imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Familie in Fiji

In december vorig jaar, toen Monique en Paul bij ons waren, kwam het idee boven om het traject naar Nieuw Zeeland mee te varen met de Full Circle. De wereldbol werd erbij gepakt. Hmmm, aanmonsteren bij Paul (kapitein, broer van Hans) en Monique (kok, die altijd iets lekkers op tafel weet te toveren), een stukje in de tropen zeilen, langs mooie Bounty eilandjes, een oversteek van ruim een week naar Nieuw Zeeland en dan nog wat in Nieuw Zeeland rondkijken… klinkt aantrekkelijk! Alleen die lange vliegreizen heen en terug….

Op het vliegveld van Nandi op Viti Levu, het hoofdeiland van Fiji, werden we door Paul en Monique opgewacht met de traditionele rumpunch in hun traditionele Full Circle kleding. Heerlijk!! En dan bedoel ik zowel de rumpunch als het vooruitzicht dat we binnen afzienbare tijd een goed bed zouden voelen, op de Full Circle.

Op onze eerste dag in Fiji zijn we met de bus vanuit de jachthaven naar Lautoka gegaan. De bushalte: geen paaltje of wachthokje, maar de mangoboom net buiten de jachthaven. In Lautoka hebben we een flinke hoeveelheid groenten en fruit ingeslagen op een grote overdekte markt. In de supermarkt nog wat aanvullende inkopen, dus bepakt en bezakt gingen we met de bus terug. Paul mocht voor het uitstappen aan het touwtje trekken, waarmee de fietsbel bij de chauffeur ging bellen. Bij de eerste de beste uitrit stopte de bus… zo’n 50 meter vóór onze mangoboom. Bofte Hans even, mocht hij ook nog bellen!! Op de boot verdwenen de inkopen in no time in de koelkast en al de handige vaste plekjes die Paul en Monique hebben.

Voor de tweede dag stond een rustig zeiltochtje op het programma. Het begon inderdaad rustig, maar al snel liep de wind op naar 30 knopen, windkracht 7. Met de bijbehorende golven. Gelukkig waren onze magen daartegen bestand en kwamen we aan het eind van de middag aan in de baai tussen de eilandjes Wayasewa en Waya. Een mooi plekje! ’s Avonds draaide de wind en lag de boot te stampen en te rollen op de golven. Onze slaapplaats in de voorpunt van de boot ging flink op en neer. Een slaapplaatsje op de grond in de kajuit beviel me die nacht beter…

De volgende dagen hebben we een paar keer gesnorkeld: tientallen soorten koraal en vissen, in een ‘berglandschap’ dat rustig onder je door schuift. Prachtig!!

De eilandjes van de Yasawa Group liggen soms vlak bij elkaar. Als je komt aanzeilen, lijkt het of je één eiland nadert. Terwijl je langsvaart, ontstaan er telkens mooie doorkijkjes. De eilanden zijn heuvelachtig met hier en daar witte stranden. Tussen de palmbomen zie je een dorp of een resort. Met toestemming van de Chief hebben we één van de dorpjes bekeken. De kinderen kwamen nieuwsgierig naar ons toe. Ze hadden snel in de gaten dat er iets kraakte in mijn broekzak en wilden weten wat er in zat. Het was een klein cadeautje, een paar gehaakte baby sandaaltjes. Ze liepen voor ons uit naar een huis waar een gezin met een baby woonde. We werden uitgenodigd om binnen te komen. Terwijl de moeder de sandaaltjes aantrok bij haar dochtertje, vermaakten de grotere kinderen ons met lieve en rare gezichtjes voor de foto. En dan even meekijken op de camera, hoe ze er op staan!

Vandaag zetten we na een kleine week weer koers naar de jachthaven Vuda Marina. Op het terras hebben we genoten van swingende life muziek, lekkere drankjes, kiprolletjes en… heerlijke patat. Monique verheugde zich er al op, want patat is één van de weinige gerechten die Monique niet zelf kan toveren op de Full Circle.

 

Morgen en overmorgen gaan we de boot weer bevoorraden en klaarmaken voor de overtocht naar Nieuw Zeeland. Het volgende avontuur gaat beginnen!

 

Corrie

 

 

Lees Meer
1681 Hits
0 reacties

Heimwee muisjes

Paul en Monique zeilen de aardkloot over en komen op de meest fantastische plaatsen en zien en beleven de meest fantastische dingen. Via de blogs, mailtjes en alle moderne multimedia kunnen we daar ruim van meegenieten. De keerzijde van al dat moois is dat je ook veel dingen mist van wat in ons kikkerlandje gebeurt en ons daaraan bindt. Lief en leed van familie en vrienden; feestelijkheden zoals Snieklaas en Pietermanknecht, Kerst, Oud en Nieuw; Hollandse schaatswinters (tot nu toe zonder Tocht der Tochten, anders krijgt Paul met startnummer 6641 gelijk buikpijn) en specifieke Hollandse lekkernijen. Doordat het met gasten varen de ‘core bussiness’ is, hebben ze die lekkernijen wel redelijk onder controle. Er is altijd wel iemand die stroopwafels, korenwijn of hagelslag meeneemt. Het grootste genoegen dat je Paul kunt doen is met gestampte muisjes van De Ruijter. Onder het mom van ‘een tevreden schipper is een goede schipper’ gingen wij naast 10 kg aan reserve bootonderdelen op reis met twee potten pindakaas (met nootjes) en vier pakken muisjes. Zelden iemand gelukkiger zien kijken. Dat zijn geen gewone muisjes maar Heimwee muisjes.

Hans van der Linden

 

Lees Meer
1679 Hits
0 reacties

Indian cooking Class en Cruising Fiji seminar

Eigenlijk sinds we uit Tonga zijn vertrokken en in Fiji zijn aangekomen is het weer minder stabiel. Het regent (bijna) iedere dag. Vandaag was het wel heel bar. Bijna de hele dag regen. Het plan was om al 2 dagen geleden te vertrekken richting Nadi. Maar we kunnen nog niet vertrekken vanuit Savu Savu vanwege de harde wind en het slechte zicht.

Tja, wat doe je dan op zo’n regenachtige dag......?

Dan sluit je aan bij de Crew van de Adina (Tom en Susie uit Londen) en doe je mee met de Indiase Kookworkshop georganiseerd door Mala. In de ochtend gaan we met zijn allen naar de lokale markt om inkopen te doen voor de gerechten die we gaan maken.

Op het menu staan vandaag de volgende ‘dishes’; Dahl (een soort linzensoep), tomaten chutney, chicken curry en ten slotte roti.

De specerijen zijn natuurlijk erg belangrijk dus ik besluit gelijk maar een voorraadje in te slaan voor op de Full Circle. Er vanuitgaande dat wat we gaan maken erg lekker wordt en dus opgenomen kan worden inde Full Circle menu’s!

Snel wandelen we terug naar de dinghy in de plensregen en varen we naar de Adina om te beginnen. We hijsen ons allemaal in een schort en verdelen de taken. Tom schrijft de receptuur, Paul fotografeert en Susie en ik helpen met het bereiden van de gerechten. Het gaat steeds lekkerder ruiken op de Adina en het wordt steeds warmer. We kunnen geen ramen (luiken) openzetten omdat de regen nog steeds met bakken uit de hemel komt zetten.

Het is een reuze gezellig. Nadat alle gerechten zijn bereid dekken we de tafel en luchen we met zijn 5-en. Het is allemaal heerlijk . Zodra we van Tom de receptuur gemaild krijgen zal ik de gerechten in de rubriek Mniekookt zetten. Zodat jullie het ook kunnen maken. Wij waren eigenlijk verbaasd over hoe makkelijk de receptuur was!

Rond 2 uur wagen we ons weer door de regen om bij de ‘house boat’ van Curly Carswell een seminar te volgen over Fiji, de te varen routes en het weer en de gebruiken op de eilanden hier. Deze man zeilt al meer dan 35 jaar rond in de wateren van Fiji en is een soort van Fiji-Goeroe. Hij doet ’s morgen ook ‘het netje’. Rond 8 uur kunnen alle cruisers luisteren naar o.a. weerverwachtingen, tips van andere cruisers, dingen die er in Savu-Savu en omgeving te doen zijn. Kortom na 3 uur gaan we terug naar de boot met heel veel informatie.

We nodigen Tom en Susie nog uit voor een drankje, wat we dit keer geen sundowner noemen omdat de zon zich de hele dag niet heeft laten zien. Maar het was een prima verregende dag!!

 

Lees Meer
1671 Hits
0 reacties

Met de Limbo's on tour...... Oftewel, zeilen met de zachte ?G?

Na 50 uur reizen, doordat ze wel 3 x over moesten stappen en de aansluitingen niet optimaal waren, kwamen onze gasten aan op de meest noordelijke groep eilanden (Vava’u) van Tonga. Het was een geweldig weerzien. Verleden jaar op Bonaire kwamen zij voor het eerst op de Full Circle.

Vava’u is voor zeilers een fantastisch gebied. De vele ankerplaatsen liggen dicht bij elkaar. Er zijn vele riffen die de eilanden omringen zodat er bijna geen golven staan. Waardoor het zeilen relaxt is. Het water is helder. Voeg een beetje zonneschijn toe. Een snufje prachtig koraal en je hebt de beste ingredienten voor een geweldige vakantie!

We schreven eerder al over het zwemmen met walvissen (bultruggen), dat was ongetwijfeld het hoogtepunt van deze vakantie. Bijna elke nacht liggen we weer op een andere ankerplek met steeds een ander decor. Iedere dag begint met een relaxt ontbijtje. We kijken naar de kaart waar we die dag heen zullen varen en wat er te doen is. Dicht bij de Coral Garden proberen we eerst met laag water naar een prachtig koraalgebied te komen. Maar het koraal loopt zo steil naar beneden en er komen golven over het rif, zodat dit geen goed plan is. De volgende ochtend is het hoog water en varen we dicht naar ‘de rand’. We laten op een zand patch het ankertje van het bijbootje zakken. Wat we zien is een schitterend, uitgestrekt gebied met de mooiste koralen in prachtige kleuren. We hebben nog niet eerder zo mooi blauw koraal gezien!

Op een middag lunchen we aan de mooring voor een soort van prive-eiland met een Eco Lodge erop op Eueki. Van de eigenaren mogen we wel een uurtje over het eiland banjeren. We lunchen in een leuk lokaal restaurantje’the three little birds’ op het eiland Pangaimotu. Zoveel verschillende lokale gerechten. Er spelen 3 mannen gezellige lokale muziek, onderwijl Cava drinken (een lokale drank). Iedereen is welkom om een kommetje mee te drinken. Op Lape, een eilandje met ongeveer 40 inwoners komen we een onderwijzeres tegen die een van haar jonge leerlingen het schooltje open laat doen, zodat we een kijkje kunnen nemen. Trots dat die jongen is! We zoeken zeldzame schelpen op Ofu. Zomaar een greep uit de weken met de Limbo’s.......

We moeten echter nog mijlen maken om de Limbo’s, laten we ze eigenlijk gewoon Eric & Renée noemen, af te zetten op het zuidelijkste eiland vanwaar ze weer huiswaarts vliegen. De 60 mijl naar de Ha’apai groep zeilen we ’s nachts. Deze groep is begin van het jaar getroffen door een cycloon. De bevolking is druk bezig met de wederopbouw, maar er zijn nog veel duidelijke sporen aanwezig. Vooral in de hoofdstad Pangai waar we op zondag zijn. We wonen een gedeelte van een mis bij. De Tonganezen zingen graag. Een volume wat ze voort kunnen brengen! Wauw! Het schijnt dat de Tonganezen de dikste mensen ter wereld zijn. Vandaar dat volume, het lichaam fungeert als grote klankkast!

Iedere dag dat we varen in de Ha’apaigroep zien we walvissen. Geweldig. Ze geven een show en springen bijna compleet uit het water (ik zei nog zo : ‘Geen bommetje’). En dan te bedenken dat zo’n kolos wel 20 ton weegt! De laatste stop op de Ha’apai groep is op Ha’afeva. Terwijl Paul & Eric gaan snorkelen wandelen Renée en ik naar het dorpje aan de andere kant van het eilandje. We worden aangesproken of we fruit willen. Het landje (moestuin) van deze jongeman ligt echter niet achter zijn huis. Gewapend met groot hakmes loopt hij voor ons uit. Je zou er bijna lugubere dingen bij gaan bedenken.... Maar er schuilt geen kwaad in hem en hij sjouwt een flinke tros bananen dwars door de bush-bush voor ons naar de boot. Mijn tas zit vol papaya’s en Renée sjouwt een grote kokosnoot.

We hebben al de tijd prima weer en de passaatwind uit het oosten. Uitgerekend voor de laatste 80 mijl draait de wind naar zuidwest. De kant waar we naar toe m oeten! We moeten flink laveren. In de nacht draait de wind door naar zuid, waardoor het iets gemakkelijker wordt Na 24 uur leggen we aan in een lokaal haventje aan een wankel steigertje. Straks gaan de Limbo’s weer ‘on tour’, naar Maastricht dit keer. Goede reis.... Het was super Gezellig met een zachte ‘G’!!

 

Lees Meer
1747 Hits
0 reacties

Baby Walvis heeft plezier

Lees Meer
1551 Hits
0 reacties