn namelijk langs een natuurpark gevaren. Paul en Monique zeggen dat er veel ezeltjes en vogels wonen en veel cactussen groeien. Maar wij blijven veel liever gewoon op de boot hoor. Die prikstruiken vinden we maar niks en bovendien hebben ze daar niet eens bananen!

 

Onderwater zijn er heel veel visjes te zien en is er ook veel koraal. We hadden zelfs allebei een eigen snorkelset gekregen. Maar de visjes schrokken zich het Apezuur en zwommen snel weg voor ons. Morgen gaan we proberen om een vis te vangen. Daar gaat Monique dan misschien wel sushi van maken. Jammmmie!!!

 

Nou, tot de volgende keer.

 

Groetjes van Japie en Keesie

 

 

Lees Meer
1377 Hits
0 reacties

Dol fijne Eilandjes

Grenada - Blanquilla - Los Roques,

Vele zeilers blijven vaak maanden op Grenada. Na ons relaxte verblijf van bijna 3 weken op dit Spicy Island begrijpen we meteen waarom. De bevolking is trots op hun eiland en willen dat jij je er ook thuis voelt. Het is er mooi, relaxt, met geweldige ankerplekken en leuke plekjes en geweldig ‘openbaar vervoer’! Met een dubbel gevoel zijn we anker op gegaan, Wetende dat we hier volgend jaar nog een keertje komen voor we de Pacific in gaan, maakte het afscheid ‘draaglijk’.

Met een super leuk vooruitzicht, wat een beetje overschaduwd werd door alle verhalen. Ons originele plan was om via Los Testigos, (een eiland waar we 4 jaar geleden tijdens onze reis met Rik, een leatherbackschildpad eieren hadden zien leggen), Blanquilla en Los Roques naar Bonaire te varen.

 

Maar er doen onder de zeilers verhalen de ronde dat het niet veilig zou zijn. Op Los Testigos schijnt een incident te zijn geweest met ‘Banditos’ die een zeiler hebben overvallen. Dus deze eilanden laten we letterlijk links liggen! Nog niet zo lang geleden is er een stel zeilers overvallen op de Orinoko Rivier, maar dat is op het vaste land.

 

Om de ellende niet op te zoeken besloten wij samen op te varen met Tom & Marieke van de IImpuls, waar we sowieso vaker mee optrekken! Mocht er iets aan de hand zijn kun je elkaar te hulp schieten………

 

De eerste 170 mijl naar Blanquila was prima, met op het laatste stuk een beetje te weinig wind waardoor we een tijdje de motor aan moesten doen. Maar dat werd helemaal goed gemaakt…… Tom & Marieke voeren een mijl voor ons uit vlak bij de Hermanos, een paar ieniemienie eilandjes vlak voor Blanquilla. Over de marifoon riep Tom; “Paul & Monique zet effe het gas erop, wij varen hier tussen een waanzinnige groep dolfijnen die door het dolle heen zijn!! Ze springen rond de boot, echt fantastisch!!” Dus huppa…… hopende nog op tijd te zijn…Gasssss!! Jaaaaaa, hoor, ……. Ik weet niet wat het is maar ik word altijd zo blij als ik die beesten zie! We hebben uitgebreid foto’s en filmpjes kunnen maken en kunnen genieten!

 

Een uurtje later aan de westkant van Blanquilla dropten we het anker voor een hagelwit strand met 2 palmbomen! Het eiland is onbewoond, er liggen alleen een paar vissersboten. Argwanend als we zijn bekijken we de vissers met een alerte blik. Ze vragen ons of we sigaretten hebben, batterijen of wat verf. In ruil voor een tonijn! Wij bieden ze wat biertjes aan waar ze ook blij mee zijn. Later komt er nog een ander bootje langs met kreeft en red snapper. Ik ben net met 5 kilo mango’s in de weer om daar Jam & Chutney van te maken. Mangojam ruilen tegen die de Kreeft & Vis. Goeie deal toch?

 

Waar kun je deze heerlijkheden nu beter nuttigen dan op het hagelwitte strand onder die 2 palmbomen? COBB-BBQ mee in de dinghy. Kreeft nog even koken………

 

Wauw….. dit is toch geweldig?

 

’s Avonds spelen we nog een potje domino met Tom en Marieke.

 

Nog een nachtje zeilen voor de boeg. Maar wel met volle maan! Je kan zoveel zien met deze ‘schemerlamp’ in de nacht! Normaal zit je in een donker gat te turen. Maar nu kun je van alles onderscheiden. Alleen de sterren zie je niet zo goed………

 

In de hele vroege ochtend tijdens mijn wacht zie ik schaduwen langs de boot…. Jaaa, hoor…. Weer dolfijnen!! Ik roep Paul, nog een keer, geen sjoege ….. Na een kwartier komt hij met een slaperig hoofd tevoorschijn kan nog zeker een half uur genieten! Er zijn vervelendere manieren om wakker te worden!

 

Ondertussen zijn we op Los Roques, omgeven door een heel groot rif , blauwer dan blauw water, veel vogels en vissen, sponsen en koraal! Het hoofdeiland bestaat alleen uit zandwegen en er zijn talrijke bijzondere, smaakvolle kleine leuke hotelletjes die stuk voor stuk zo in de Elle, VT-Wonen, Living kunnen staan!! 4 jaar geleden aten we hier bij een restaurantje op het strand overheerlijke sushi! Het restaurantje is er nog en serveert nog steeds de Japanse lekkernijen! Gelukkig zijn Tom en Marieke daar ook niet vies van! Deze uitspraak hebben we eerder gehoord……..”Een mens heeft maar weinig nodig om gelukkig te zijn!!”

Lees Meer
1225 Hits
0 reacties

Grote kranen rare geluidjes lifters dolfijnen mooie oversteek flessenpost... Grrrrenada weerrrzien

Trinidad,

Jaaaa, daarr ben ik dan weerr Japie!! Ben best wel een beetje moe geweest hoor van die lange reis. 5x zijn we opgestegen en weer geland voordat we weer innuh Trinidad waren! Lag de Full Circle nog steeds op het drrroge. Nou kom ik wel makkelijk naar boven, maarrre Monique, ha, die is niet zo lenig als een aap, ha. ’t Was ook eigenlijk best wel hoog hoorr.

Ze gingen zich ook nog verkleden in witte pakken en dan foulingen of zoiets noemden ze het. Gewoon de onderkant van de boot verven. Snap er niks van….dat ziet toch niemand??

 

Nog andere klusjes doen en toen kwam die grote auto weer om ons naar de krrraan te rijden die ons weer in het water moest doen. Nou dat ging best snel, goeie mannen hoor bij PEAKE’s Yachtservice…

 

Drreven we tenminste weerrr. Wij een stukje varen, maakte de boot een raar geluid…takakakakaka, had Japie nog nooit gehoord. Nou was er wat aan de schroef gemaakt, nou misschien wel kapot gemaakt…… Paul, die meneer de schroevendokter bellen. Die kwam heeel snel.Ging met zijn ogen dicht luisteren en zei dat is misschien wel de rope cutter. Wat is dat nou weer?? Japie aan hem vragen… Dat is een soort mes op de schroef die een lijn door snijd als ie in de schroef komt. Goed he, dat Japie dat weet?

 

Maar Trinidad haven is niet zo schoon water, dus volgende ochtend naar Scotland Bay, waarre Paul met snorrrklel overboord plonste en de rope cutter er af haalde! Geluid weg!! Goed he die Kapitein Tarvo?? Zo wordt Paul wel eens genoemd omdat ie goed brood kan bakken, ha!

 

Toen konden we weg naar Grrrenada, JOEPIE!! Lazy bag openritsen, (dat is een soorrt grote zak waar het zeil in opgevangen wordt als die naar beneden kan) wat denk je??? Zit er een vogelnestje in de tussen de zeilen. Die dachten zeker effe goedkoop mee te varen!

 

Varen we net weg van het eiland zien we dolfijnen! Bijna net zo leuk als Apies vindt Japie!

 

Gelijk de hele nacht door gevaren, mooi weer hoorrr en niet zo hoge golven. Ben maar een heel klein beetje mmmmmisselijk geweest. Paul zei dat ik weer een beetje in moest slingeren!

 

Ben toch geen slingerAap?

 

Toch nog met donker aangekomen op ‘The Island of Spice’. O, ja, nog een leuk verhaaltje, we hebben midden op de Oceaan een fles met een papierrrtje overboord gegooid. Die is gevonden door een jongetje op St. Kitts….. leuk he?? Dit had ie geschreven:

 

Hello Full Circle Sailing.NL,

Today I found your message in a bottle!

Most of the writing is worn off just 2 parts of the message remains and the rest is to hard to make out.

 

The portion that says~please send where we found the bottle to the above address and on the opposite side it says~ you can win a trip on our yacht.

I am a 14 year old boy named Kai and live on St Kitts.

 

Message in a Bottle found today at 4:45pm on July 6, 2012~ at the beach in Frigate Bay, St Kitts.
Where did you put it in the water?? I am very curious how far it has travelled!

Please email me back.

 

Kai Jordan

 

Leuk he?? Misschien gaat ie volgend jaar wel een keertje mee zeilen als we weerrrrr op St. Kitts zijn!

Monique zegt dat ik errr een eindje aan moet brrreien…. Anders past het niet op de bllllog!

Ik wou nog even zeggen dat we Tomm en Marrrieke weer hebben ‘gevonden’. Leuk he?? Alleeen Marrrieke is een beetje ziek. Geprrrikt door een Denghe-mug….. Is niet leuk hoorrrrr. Maar het gaat alweerrrr een beetje beter en als ze Japie ziet wordt ze altijd blij!!! Hoop maarrrr dat ze snel weer beterrrr wordt!!! Nou dag allemaal…. Grrrroetjes van Japie!!

Lees Meer
1592 Hits
0 reacties