imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

I have been to the desert......

SossusvleiBij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het opknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of Kamperenwest bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na Gaafalle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het Het geheim wat je deeltpark in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 dagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Bij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het Coolopknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of west bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na alle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het park in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 Landschapdagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Lees Meer
581 Hits

Ik zei nog zo ' Geen Bommetje!'

Na 4 en een halve maand losgooien en wegvaren vanuit Zuid Afrika was best lastig. Wat een prachtig land, lieve mensen, mooie dieren, lekker Dag kaapstadeten, lekker braai...... Maar we moeten weer verder. Op Paul zijn verjaardag kwam onze gast voor 7 weken aan, Age vaart helemaal mee naar Fernando de Noronha. Ad kwam vanuit Riebeekkasteel nog met een doosje zelfgemaakte wijn naar Kaapstad. Onder het genot van een lekker glaasje wijn en een heerlijke lunch, vieren we Paul zijn verjaardag en nemen we op bijzondere wijze afscheid van Capetown bij Panama Jack een grappig restaurant vlakbij de haven.

Ja en dan gaan we. Het is lastig de haven uit manoeuvreren maar dan zijn we buiten en kunnen weOndefinieerbare foto van een bultrug direct de zeilen hijsen. Op ons tochtje naar Robbeneiland hadden we nog een walvis gezien, terwijl het seizoen al lang over is. Er zijn meer van deze enorme dieren die ook van Kaapstad houden en besloten hebben daar te blijven. We zien best veel 'spuiten' en wijken af we toe een beetje af van de koers. We zien er zelfs een breachen niet ver van de boot, we verleggen de koers weer een beetje... ' maar huh, waar is ie nou?' Opeens zien we een enorme massa uit het water oprijzen en op nog geen 5 meter van de boot neerplonsen! Wauwwww..... Dat was close, het is bijzonder! Maar liever zie je dit schouwspel op grotere afstand. Paul knipt nog een foto, maar je ziet alleen maar heel veel water en een stukje ondefinieerbare walvis!

Zeeleeuw aan het zonnebadenVerder blijven ze gelukkig op afstand. We zien enorm veel zeeleeuwen die lekker op hun rug met vinnen omhoog lekker liggen te zonnebaden. Een koddig gezicht! Ook veel vogels zien we de eerste paar dagen. Ook een hele grote groep van honderden dolfijnen zien we jagen, jee wat kunnen die de zee onstuimig maken! Een heel fraai gezicht! We hebben een prima wind de eerste dag en zeilen een prachtige koers. Dan valt de wind weg en moeten we een paar uur motoren. Uit de gribfiles begreep Paul dat de wind terug zou komen en flink ook. We hijsen de zeilen weer en hebben een flinke tijd van de dagAge vaart mee tot Fernando 30-40 knts. Gelukkig wordt de wind vlak voordat de avond valt minder en kunnen we met 15-25 knts de nacht in gaan. De zee is wel wat ruiger en de boot wordt flink van links naar rechts gegooid. Niet echt een lekkere koers om te slapen!

Helaas is de wind in de ochtend 'op'  moet de motor weer aan. Balen, het is nog ruim 200 mijl naar Walvisbaai onze geplande stop. Volgens de gribfiles komt de wind niet snel terug. En om nou 200 mijl te gaan motoren.... Luderitz is nog zo'n 40 mijl. Misschien moeten we de plannen wijzigen en deze stad Full Circle voor anker bij Luderitzaanlopen? Het blijkt een wijs besluit. De wind pikt na een tijdje weer op en we varen heel rustig naar de haven. We zijn net wakker na een nachtje van 10 uur slapen! Straks maar eens uitzoeken waar we een auto kunnen huren om hier vandaan een mooie indruk van Namibië te krijgen. Maar eerst ontbijten en inklaren!

Lees Meer
548 Hits

Zuid Afrika... wat een geweldig land!

TsitsikammaAan alles komt helaas een eind. Zo ook aan ons verblijf in Zuid Afrika. Van de week gaan we uitklaren en losgooien. Op dan de Carieb met nog mooie tussenstops op de route in Namibië, St. Helena, Fernando de la Noronha, Suriname en dan Tobago onze eerste bestemming in de Carieb!

Maar wat hebben we het geweldig gehad hier. Na het blauwe bezoek (zie vorige blog) togen De groep van Anjawe naar Sommerset waar Anja met haar reisgezelschap en haar man The vertoefde. Een superleuk weerzien. De laatste keer was in Thailand. We hebben genoten van de heerlijke wijnproeverijen en het heerlijke eten en de leuke uitstapjes.

Ja en dan nog een weekje of 2 zelf wat rondrijden en bekijken. Met als hoogtepunt Addo Elephant park. Nog één keer een park om het af te leren! En dit keer zagen we wel leeuwen. Maar liefst 7.

Addo Elephant ParkTsitsikamma is ook meer dan de moeite waard. Ruige natuur met hangbruggen boven de monding van een rivier met hele steile rotsen.

Nog zo'n bijzonder natuurlijk fenomeen zijn de Knysna heads. De moeilijkste aanloop van Knysna Headseen haven in Zuid Afrika. Spectaculair! Quinten (die we op Madagaskar) hebben leren kennen en zijn vrouw Mariaan hebben ons de omgeving van Knysna laten zien. Gastvrij als deze mensen zijn hebben we 3 dagen met hun doorgebracht. Zelf oesters plukken en deze met een Breakfast wijntje opeten op een geweldige plek in de vroege ochtend.
Zij gaan in april ook huis en haard verlaten voor een avontuur met hun zeilboot en starten in Madagaskar!

TafelbergIk kan uren doorgaan met mooie plekjes en geweldige ontmoetingen in dit mooie land! Route 62, een schitterende weg door een lange kloof, je rijd uren lang tussen 2 bergformaties door met leuke kneuterige dorpjes op de route. We stoppen bij de Sweaty Dutchman. Een Nederlander die daar ooit per ongeluk is terecht gekomen en de heerlijkste pannenkoeken bakt!

De laatste stop is in Riebeekkasteel bij Ad. Ook een Nederlander die zijn hart verpand heeft aan Zuid Afrika en in dit prachtige dorp woont en uitzicht heeft op zijn eigen wijngaard! Hoe perfect is dat! Hij laat vol trots de mooie omgeving zien en ook hier zijn we meer dan welkom om te overnachten! Wat een bijzonder gastvrij land is dit toch!

Terug op de boot staan er nog 2 must-do's op het lijstje! De Tafelberg en Robbeneiland. We treffen het en kunnen voor beide nog een Robben Islandkaartje bemachtigen. En hebben voor beiden activiteiten prachtig weer. Het uitzicht vanaf de Tafelberg is fenomenaal. Op Robbeneiland krijgen we een rondleiding van een ex-politieke-gevangene. Bijzonder, je realiseert je des te meer hoe wreed de mensen kunnen zijn. Apartheid slaat toch echt helemaal nergens op... Op dezelfde dag horen we dat Zuma is afgetreden..... Hopelijk gaat dit bijzondere land betere tijden tegemoet!! We love South Africa.

De Haas BoysJa, en dan hebben we nog een klein feestje op de Full Circle. Arienne en Joost, vrienden van ons wonen in Johannesburg met hun kinderen Kenan en Kyle en zijn 'toevallig' met Arienne's nicht Lucienne een weekendje in Kaapstad en omgeving. Gezellig om ze een dagje aan boord te hebben en bij te kletsen...
Ja, en wij kunnen beamen dat zij in een geweldig land wonen!

Lees Meer
859 Hits

Blauw bezoek

Vreemde naam voor een blog? Ja, eigenlijk wel!  We wisten het al een hele poos dat we bezoek zouden krijgen de laatste week van januari. Het Aan de wijnwas nog wel even spannend of we het allemaal zouden redden. Met de keerkoppeling perikelen en het moeilijke weer hier in Zuid Afrika. Maar het is allemaal gelukt!

Maar blauw bezoek? Het gaat om 3 dames! Josepha, Manon en Christine. Blauw? Zijn ze koninklijk? Ja,Cape of good hope eigenlijk wel een beetje. Blauw, houden ze van een drankje? Ja dat ook, maar niet dat je ze blauw kan noemen! Enfin, de meeste van jullie zullen weten dat ik enige tijd voor onze nationale trots, KLM heb gewerkt. De blauwe vogel! En ja, mijn oude vliegvriendinnetjes hadden een vlucht naar Kaapstad aangevraagd. Zo geweldig! Het is zo leuk om oude bekenden zo aan de andere kant van de wereld te zien! En in hun koffers zaten meer spullen voor ons dan voor hen zelf..... Koffie, stroopwafels, Bastognekoeken, appelstroop, drop, kaas, noem maar op. Wij halen de Carieb wel met deze Hollandse lekkernijen.

ChampagneOm wat mobiler te zijn hadden we een auto geregeld, groot genoeg voor zijn 5-en. Met Josepha en Christine die een dag eerder kwamen dan Manon togen we naar Kaap de Goede Hoop, om deze eens van land te bekijken ipv zee! De weg er naar toe is prachtig. Zeker de Chapmans road. Geweldige vergezichten, wauw!
De pinguïns bij Boulders Beach zijn ook een bezoekje waard. Koddige, grappige beestjes zijn dat en je kan ze van dichtbij observeren!

De haven hier in Kaapstad is niet zo heel bijzonder, maar de Yacht Club is des te leuker. En het eten prima en de bediening echt super! Dus leuk om de dag af te sluiten.

Ondertussen is de volgende bemanning van KLM gearriveerd met Manon aan boord. Ook zij is beladen met spulletjes voor ons! We staan om half Leuke plekelf voor het prachtige hotel waar zij verblijven. Op naar de wijngebieden! Da's altijd leuk om te doen. We proeven wijnen bij Boschendal en genieten van wat kleine hapjes en een heerlijk glaasje wijn later op de dag bij  Grande Provence!

PenquinOm ons niet al teveel te haasten hebben we een overnachting geboekt in Franschhoek. De huisjes zijn spiksplinternieuw met prachtig uitzicht op de bergen. De ontvangst is heel vriendelijk. 's Morgens wandelen naar La Bourgogne waar we buiten genieten van een heerlijk ontbijtje. Om het af te leren nog een champagne proeverij bij Le Lude voordat we weer naar Kaapstad terugkeren om Christine en Josepha af te zetten bij hun hotel. Manon gaat met ons mee naar de boot om ook te eten bij de Yacht Club. Verrast zijn we als het in de haven weer 40-50 knopen blijkt te waaien. De boot helt helemaal over de steiger heen!! De haven meester helpt ons met 8 dikker fenders! Echt niet normaal die Paul ook op de foto met de meidenkracht van de wind. We maken nog meer lijnen vast. Een oog wordt bijna uit de steiger gerukt! Poehoe.........

WaterfrontAls de boot eindelijk goed ligt gaan we eten. In de Yacht Club speelt een bandje en het eten is weer prima. Manon gaat met een Uber terug naar haar hotel. Om het KLM bezoek af te sluiten gaan we de volgende dag met Manon naar de Waterfront om te lunchen.....

Heerlijk om je vliegvriendinnen op allerlei plekken in de wereld te kunnen ontmoeten.
Meiden heel erg bedankt voor de gezelligheid en alle heerlijkheden, wij hebben ontzettend van jullie bezoek genoten!

Lees Meer
893 Hits

Pak op je donder 2&3

We zeilen nu bijna 7 jaar rond de wereld. Tot voor kort was het aantal keer met zeer harde wind beperkt. We varen immers niet voor niets de 'milk run' route. In de buurt van de evenaar met veel gunstige Voor anker voor de tafelbergpassaatwind. Kort voor Tahiti in de Pacific 2014 werden we te grazen genomen door een soort thermisch laag met een aantal uur 40+ wind. Bijliggen, eerste keer een scheur in het zeil. Flink geschrokken schreven we een blog over dit 'pak op ons donder'.

Met de crossing van de Indische Oceaan en het ronden van de Kaap de Goede Hoop hebben we wel weer een paar grenzen verlegd. Het hoeft van ons echt niet zo nodig maar het gebeurd. Na wekenlang klussen hebben we dan eindelijk los kunnen gooien in Richard Bay. Weerman Des is positief over een weather window naar East London. Dat is een berucht stuk. Vrijwel altijd veel wind en de sterke Agulhasstroom maken het moeilijk. En tussen Durban en EL is geen enkele mogelijkheid om te schuilen, laat staan een haven aan te lopen. Buurvrouw Marijke zag in haar atlas staan 'Wild Coast'. Ik bedoel maar. Tussen Durban en East London krijgen we wel twaalf uur 40-50 knopen wind voor de kiezen. Een flink pak op ons donder dus. We gaan zelfs een paar uur bijliggen. Het sturen is extreem vermoeiend. Aan de stuurautomaat kan je dit niet overlaten. Tijdens het bijliggen worden we door de stroom flink weggezet. Als de wind afneemt hebben we moeite om East London nog te halen. Maar het lukt en we droppen het anker op de Buffalo River. De eerste etappe zit erop. Gelukkig is ook hier een leuke yachtclub en, het treft, op zaterdagavond 'braai'.

Ondertussen zijn er hier zo'n 15 jachten verzameld. Allemaal op weg naar Kaapstad. Allemaal druk met weerkaartjes bekijken en gribfiles binnenhalen. Weerman2 lijnen op de ketting Des, de man verdiend een standbeeld wat mij betreft naast Mandela, schrijft in zijn dagelijkse mail over een goed weather window. All the way to Cape Town. Dat moeten we hebben. We liggen al zwaar achter op schema en in Kaapstad komen Monique's 'vliegvriendinnen' langs beladen met drop en stroopwafels.

Zodra de wind van Zuidwest weer naar de Oosthoek draait vertrekken we. Nog weinig wind dus op de motor. Maar dan komt er een mooie bries. We laten Mosselbaai, een stopover die vaak wordt gebruikt, rechts liggen. Een dag later passeren we in de nacht Cape Agulhas, het meest zuidelijke punt van Afrika. Het is dan nog ruim 100 mijl via Kaap de Goede Hoop naar Kaapstad. We kunnen dan nog 35 knopen wind verwachten. Echt druk maken we ons daar niet meer om. What's new? We passeren Kaap de Goede Hoop die zich tussen de wolken door even laat zien. De wind trekt al flink aan. Ja hoor de 40 knopen wordt weer aangetikt. Wat was die bijnaam ook al weer? Oh ja, 'Cape of Storms'. We gaan verder op de kotterfok. Qua grootte zoiets als een surfzeil. Op golven van 3 á 4 meter lijkt het ook wel of we surfen. Net voor het donker wordt Hier was het nog te doenzien we de Tafelberg. De wind neemt nog steeds toe. Regelmatig boven de 50 knopen. Je wordt er gek van. Om Kaapstad te halen moeten we ook nog flink hoog varen. De wind giert en huilt door de verstaging. Water waait horizontaal van de golftoppen af. Volgens de Reeds almanac een teken van storm. Monique bewaakt op de plotter de veilige koers. Sturen is moeilijk en is zwaar. De boot is erg loefgierig. We lopen regelmatig meer dan 8 knopen snelheid en de gangboorden gaan door het water. Dat is niet normaal voor een Hallberg 49. We hebben zelden water over het dek. Maar dit zijn ook geen normale condities. Zeil minderen, ofwel de kotterfok indraaien, is vragen om problemen. Het zeil gaat danZeilen alleen op de kotterfok extreem klapperen en zal juist dan stuk gaan. Maar de druk op zeil en tuigage is enorm. Als er nu iets stuk gaat, al is het maar het harpje van de val, hebben we een groot probleem. Zo gaan er tientallen gedachten door mijn hoofd. Moet ik niet dit doen of dat. Maar de mogelijkheden zijn beperkt. De marge is klein. Doorgaan is het beste. Gelukkig blijft alles heel. We komen met moeite bij de haven van Kaapstad. De ingang ligt precies in de wind. Dat gaat dus niet lukken met zoveel wind. Niet op zeil en de motor heeft dan ook niets in te brengen. We gaan voor anker net ten noorden van de haven. We nemen een borrel en praten nog wat. De adrenaline zakt weer. Boot en bemanning hebben het pak op ons donder weer overleefd. En morgen is er weer een dag.

De volgende dag is er nog steeds teveel wind om de haven binnen te gaan. We lezen mailtjes van de andere zeilers. Meer dan de helft van de boten heeft problemen gehad. Drie boten hadden hulp van de Zuid Afrikaanse rescue nodig. Dan mogen wij nog niet klagen.

Lees Meer
945 Hits