imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Suriname - Tobago 25 mei - 2 juni 2018

Olav genietTerug op de Full Circle. Ik was er eerder maar deze keer is wel heel special want ik beleef dit avontuur samen met zoon Olav. Een vader-zoon-belevenis waar we ons beiden enorm op verheugen. Paul en Monique en de boot kennende weet ik wel wat me te wachten staat maar ik ben benieuwd hoe Olav dit gaat ervaren. We Like father like sonkomen beiden aan op J.A. International Airport, d.w.z. ik op vrijdag omstreeks 21.00 uur maar zoonlief uit Florida 5 uur later, met dank aan Caribbean Airlines voor de vertraging. Heel enerverend is die luchthaven niet als je er al die tijd in je eentje zit op een nog juist voor sluitingstijd aangeschaft blikje Parbo. Vanaf de Full Circle heeft men voor ons een taxi geregeld en het is werkelijk een feestje om dan door chauffeur Jimmy naar Domburg gereden te worden want zelfs in het donker krijg je met zo’n vriendelijk menneke al een heel positieve indruk van Suriname. Opgewacht door gastheer en gastvrouw en overgevaren naar de boot begint onze vakantie pas echt.Het voelt voor mij zo goed om terug te zijn en mijn vaste plek in de kooi links voor in de piek in te nemen.

Inmiddels is ook gast Paul gearriveerd en in het weekeinde proeven we een beetje van de sfeer in het land. Vriendelijke mensen, lekker eten, het leven hier doet heel relaxed aan. Volgens ons is het chillen hier uitgevonden. We maken kennis met andere zeilers, sporten met een zweeedse cattlebell-specialist annex zeiler Chris en bezoeken het verderop aan de rivier gelegen Laarwijk waar we voor een regenbui schuilend in een soort overdekte ontmoetings plek door een paar locals onder het genot van een paar biertjes een karakterschets van “de Surinamer” te horen krijgen. Vrolijke kout met een filosofische inslag maar Gezellig clubjeondanks gedegen navraag soms volstreks onnavolgbaar.

Het serieuze werk begint maandag wanneer we met het tij mee uitvaren en al snel de wind vol in de zeilen hebben. Omdat we ook de stroom mee hebben maken we goedeDe buschauffeuze met paars haar vorderingen, en al na drie nachten waarin ook de gasten hun wachten meegelopen hebben komen we op donderdag aan bij Tobago. Wachtlopen met gastheer en gastvrouw is trouwens ook al een plezierig onderdeel van de reis omdat er zich vaak heel leuke gesprekken ontspinnen.

We ankeren in Store bay en verkennen het aanpalende plaatsje Milford, kopen kaartjes voor de bus om de volgende dag in Scarborough te gaan inklaren. Alles secuur gepland maar de beloofde bus komt de volgende morgen om 09.30 uur niet en het daarop volgende uur ook niet en dan snappen we dat al die passerende claxonnerende automobilisten eigenlijk pseudo taxichauffeurs zijn die je graag voor een sympathiek bedragje naar je bestemming brengen. Vijf minuten later zitten we met zes man in een vier-persoons Nissan, even duiken als er politie in zicht komt , maar we zijn wel vlot, warm en een beetje gekreukeld, in Scarborough. De formaliteiten leveren niet veel problemen op, kosten wat tijd maar ach, in deze plaats met zijn eilandse couleur locale, alle muziek rondom, de kippen op straat en zoveel vriendelijke mensen verveelt er niets. Zelfs de chauffeuse van Full Circle in Man of War Bayde bus terug met haar paarse haar, de grote spiegelende zonnebril en in tien verschillende kleuren gelakte nagels die met gezag de passagiers in haar volle bus indeelt, geunifomeerde scholiertjes gaan netjes met drieen op de bankjes, is een een foto waard. En ze poseert graag.

Het blijft prachtig zeilweer en de volgende dagen zeilen we naar Bucco Reef, naar de Englishman Bay en naar de Man O’Warbay bij Charlotte Ville. Onderweg vangt Olav een tonijn van zeker 10 pond die door Paul deskundig van zijn filets wordt ontdaan die door Monique op de bekende bekwame wijze worden omgezet in tonijnsteaks en sashimi. We worden elke dag verrast met zeer smakelijke staaltjes van Moniques kookkunst. In Charlotte Ville ontmoeten we kleurrijke figuren als Emmanuel, een Frans Guyaan die hier bouwwerkzaamheden verricht, Trevor, de administrator van de universiteit alhier die afkomstig is van Trinidad en dus veel slimmer is dan die van Tobago. Het levert een leuk inkijkje op het eilandgebeuren op. Minder geslaagd is de ontmoeting met de plaatselijke Immigrationofficer die vindt dat kapitein Paul zich een dag eerder had moeten melden en een formulier had moeten inleveren dat men in Scarborough verzuimd had hem mee te geven. Direct gaan halen en morgen om 09.00 uur inleveren anders krijg je grote problemen ! Ooit een schipper van een zeilboot gezien bij wie stoom bijna uit de oren komt ? Een apart verschijnsel maar niet voor herhaling vatbaar .Enfin Paul en Monique met de bus naar Scarborough om die ontbrekende permit te halen.Gelukkig een fraaie rustgevende rit van anderhalf uur heen en dito terug. De volgende dag , geen immigrationdictatortje want het is een nationale feestdag, dus, geen formulier inleveren maar ook geen Tonijntjevervelende confrontatie. We laten ons plezier niet vergallen en genieten met volle teugen van het weer, de goede wind, het zeilen, het mooie eiland en alles wat weVisje bereiden van Paul en Monique over zeilen leren en de verhalen over wat ze tijdens hun al zeven jaar durende reis rond de wereld hebben meegemaakt. Op de plotter zie je duidelijk alle zeildagen in beeld en na Batteaux Bay en King’s Bay wordt het tijd om terug te zeilen naar Store Bay, onze “zeebenen” te strekken, de kuierlatten te nemen en ons gewone bestaan thuis maar weer op te pakken.

Meer sterke verhalen bewaren we voor thuis, want zonder mogen we niet terug komen!

Het was goed, erg goed, want…..

Ik zie dat Olav van deze reis en het zeilen, en niet te vergeten het vissen, geniet en zich in dit gezelschap volledig thuis voelt en dat maakt deze etappe nog mooier en specialer dan mijn vorige avonturen met de Full Circle. Dank daarvoor aan die oerdegelijke schipper Paul en lieve gastvrouw Monique. En gast Paul, het was goed te merken dat je een veel meer ervaren zeiler bent dan Olav en ik maar ik vond dat we goed teamwerk hebben verricht.

En mocht U, lezer, echt zin hebben in een doe-vakantie, het is er geen schoolvoorbeeld van maar op de Full Circle komt U volledig aan uw trekken.

Jim en Olav.

Lees Meer
270 Hits

Back to the Caribbean!

Weer gastenWe zijn bijna 4 weken in Suriname geweest als we losgooien van de mooring bij Marina Resort Domburg. Een geweldige plek om te vertoeven met ontzettend lieve en hulpvaardige mensen. Aangezien we in het weekend niet uit kunnen klaren vertrekken we op maandag nadat we  met een taxi naar Paramaribo rijden voor een bezoek aan de militaire politie om officieel het land te kunnen verlaten. Nog even wat boodschappen halen bij de Nederlands georiënteerde supermarkt,
Zaterdag in het holst van de nacht zijn Jim (onze topboeker) en zijn zoon Olav aan boord gekomen. Laat in de middag komt er nog een gast aan, Paul.  's Zondags nemen we de KorjaalDomburg bij Domburg naar de andere kant van de rivier. Je waant je direct in een andere wereld. Je staat direct midden tussen de plantages. Suriname is een vruchtbaar land. We wandelen tussen fruitbomen, prachtige bloemen door. Hier en daar een huis. De een wat vervallen de ander goed onderhouden. Bijna terug bij de opstapplaats van de Korjaal schuilen we onder een afdak tegen de regen. Het blijkt een ontmoetingsplek te zijn. De heren zitten aan een Parbo en vertellen ons verhalen. Weer een bijzondere ontmoeting in Suriname. De mensen zijn zo open hier en delen graag verhalen met je!

Het is rond 12 uur kentering. We maken de boot in orde en gooien precies op het juiste moment los. Je wil de stroom niet tegen hebben als je de rivier af vaart. Zeiljacht Syrinx zeilt met ons op ivm eventuele piraterij. We zoeven werkelijk de rivier af soms tikt het log meer dan 10 knopen aan! We zijn ruim voor het donker 'buiten'. En dan kan het echte zeilen beginnen.

En ook daar staat een enorme stroom! En gelukkig de juiste kant op. We hebben bijna de hele trip 2 knopen stroom mee! Ongekend! Volgend mij is dit de snelste etappe ooit! Plantage
De mannen (gasten) genieten volop. We lopen wacht. Gezellig om gezelschap te hebben bij het licht van alweer een halve maan.

zeilen 2In de loop van de donderdagochtend komen we aan bij Tobago en zijn we weer terug in de Carieb! Het anker laten we weer zakken in mooi blauw water. Een super zeiltocht van 470 mijl in 3 dagen! Niet slecht!

 

Zeilen

Lees Meer
504 Hits

De Jungle van Suriname

Korjaal bij de boven Suriname RivierWe zijn alweer een tijdje bij Domburg als we besluiten een tripje te maken naar de 'binnenlanden' van Suriname. Restaurant River Breeze dat hoort bij de Marina van Domburg is een gezellige 'hangout' voor zeilers. Er worden plannen gesmeed en er haken verschillende zeilers aan. Zo komt het dat we met een gemêleerd gezelschap (4 Nederlanders, 2 Fransen, een Zweed en een Colombiaanse) naar Botopasi  vertrekken, een 'resort' een flink eind de bovenrivier op. Hutje

Astrid van zeiljacht Syrinx, heeft wat uitzoekwerk gedaan en zich opgeofferd als reisleidster. Kent wat mensen en heeft her en der afspraken gemaakt. We worden opgehaald met een busje. We rijden naar Atjoni. Daar houdt de weg letterlijk op en kun je alleen maar verder met een korjaal. Een smalle lange Surinaamse boot. Kenny, loopt sinds een maand stage op het resort en wacht ons al op samen met de bootsman die ons zeer behendig naar het resort vaart. Geen eenvoudige taak, de rivier is snelstromend en heeft nogal wat grote rotsen her en der. Er hangt een flinke buitenboordmotor aan de boot en we 'vliegen' dan ook vooruit. Dwars door de jungle. De 2 uur durende trip is prachtig. Wat een weelderige natuur en wat is alles hier groen! Het water staat erg hoog, door de regentijd.
 
ToyaLenny ontvangt ons met Baka Bana, heerlijke gebakken banaan in een korstje. Terwijl wij smullen vertelt hij wat voor excursies we eventueel kunnen maken. Astrid heeft contact met een kunstenaar kunnen leggen en wij besluiten de volgende dag een dorp aan de andere kant van de rivier te bezoeken en naar het dorp van de kunstenaar te lopen. Kenny vergezelt ons en vertelt ons veel over de mensen die hier leven. Hij legt veel contact met mensen. Het is zo grappig dat wij gewoon kunnen communiceren met de mensen hier. Alle ouderen spreken gewoon Nederlands! Een bezoek aan het bijzondere Samaaka Maron Museum helpt ons nog meer om een beeld te vormen van de mensen die hier leven. We bezoeken een school en mogen zelfs een kijkje in de klassen nemen.

Maar het meest bijzondere van de dag is het bezoek aan de werkplaats van de kunstenaarswerkgroep Totomboti. Toya Saaki, een van de kunstenaars maakt hier oa prachtige meubelen. Een zeer aimabele man dieFC logo in de maak kinderen kansen biedt om met hout te werken. Het is er gezellig druk en ze maken er echt mooie dingen. Je ziet het geluk van hun gezichtjes stralen. Wat een mooie plek! Ook wij mogen een stuk hout pakken en ons uitleven. Paul wil ons logo in hout kerven en Toya helpt 'm erbij.

Jammergenoeg gaan we de volgende ochtend weer richting Domburg. We stoppen met de Jongeren en kunstKorjaal nog in Jaw Jaw, ook hier hebben we weer een bijzondere ontmoeting met de eigenaar van het gasten verblijf Jaw Jaw a Tela. Dit gastenverblijf ligt midden in het dorp. Bijzondere traditionals huisjes. Ook zijn er plannen om een huis te bouwen van petflessen. Het schijnt een prima materiaal te zijn om mee te bouwen en de kinderen van het dorp houden het dorp schoon omdat ze wat geld krijgen als ze flessen verzamelen/opruimen. Het unieke van deze plek is dat je midden tussen de lokale mensen zit. Zij schuiven aan wanneer ze willen. Een ongedwongen manier om veel van elkaars cultuur te leren. Een aanrader mocht je plannen hebben voor een bijzondere vakantie is Suriname!

Lees Meer
497 Hits

Ik ga jou zeggen......

We zijn alweer ruim een week in Suriname. Ruim 20 mijl de Surinamerivier op bij Domburg. Er liggen hier ongeveer 10 moorings. Wat super is met een getijderivier. Domburg Harbour Resort is heel gastvrij en heeft Leatherbackeen zwembad, douche en toiletblok en een wasmachine (kleine wasjes, grote wasjes..). Ze zetten er heerlijke koffie en hebben allerlei lekkers op de kaart. Nasi, bami, kibbeling, kroketten....met een Parbobiertje smaakt het prima.

Heel leuk om weer Nederlandse zeilers te ontmoeten. Met Michel en Astrid van de Syrinx hebben we een toertje gemaakt om de zeeschildpadden eieren te zien Suriname is Coolleggen. We hadden geluk. Er lag een enorme leatherback op het strand toen we met licht aankwamen. Dus we hebben alles prima kunnen observeren! Heel indrukwekkend. Zo'n prehistorisch beest....

Iedere ochtend doen we oefeningen met gewichten onder leiding van Chris van een Zweeds jacht! Daarna een duik in het zwembad en aan de slag (klus). Goed bezig toch?

De daaropvolgende dag zijn we naar het Brokopondo meer gereden. Een enorm stuwmeer op ruim een uur rijden van hier. We hebben dus al een aardige indruk van Suriname.

KrachttrainingVerder moet er natuurlijk ook gewerkt worden! Ik heb mijn naaimachine weer voor de dag gehaald en heb nieuwe kussens voor de kuip gemaakt. Verschillende zeiltjes tegen de zon. Morgen ga ik wat vlaggen maken.
Paul heeft de toiletten geserviced. Aan de watermaker gesleuteld. Aan de motor geklust. Dus we kunnen alweer wat klussen afstrepen.
Volgende week willen we nog een paar dagen het binnenland in.

Lees Meer
460 Hits

We zijn aan de overkant!

We zagen uit naar Fernando de Noronha, een eilandengroepje voor de Braziliaanse kust. Prima vertrekpunt ook weer voor de verdere trip langs de noordkant van Zuid Amerika richting Frans Guyana en Suriname. Parbo bierVan ver zie je het eiland al liggen. Met een zeer kenmerkende rots die hoog boven het water uittorent. Dit is de plek waar Age na 7 weken meevaren op de Full Circle weer richting Nederland gaat. We hebben er het een en ander over gelezen. Het meest absurde is wel de fee die je moet betalen. Het is een National Park waar je zo'n 17 euro per persoon per dag betaalt. Ok, daar kunnen we mee leven, maar voor de boot betalen we 75 euro per dag!! Belachelijk vinden wij. Lig je nu op een geweldige ankerplek, ok. Maar het is er verre van comfortabel. Eten blijven we doen zoals we onderweg eten als we onder helling liggen, uit een bakje. 'Er staat een swell van hier naar Tokio'. We halen het tafeltje in de kuip niet eens tevoorschijn! En de slingerzeiltjes die je behoeden van het vallen Fernando de Noronhauit bed, laten we ook maar hangen. Pffffffttttt, denk je even bij te trekken na een flinke tijd op zee.

De haven meester is wel een superaardige kerel, een van de weinige mensen die een beetje Engels spreekt hier. Voor internet moet je hier ook niet zijn. Iedereen loopt met een mobieltje, maar heeft zelf een abonnement. Als wij een simkaartje willen kopen lukt dit niet! Alleen voor mensen die een Braziliaanse id kunnen tonen. F.......k, f...k....
2 x lukt het ons om te internetten. 1 aardige ober in een restaurantje maakt een hotspot op zijn telefoon. En bij de aardige havenmeester. Het internet werkt niet maar hij laat er iemand voor komen. Na een hoop gedoe lukt het. Maar als we de volgende ochtend nog even weerkaartjes willen downloaden en een paar emails willen versturen lukt het wéér niet!

We zijn blij dat we anker op kunnen. Nog 1500 mijl dan zijn we op onze bestemming aan de overkant.  We hebben snel een goede wind te pakken, maar niet voor lang! En dan gaat ons gevecht met de doldrums beginnen. Pfffft, het is wel een mopper blog aan het worden. Maar het is zo frustrerend. Flinke golven met te weinig wind. De op de kaart aangegeven stroom MEE blijkt TEGEN te staan. En wij weten nu waarom de zeespiegel stijgt. Het regent gewoon heel veel bij de doldrums! Niet normaal wat daar valt! De motor maakt overuren en het enige wat wij willen is zeilen! Enfin, misschien zijn we wel ontzettend verwend. Want vanaf Zuid Afrika tot aan Noronha was het echt geweldig zeilen!

Uiteindelijk komt de wind. Een paar dagen gaat ie prima naar dan trekt de wind enorm aan en zeilen we anderhalve dag met rond de 30 knopen. Wauw, vermoeiend. We besluiten dat we Frans Guyana overslaan. We zullen blij zijn als we er zijn. Hoeven we niet nog een keer anker op en nog eens 150 mijl teDoldrums varen. We hebben weer genoeg klussen te doen en dan hebben we misschien nog wat tijd om iets van Suriname te zien voordat de eerste gasten weer komen!

Onderweg naar SurinameDan komen we eindelijk in de buurt van Suriname!
Het is nog een kwestie van timen om hier de rivier op te varen, zodat we de stroom mee hebben. We willen naar Domburg wat ruim 25 mijl verder op de rivier ligt. Daar hebben ze moorings waar je aan kan liggen. Wat handiger is dan achter je anker met steeds de stroom de andere kant op.

We remmen nog een beetje omdat het nog donker is en het tij nog niet juist is. Dan met zonsopkomst beginnen we met de aanloop van Suriname. We kunnen nog een heel eind de rivier op zeilen. De laatste 10 mijl moeten we op de motor varen. Rond een uur of 3 pakken we de mooring op bij Domburg! Heeeeeerlijk we zijn er. Nu eerst Surinaamse nasi en Parbobier! En dan eindelijk weer een nachtje samen slapen zonder aflossen van de wacht!

We zijn aan 'de overkant'! Nog 500 mijl dan zijn we echt de wereld rondgevaren!

Lees Meer
463 Hits