imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Ascension, midden op de South Atlantic!

Na 6 dagen perfect zeilen zijn we 'geland' op Ascension. Een nog meer afgelegen en nog kleiner eiland dan St. Helena. Met nog minder inwoners Dinghy dock(plusminus 800). Ook hier is het aan land komen niet eenvoudig! Jammergenoeg geen watertaxi's hier. Dus onze eigen dinghy moeten we te water laten.
Evenals op St.Helena zijn de mensen hier weer supervriendelijk. Inklaren gaat heel eeg snel. Immigration komt naar ons toe terwijl wij bij customs staan! Een supermarkt is ook snel gevonden. Dan op zoek naar koffietent en internet. Dat vinden we op dezelfde plek. Internet is ok hier, koffie iets minder, oploskoffie.... Na ja, als dat het enige mindere is!!
We proberen een plek te vinden om eventueel een toertje te doen. Bij het conservation Center krijgen we foldertjes mee. Daar staan Tom en Christine, Tom is sins 8 maanden leerkracht op dit eiland. Tom biedt ons een lift aan helemaal naar de top van Green Mountain. Wat super! We maken er een rondwandeling. Met prachtige vergezichten en lopen langzaam de berg weer af. Uitzicht vanaf Green MountainGrappig is dat de dorpjes hier One Boat en Two Boats heten. We krijgen vanuit Two Boats weer een lift naar beneden. Echt iedereen is vriendlijk hier.... Niet te geloven!!


O, ja de 6 dagen op zee waren prima! Tussen de 10 en 20 knopen wind! We hebben deze dagen vooral lezend, muziek luisterend, etend, vissend (niks gevangen, wel 3 x beet) doorgebracht.

Morgen gooien we weer los voor de volgende etappe.... weer ruim 1000 zeemijlen.....!!!!

Lees Meer
414 Hits

St Helena, verbannen voor een week

st helena1We kunnen niet zeggen dat we het eiland van verre zien liggen. We komen vroeg in de morgen aan. Als de zon opkomt moeten we dit vulkanische eiland toch zien.... Maar helaas het is slecht weer. Laaghangende bewolking en veel wind!

Maar dan zien we op een gegeven moment door de bewolking de contouren van St Helena! Dit eiland, midden in de Zuid Atlantische Oceaan. Ver van alles weg, echt in de middle of nowhere. Tot voor kort kon je dit eiland alleen bereiken met de postboot vanuit Kaapstad. Een dag of 5 op zee! Maar sinds heel kort wordt er op St Helena gevlogen. 1 x per week! De eilanders zijn er niet eens zo blij mee. Zij zagen de reis per postboot echt als een uitje!

st helena3Sinds verleden jaar hebben ze hier sterke moorings  neergelegd. Prima! Want ankeren is hier niet gemakkelijk en bovendien staat er altijd wel swell. We mogen een mooring oppikken en er is gelukkig een taxi service van de boot naar de kant. Want door die zo juist genoemde swell is het haast onmogelijk om een landing ergens te maken met je dinghy. Ook het afstappen van het taxi bootje vergt een soort van Tarzan manoeuvres.

Maar dan sta je op St. Helena! De mensen zijn alleraardigst hier en zeer hulpvaardig. Groente en fruit is hier moeilijk te krijgen, maar ze doen erg hun best om je te helpen bevoorraden.

st helena4De taxibootcaptain vertelt ons dat ie op zaterdag een toertje doet naar de whalesharks. Er zitten in het juiste seizoen altijd heel erg veel whalesharks rond St. Helena. Het seizoen loopt ten einde, maar hij vaart nog een keer uit op zoek naar deze kolossen die totaal ongevaarlijk zijn. Dus we hebben geluk! En we zien ze en zwemmen met ze! Een werkelijk onvergetelijke ervaring. Wauw..... Bovendien zien we ook nog mantaroggen. Wat een bijzondere dag!

st helena2Een andere uitdaging is de Jacobs Ladder. Een super steile trap naar de top van de berg. Maar liefs 699 treden die net een beetje de groot zijn. Gezien mijn kluts knieën zie ik van deze klim af en nemen Paul en ik een taxi naar boven. Age onze gast/crew loopt wel naar boven en komt aardig uitgepierd boven aan! But he did it! En het uitzicht is mooi. We zien de Full Circle beneden drijven.

Een dag later willen we wel iets meer van het eiland zien. Robbert, een man van rond de 80 jaar, doet toertjes rond het eiland met een auto die ook heel oud is. Zijn bedrijfje heet HISTORY ON WHEELS. We zijn amper weg of de motor slaat af en hij krijgt 'm niet meer aan de praat. Hij belt een monteur die prompt op komt dagen en hij loopt weer. Maar na een paar keer stevig tegen de berg op, vertrouwt hij het toch niet. De auto maakt vreemde geluiden. Hij belt een bekende, Larry, die het toertje van 'm overneemt. Larry, ook rond de 80,  neemt zijn taak serieus en laat ons echt heel veel zien, weet ook heel veel. We zien verschillende plekken waar Napoleon heeft gewoond tussen 1815 en 1821. Hij is hier op St Helena overleden, begraven en twintig jaar later herbegraven in Parijs.

St. Helena is een prachtig groen eiland. Het is nog heel authentiek. Toerisme gaat nu waarschijnlijk pas op gang komen vanwege het vliegveld. Er wonen hier maar 4500 mensen. We hebben het eiland en de vriendelijke bevolking in ons hart gesloten. En wie weet nu er een vliegveld is, komen we er nog eens........

De bewoners van St Helena worden ook wel 'Saints' genoemd, wij begrijpen nu waarom!

Lees Meer
327 Hits

Sail on....

Vis in loosgatNa de grandioze paar dagen in Namibië is het helaas weer tijd om verder te zeilen. We hadden er geen problemen mee gehad om langer in dit prachtige land te vertoeven. Maar we hebben een gast aan boord die op tijd op Fernando de Noronha (Brazilië) moet zijn en wij hebben gasten in SurinameJa wat doe je op zon trip en de Carieb .... Die niet de boot willen missen.

Een tocht van om en nabij de 10 dagen ligt voor ons! Ja, wat schrijf je over deze 10 dagen? De tocht verloopt voorspoedig. In het begin en vlak voor aankomst hebben we rond de 30 knopen wind. Maar verder is het een prima tocht!

 

Heerlijk om op deze tochten een extra persoon aan boord te hebben. Age is een prima zeiler en daardoor kunnen we 3 uur op en 6 uur af!! Fok op de boomHeel af en toe moet Paul uit zijn bed worden gehaald om te reven! Maar verder komen we allemaal prima aan slapen toe. De sundowner is het hoogtepunt van de dag en het diner kijken we ook altijd naar uit! Life is simple at sea!

Age vistWe vangen 3 x een goud dorade waarvan we er 2 terug gooien omdat ze te klein zijn. En 1 x een tonijn... Heerlijk verse sashimi bij de borrel! Over vissen gesproken. Er liggen 's morgens weer regelmatig vliegende vissen op het dek. Een heeft een geweldige snoekduik genomen zo in het loosgat!!!!

Verder lezen we veel, werk ik aan de digitale fotoboeken en staren we over de wijdse oceaan.....


Het leven van een zeiler is best zwaar!!!

Lees Meer
378 Hits

I have been to the desert......

SossusvleiBij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het opknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of Kamperenwest bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na Gaafalle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het Het geheim wat je deeltpark in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 dagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Bij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het Coolopknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of west bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na alle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het park in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 Landschapdagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Lees Meer
648 Hits

Ik zei nog zo ' Geen Bommetje!'

Na 4 en een halve maand losgooien en wegvaren vanuit Zuid Afrika was best lastig. Wat een prachtig land, lieve mensen, mooie dieren, lekker Dag kaapstadeten, lekker braai...... Maar we moeten weer verder. Op Paul zijn verjaardag kwam onze gast voor 7 weken aan, Age vaart helemaal mee naar Fernando de Noronha. Ad kwam vanuit Riebeekkasteel nog met een doosje zelfgemaakte wijn naar Kaapstad. Onder het genot van een lekker glaasje wijn en een heerlijke lunch, vieren we Paul zijn verjaardag en nemen we op bijzondere wijze afscheid van Capetown bij Panama Jack een grappig restaurant vlakbij de haven.

Ja en dan gaan we. Het is lastig de haven uit manoeuvreren maar dan zijn we buiten en kunnen weOndefinieerbare foto van een bultrug direct de zeilen hijsen. Op ons tochtje naar Robbeneiland hadden we nog een walvis gezien, terwijl het seizoen al lang over is. Er zijn meer van deze enorme dieren die ook van Kaapstad houden en besloten hebben daar te blijven. We zien best veel 'spuiten' en wijken af we toe een beetje af van de koers. We zien er zelfs een breachen niet ver van de boot, we verleggen de koers weer een beetje... ' maar huh, waar is ie nou?' Opeens zien we een enorme massa uit het water oprijzen en op nog geen 5 meter van de boot neerplonsen! Wauwwww..... Dat was close, het is bijzonder! Maar liever zie je dit schouwspel op grotere afstand. Paul knipt nog een foto, maar je ziet alleen maar heel veel water en een stukje ondefinieerbare walvis!

Zeeleeuw aan het zonnebadenVerder blijven ze gelukkig op afstand. We zien enorm veel zeeleeuwen die lekker op hun rug met vinnen omhoog lekker liggen te zonnebaden. Een koddig gezicht! Ook veel vogels zien we de eerste paar dagen. Ook een hele grote groep van honderden dolfijnen zien we jagen, jee wat kunnen die de zee onstuimig maken! Een heel fraai gezicht! We hebben een prima wind de eerste dag en zeilen een prachtige koers. Dan valt de wind weg en moeten we een paar uur motoren. Uit de gribfiles begreep Paul dat de wind terug zou komen en flink ook. We hijsen de zeilen weer en hebben een flinke tijd van de dagAge vaart mee tot Fernando 30-40 knts. Gelukkig wordt de wind vlak voordat de avond valt minder en kunnen we met 15-25 knts de nacht in gaan. De zee is wel wat ruiger en de boot wordt flink van links naar rechts gegooid. Niet echt een lekkere koers om te slapen!

Helaas is de wind in de ochtend 'op'  moet de motor weer aan. Balen, het is nog ruim 200 mijl naar Walvisbaai onze geplande stop. Volgens de gribfiles komt de wind niet snel terug. En om nou 200 mijl te gaan motoren.... Luderitz is nog zo'n 40 mijl. Misschien moeten we de plannen wijzigen en deze stad Full Circle voor anker bij Luderitzaanlopen? Het blijkt een wijs besluit. De wind pikt na een tijdje weer op en we varen heel rustig naar de haven. We zijn net wakker na een nachtje van 10 uur slapen! Straks maar eens uitzoeken waar we een auto kunnen huren om hier vandaan een mooie indruk van Namibië te krijgen. Maar eerst ontbijten en inklaren!

Lees Meer
621 Hits