imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Over produktkwaliteit of het ontbreken ervan...

Bora Bora,

Dit is misschien een beetje een mopperblog. Je kunt dus nu nog stoppen. Waar gaat het over? Het gaat over de kwaliteit van allerlei producten. Maar vaker over het ontbreken ervan. Of je nu thuis aan de wal bent of op een boot, er gaat altijd van alles kapot. Hoe los je dat op? Weggooien, nieuw kopen! Ja, met een altijd aanwezig aanbod van winkels en webshops is dat een makkelijke keuze. Voor ons gaat dat niet op. Is het budgettair al geen goede optie, in de streken waar wij varen is er vaak niet zoveel te koop. Dus wat dan? Klussen!

 

Zo ging midden op de oceaan onze fluitketel kapot. Monique hield op eens het hengsel los in haar handen en kon nog net het kokende water ontwijken. Een filiaal van Blokker is dan niet in de buurt. Met schroefjes, tape en tyraps is de ketel weer gemaakt en hij doet het nog steeds. En dat is maar goed ook want een Blokker hebben we nog niet gezien.

 

Maar ook op het vlak van de electronica gaat er regelmatig wat stuk. We hebben voor vertrek flink geinvesteerd in navigatieapparatuur, vooral van Raymarine. Dure spullen van een wereldmerk. Dan kijk je toch verbaasd als op eens de bedieningsknop er uit valt. Mailtje sturen naar de importeur. Snel antwoord, dat wel. Of ik me maar bij een dealer wil vervoegen. Waar dan? Na nog wat heen- en weer mailen worden er twee nieuwe knoppen opgestuurd. Worden binnenkort door gasten meegenomen.

 

Ondertussen wordt de knop op z’n plek gehouden met sellotape...

 

Op het gebied van kleding en schoeisel is ons leven eenvoudig. Een korte broek en een shirtje. En een paar slippers. Ik ben inmiddels bezig aan m’n tweede stel. Dat moesten dezelfde Timberlands zijn ‘want die zijn heel goed’. Monique vond ze op het internet en Sjaak en Anja brachten ze aan boord. Maar de kwaliteit van het tweede paar haalt niet die van het eerste. Waarschijnlijk heeft de fabrikant een aantal ‘productmodificaties’ doorgevoerd. Ja, lekker dan. De ringetjes aan de riemen breken dus die moet ik vervangen met touwtjes. En het stikwerk heeft Monique overgedaan op onze Sailrite naaimachine.

 

Ja en dan Nike. Al jaren loop ik op Nikes. In Spanje kocht ik twee jaar geleden een nieuw paar. Of het de zoutpleuris is weet ik niet maar de zolen vallen compleet uit elkaar. Om kosmetische redenen, je gaat er echt niet sneller door lopen, bestaan de zolen uit diverse kleuren en rubbers. En dat laat dus gewoon los! Regelmatig kom ik terug van een loopje naar de bakker met naast een baguette ook een paar stukjes zool. Met Sikaflex (een product waar ik wél enthousiast over ben) heb ik de boel weer in elkaar gezet. Om nu op Bora Bora nieuwe sportschoenen te gaan kopen...

 

Wat gaat er verder stuk? Leesbrillen, I-pod, thermoskannen, windhappers, na 1 x ‘windhappen’ (keurig vervangen door George Kniest), mobiele telefoon (en dan heb je natuurlijk niet de nummers in back-up), dus vrienden die dit lezen, mail effe je telefoonnummer(s) door!

 

Ja en dan zijn er natuurlijk producten die zo intensief gebruikt worden dat ze een keer de geest geven. Logisch. Maar ook dan proberen we het te maken. Omdat vervangen duur is of niet mogelijk. Mijn favoriete korte broek is al een paar keer versteld. En de vlaggen gaan regelmatig onder de naaimachine voor een nieuw zoompje. Net als de zeilen en de huiken zijn die gestikt met garen wat het in Nederland wellicht een poosje uithoudt. Maar in de tropen zit er zoveel UV in het licht dat alles in no-time stukgaat.

 

Nou, genoeg gemopperd. Tijd om weer een boek te lezen op de e-reader (die doet het nog...)

Lees Meer
1651 Hits
0 reacties

Visjes

Voor het eerst een filmpje geplaatst met 'dit' internet hier, 20 sec........ duurt uren!! We hebben wel geduld!

Lees Meer
1419 Hits
0 reacties

Finding Nemo in the Coral Garden

Tahaa,

Vaak staan ankerplekken heel mooi beschreven in de pilots. Als plekken die je echt niet mag missen en te mooi om waar te zijn. Soms valt het tegen. Dus ook deze keer waren de verwachtingen niet al te hoog.....

 

Bij een heel mooi hotel in de buurt, je weet wel op van die palen boven het water, op dan rand van een ondiepte droppen we het anker op een stuk zand. Het water is weer prachtig blauw en we liggen redelijk rustig. We liggen naast het eiland Tahaa dat samen met het eiland Raiatea binnen een rif ligt. Ook als er wat meer wind staat lig je vaak redelijk rustig omdat de golven zich niet op kunnen bouwen.

 

Het is prachtig weer geen wolkje aan de lucht. We stappen i n de dinghy met een duikpakje aan ( shorty), duikbril met snorkel mee en niet te vergeten schoenen. We gaan naar de Coral Garden en koraal kan heel scherp zijn dus we proberen ons zo goed mogelijk te beschermen.

 

Het is werkelijk prachtig. Het is een soort van doorgang door het rif, dus er staat stroom! Eigenlijk hoef je niet te zwemmen, alleen maar een beetje ' bij te sturen' . Je zweeft als het ware langs het schitterende koraal. Met een horde nieuwsgierige vissen achter ons aan. Geweldig! Adembenemend! Het water is zo helder en het koraal en de vissen zo kleurrijk!

 

Huehhh.... Wat is dat? In mijn ooghoek zie ik een groot beest. Hij schrikt net zo van mij als ik van hem! Het is een octopus! Wauw, wat een gaaf beest. Roodbruinig en best grote ogen. Hij is heel schuw, probeert onder een stuk koraal te kruipen en neemt zelf ook deze vorm aan! Bijzonder! Ik roep Paul die de onderwatercamera heeft . Hij slaagt erin een mooi filmpje te maken! Later als we verder drijven, komen we 'm weer tegen en Paul filmt 'm zwemmend!

 

In de middag komen Bella en David aan en wij besluiten nog een nachtje te blijven. De volgende dag drijven we vanaf de andere oever en zien weer hele andere vissen en koraal en prachtige zee-anemonen. We hebben een stukje stokbrood mee. Ik voel me net de Rattenvanger van Hamelen. ik ben werkelijk omgeven door vissen! Mooi!!!

 

Verhip kijk nou eens, daar is Nemo! Precies zoals de film begint, zwemt hij ' in en uit' de anemoon! Finding NEMO. Een echt clown fish! We waren 'm nog niet eerder tegen gekomen!

 

 

 

 

 

Lees Meer
2207 Hits
0 reacties

Pancake Pick-Nick

Moorea,

De Full Circle is gereed om te vertrekken. Alles is goed opgeruimd, weggestopt en geborgd. Het bijbootje hangt in de davits, de huiken zijn van de zeilen. Het grootzeil is aangeslagen. De motor is gestart. Dus anker op en op naar Huahine.

Ik zet mijn voet op de knop en....... he ik hoor alleen maar klik-klak. Ik roep naar Paul: “de ankerwinch doet het niet!” Ja, da’s balen, zonder anker kom je niet ver hier in de Pacific. Motor uit en maar wat checks doen. Ik schreef in mijn vorige blog dat we zoveel zelf kunnen en zo handig worden......

Het is niet iets wat we zomaar op kunnen lossen en van de technische zaken op de Full Circle kunnen we nog steeds veel leren. Er liggen hier in de baai aardig wat boten, maar eens kijken of we hulp kunnen krijgen. We varen met de dinghy naar 3 boten en sparren wat met de zeilers. Iedereen heeft wel een paar tips. Het beste is om maar dingen uit te sluiten. Terug naar de boot en maar wat testjes doen. We hebben een apparaatje om te meten of er spanning staat op draden etc. De voltage die we meten is ruim 24 V dus dat is in orde.

Bella en David die ons al eerder hebben geholpen met wat technische zaken zijn helaas al een paar eilanden verder. Maar we kunnen een mail sturen. Ook lezen we in de Compendium (soort van zeilersverslag die op de Society eilanden waren) dat er op Raiatea een goede maritieme electicien zit, ook daar maar een mailtje aan wagen. Er zijn trouwens slechtere plekken om met een probleem te liggen. We liggen op een paar uur zeilen van Tahiti (waar veel te krijgen is) en het plekje achter het rif is schitterend.

Van beiden krijgen we direct de volgende ochtend een antwoord. Met goede info, maar weer aan de slag. Er komt een ‘verkiwide’-Engelsman langs gevaren met zijn zoontje om te vragen waar de rogknuffelspot precies. Hij blijkt technisch erg goed te zijn en geeft Paul nog een aantal adviezen. We mogen hem altijd roepen als we ergens niet verder kunnen.

Ondertussen hebben we vastgesteld dat de motor in de winch niet kapot is en hebben we de motor al gedemonteerd. Waarschijnlijk ligt het aan de koolborstels, maar daar hebben we geen ervaring mee. Adrian maar even ophalen. Hij helpt ons een paar uur en samen maken we de koolborstels schoon. En het blijkt dat ie niet 1 kind heeft maar wel 4. Als dank vragen wij of zijn kinderen het leuk zouden vinden om pannenkoeken te komen eten op de Full Circle.

Het blijkt een schot in de roos! Met matrozen petjes op gaan we ze halen. Ze staan al klaar voor de Pancake Picknick. We hebben ontzettend veel plezier met zijn allen en borrelen en eten ’s avonds met Adrian en zijn vrouw Lucy. Erg gezellig! De volgende dag vertrekken we alsnog. Vanaf het strand worden we uitgezwaaid door de hele familie en moeten we beloven ze in Nieuw Zeeland op te zoeken!

Lees Meer
1459 Hits
0 reacties

Knuffelen en Buffelen

Moorea

We liggen achter het rif bij Moorea. Het weer is veranderd. Op hele grote afstand is een enorme depressie. Voor de zeilers onder jullie of meteorologen..... Om een lagedruk gebied hier op het zuidelijk halfrond draait de wind met de klok mee, anders dan op het noordelijk halfrond. Daar is het net andersom. Daardoor waait het nu hier op Moorea opeens uit een andere hoek. Bijna uit het noorden ipv de normale oostenwind. Onze volgende stop is Huahine, dat ligt nu bijna recht tegen de wind in. Dus wachten we een paar dagen totdat de wind weer uit de normale hoek komt. Dan kunnen we weer gewoon ruime wind varen.

 

Wat je echt niet mag missen hier is het zwemmen met roggen. Ze worden regelmatig gevoerd waardoor ze niet bang zijn voor mensen. Ze komen je gewoon 'knuffelen'! Klein beetje eng is het wel, maar ze doen echt niets en hebben plezier. Net als de black-tip sharks die ook gewoon tussen je benen door zwemmen.....Cool hoor! Hadden we een paar maanden geleden ook niet kunnen bedenken, dat we dat bijna 'normaal' zouden gaan vinden.

 

Vanuit onze vorige ankerplek hebben we op krakkemikkige fietsen al een deel van Moorea ontdekt. Geen goed plan bleek achteraf. Vandaag (bijna een week later) hebben we voor het eerst geen zadelpijn meer! Het waren fietsen zonder versnellingen, stand hopeloos, veel te zwaar. Met terugtraprem....... Ahum...... Maar het eiland is mooi!

 

Buiten het uitstapje naar het Hilton om voetbal te kijken en af en toe ergens de mail te checken vertoeven we dus op de boot. Paul is al twee dagen bezig met het servicen van de lieren, wat al lang geleden is. De hele lieren gaan uit elkaar. Ieder onderdeeltje wordt schoongemaakt en opnieuw weer ingevet en weer teruggezet....je wil niet weten hoe groot sommige lieren zijn. Enorme klus dus, wetende dat we 12 lieren op de Full Circle hebben! En ondertussen zit ik ook niet stil. Voor de Sailrite naaimachine ben ik ook niet meer bang en heb plezier in het maken en repareren van allerhande zaken. Vandaag heb ik hoezen voor de kussens binnen gemaakt. Al zeg ik het zelf, het ziet er strak uit.... En dat voor een beginner. Dus al die mensen die denken dat we constant vakantie aan het vieren zijn..... Er wordt hard gewerkt op de Full Circle. Het onderhoud van de boot is belangrijk..... En het leuke is, we doen bijna alles zelf, we worden steeds handiger. Maar we hebben nu wel weer zin om een stukje te zeilen...

Lees Meer
1955 Hits
0 reacties