imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

De koninginne etappe

Pacific Ocean,

Morgen starten we met de ‘koninginne etappe’ van onze zeilreis rond de wereld. In wielerronden staat dat voor de langste etappe en over de meeste cols. Vaak valt daar de beslissing voor het eindklassement. Dat zal bij ons niet zo zijn. Maar het is wel een lange etappe. Ruim 3000 Nautical Miles, dat is dus wel 5550 kilometer. En op de route treffen we deze keer geen enkel eiland aan. Dus geen wuivende palmbomen, geen mooie baai voor een wit strand.

Toch hebben we er veel zin. Volgens de reisverslagen van andere zeilers, de nautische gidsen en ‘passage weather’ moet het een prachtige zeiletappe zijn. Er wordt ons een vrij constante wind van 15 tot 20 knopen beloofd en steeds schuin van achter. En dan helpt de stroom ook nog mee. Dat wordt dus 3 weken lekker ruime wind zeilen, boeken lezen, brood bakken, visje vangen, wachtlopen, slapen.

We hebben dus weer flink verse spullen ingekocht, op de markt van San Cristobal. En dan is het de kunst om alles goed te houden. Maar daar zijn we al redelijk ervaren in. De oversteek van de komende weken is ook de overgang naar een ander taalgebied. De afgelopen jaren hebben we overwegend Engels en Spaans gesproken. Maar nu mogen we ons Frans weer gaan oppoetsen.

Na die drie weken komen we aan in Frans Polynesië. Als je dat op de kaart opzoekt zit je dus al in het midden van de Pacific. Dat schiet dus lekker op. De eerste eilanden groep die we aan doen zijn de Marquesas. Hier ligt onder andere het eiland Hiva Oa. Hier is Jacques Brell begraven, naast Paul Gaugain. Daar gaan we dus even kijken. De eerste baai die we aan gaan lopen is op Fatu Hiva, de Baye de Vierges. Dat moet één van de mooiste ankerplekken zijn in de Pacific. Onze verwachtingen zijn dus hoog gespannen. De komende weken zullen we af en toe een ‘Breaking Waves’ plaatsen. Houden we jullie op de hoogte van onze vorderingen. En of we al vis hebben gevangen enzo...

Lees Meer
1233 Hits
0 reacties

Naar de haaien...

Galapagos - Christobal,

 

We komen aan het einde van ons verblijf op de Galapagos eilanden. We hebben een drietal tourtjes gedaan en een bezoek aan een ander eiland gebracht, Santa Cruz. De tourtjes zijn bepaald niet goedkoop hier maar wel de manier om meer te zien dan de baai waar we voor anker liggen en de zeeleeuw op het zwemplateau ('Oink, oink, oink'). En er gaat altijd een officiële Galapagos ranger mee die goed engels spreekt en mooie dieren weet te spotten. Vandaag doen we een snorkeltour naar Loberia en Leon Dormido. Bij Loberia (vroeger was dit de plek van de zeeleeuwen, de 'lobos') zwemmen we tussen de schildpadden. Nu hebben we in de Carieb al heel wat schildpadden gezien maar deze zijn zo mak dat je ze ze zou kunnen aanraken. Je voelt je in deze wereld geen indringer.

 

De volgende stop is bij Leon Dormido, ook wel Kicker Rock genoemd. Met een snelle boot varen we er in een half uurtje naar toe. De rots ligt een stuk uit de kust en volgens Jorge, onze gids, kun je er, met wat fantasie, de vorm van een leeuw in zien. Een slapende leeuw dan wel te verstaan, vandaar de naam. Bij de rots gaan we te water. Volgens Jorge kunnen we hier ook haaien tegenkomen. Maar niet schrikken zegt hij, er zit hier zoveel lekkere vis in het water dat ze aan de mensen niet toekomen. Kijk, zo stel je je klanten gerust. Denkt zeker ook nog een fooi te krijgen...

 

We zwemmen langs de rots en door een soort kanaal naar de andere kant. Aan de steile rotswand en de ronde gaten er in kun je goed zien dat het vulkanisch is. Ook hier komt af en toe een schildpad voorbij. En heel veel vissen die er net weer anders uitzien dan die we gewend zijn. Veel vissen en dieren hier zijn 'endemic', wat zoveel wil zeggen dat ze alleen op de Galapagos voorkomen. Met een kleinere groep zwemmen we nog een keer door het kanaal tussen de rotsen door. Jorge doet z'n best om een haai te spotten maar het is Monique die hem het eerste ziet. Met de onderwatercamera ga ik er op af. Ik zwem een stukje mee en maak een meter of vijf boven hem een filmpje. Hoe groot zal die zijn? Ik denk iets van 1,25 meter. Hij ziet er goed doorvoed uit. Nee, het is niet eng. Heeft Jorge toch gelijk... 

Lees Meer
1197 Hits
0 reacties

Galapagos - dierenparadijs in de Pacific

Galapagos,

Na ruim een week zeilen eindelijk weer land in zicht. We hebben de doldrums achter ons gelaten en zetten straks voet aan wal op het eiland San Christobal. We hebben veel gelezen over de Galapagos, vooral ook blogs van andere zeilers, om ons voor te bereiden op wat ons te wachten staat.

Eén ding staat wel vast het is niet goedkoop om hier te verblijven.... Maar alle Zeeleeuwverhalen zijn anders; ...je zou amper je anker uit kunnen gooien, verkeerde uitklaringspapieren vanaf Panama, binnen 48 uur vertrekken...... noem maar op. Zoals altijd blijkt dat je gewoon je eigen plan moet trekken. Het enige jammere bij aankomst is dat de baai hier vol met boten van de ARC ligt, waar we het al eerder over hadden. Tip voor andere zeilers die ons blog lezen: hou rekening met de ‘Round the world ARC’ en zorg dat je ze voor blijft of dat ze jou voorblijven........ Veel te massaal!

Binnen een half uur stapt er een agent aan boord, Carmela, een dame die al hetReuzenschildpad papierwerk voor ons gaat regelen. Ze spreekt helaas geenEngels. Paul’s Spaans is toereikend! Onze planning is zo’n week of 2 te blijven. Waarschijnlijk komen we hier nooit meer, en om deze eilanden nu over te slaan!? Wij hebben de permit niet maanden van te voren geregeld, dus met onze eigen boot mogen we alleen bij dit eiland liggen. Er wordt maar een aantal permits uitgegeven aan schepen die bij meerdere eilanden mogen liggen. De ARC heeft dit wél geregeld en de boten verdwijnen dan (gelukkig) ook binnen een paar dagen. Heerlijk de rest van de tijd liggen we hier dan ook maar met een zeilboot of 5 (of minder).

De zeeleeuwen zwemmen hier rond je boot en gebruiken ons zwemplateau als duikplank. We hebben verschillende keren geprobeert het zwemplateau te blokkeren met stootwillen. Maar iedere ochtend als we wakker worden ligt er weer een zeeleeuw z’n roes uit te slapen... Enfin zolang het bij een kleintje blijft! Ze zijn koddig zolang ze maar geen ruzie maken (om ons zwemplateau) dan zijn het echt net mensen! Dat is ook de reden dat we hier gebruik maken van een watertaxi. Om nou elke keer een zeeleeuw uit je dinghy weg te jagen.... en die lucht dan..... ze stinken behoorlijk! In de haven zwemmen de roggen rond, soms wel meer dan 10! De rood/oranje Sally Lightfoot krabben steken mooi af tegen de zwarte lava stenen.

Henry rijdt ons in zijn taxi het eiland rond. Vriendelijke Ecuadoriaan, ook zijn kennis van het Engels gaat niet verder dan yes/no. Dan blijkt dat je toch meer Spaans verstaat en spreekt dan je zou denken. Hij laat ons een 300 jaar oude boom zien waar een kamer in is gemaakt die je kan huren. Met een hangbrug loop je er naar toe. We lopen rond de krater van een vulkaan die zich heeft gevuld met zoetwater. Het hoogtepunt is wel het reservaat van de grote landschildpadden. Wat een enorme beesten die wel 200 – 300 jaar oud worden. Wij krijgen beiden een associatie met E.T. als we ‘m zijn nek uit zien steken. Helaas is Lonesome George niet meer in leven. Deze schildpad was de laatste van zijn soort en is helaas uitgestorven. Tijdens het zwemmen zien we de blauwvoetrotspelikaan(mooi woord voor galgje) ook wel blauwvoet-Jan-van-Gent genoemd.

Aangezien we toch meer van deze bijzondere archipel willen zien varen we een met een soort van Miami Vice boot in 2 uurtjes naar Santa Cruz. Om daar wat meer tijd te hebben zoeken we er een Bed & Breakfast. Voor de volgende dag boeken we een snorkel & ontdekkingstochtje. Vandaag vullen we de dag met een bezoekje aan het Darwin Research Center en luieren we wat op een strandje waar de zeeleguanen om je heen zwemmen. Grappig dat alles zo snel went en normaal voelt!

Het snorkeltripje is bijzonder en de gids (spreekt Engels) is een ontzettend enthousiaste knul trots op zijn baan als gids en trots op de bijzondere Galapagos Eilanden . In die paar uur wandelen we hele stukken en zwemmen op verschillende mooie, bijzonder plekken. Een dag met een gouden randje! Als laatste excursie zullen we van de week nog een keer gaan snorkelen dit keer bij de Kicker Rock en dan wordt het tijd om voor 3 weken verse spullen aan boord te brengen nog even een wasje te doen ..........

Lees Meer
1335 Hits
0 reacties

Dol dol doldrums en Neptunus

Pacific Ocean,

Iedere zeiler praat erover, als je de Volvo Ocean race volgt hoor je erover. Doldrums. Maar wat is het nu precies, hoe ziet het er uit? Hoe voelt het?

Dit zegt Wikipedia over de doldrums:

De intertropische convergentiezone (ITCZ) is de zone met stijgende luchtbewegingen in de buurt van de evenaar. Deze zone wordt ook wel de paardenbreedten genoemd. De ITCZ verplaatst zich gedurende het jaar onder invloed van de zonnestand. De ligging ervan ijlt ongeveer drie maanden na op de hoogste stand van de zon.

De intertropische convergentiezone staat ook bekend om zijn rustige perioden. Dan kan de wind soms dagen of weken zeer zwakjes waaien, of zelfs helemaal gaan liggen.

Maar hoe ervaren wij het? Op moment van schrijven is het dag 5 op weg naar de Galapagos. En volgens mij zijn we door de 'doldrums-band' heen, denk ik, hoop ik..... Vandaag hebben we een heerlijke zeildag...... 10-12 knopen wind, normaal niet veel, maar er staan nauwelijks golven, dus ons varende huisje gaat met een vaartje van 5-6 knopen door de Grote Oceaan. En die is groot. Sinds vertrek hebben we alleen vlak bij Panama nog wat schepen gezien op weg naar het kanaal. Maar nu al dagen niet. Het wacht lopen is dan ook anders dan anders. Een van ons ligt op bed en de ander zit/ ligt in de kuip. Met een eierwekker naast zich. Elk half uur gaat deze af om even in de rondte te kijken voor eventueel scheepvaart, te kijken of de zeilen goed staan en of er eventueel een rif moet worden gezet of juist eruit gehaald moet worden.... Verder een beetje proberen te maffen.

 

Nu is het relaxt maar de afgelopen dagen was 'druk', motor aan, motor uit, genua uitrollen, nee, toch weer inrollen, schuilen voor de enorme buien, kussens naar binnen, weer naar buiten, zelf sturen, weer op de stuurautomaat, rif in het grootzeil, rif eruit.......... En jullie maar denken dat het altijd vakantie is op de Full Circle.

 

Maar we zijn nu heel blij dat de motor niet zo snel aan moet en we weer blauwe lucht zien en de regenjas uit kan blijven. Weer tijd om verder te lezen in het zoveelste boek. Net nog even de sailmail gecheckt. We hebben een e-mail systeem waar we overal mail kunnen ontvangen, zelfs midden op de Oceaan. Dit gaat via een korte golf radio. Wel prettig, bereikt er nog iets van 'die andere wereld' ons. Wij zijn natuurlijk reuze nieuwsgierig wat Nederland op de Olympische spelen doet. Dat gaat prima horen wij, super! Zoveel goud, zilver en brons, ... Wauw.

 

Voor ons op deze etappe maar liefst 2 mijlpalen! Op 15 februari voeren we over de 86e lengtegraad west wat betekent dat we een kwart van de wereld zijn rondgezeild! Harlingen ligt op de 4e oost. Niet echt een supertempo, we zijn al 3½ jaar onderweg, maar toch het vermelden waard....... En dan te bedenken dat we het volgende kwart in iets meer dan een half jaar doen. We hopen eind oktober in Nieuw Zeeland te zijn.

 

Ja en we hebben midden op het water iemand aan boord gekregen... Neptunus, precies op het moment dat we de EVENAAR over gingen! Hij zag de Nederlandse vlag en dacht: " Daar is wel een borrel te halen... Het was een warme, gezellige ontmoeting. Na de jonge klare achterover te hebben geslagen wenste hij ons goede wind en een behouden vaart en plonste weer in het water. Wie weet zien we 'm weer eens!

Nu nog een mijl of 50 dan zijn we op de Galapagos vinden we stiekem ook nog een mijlpaal. Er liften een aantal vogels mee op de Full Circle, red footed boobies, deze vogels hebben we in grote getale op de Aves eilanden bij Venezuela gezien. Beetje sullige vogels, leuk, maar ze schijten wel hele dek onder. Na aankomst gelijk maar dekzwabberen.....

Lees Meer
1430 Hits
0 reacties

Fourageren en het bezoeken van Casco Viejo

Panama,

We zijn weer terug op de ankerplaats van La Playita. Hier liggen momenteel tientallen zeilboten. Zo ook een groep van ruim 40 jachten die mee doen aan de World Arc, een soort georganiseerde tocht rond de wereld. Aan de steiger liggen soms wel twintig dinghies aan een grote bolder. Probeer dan jouw lijntje nog maar eens vast te maken. Iedereen is druk met het voorbereiden van de grote oversteek. Hiervandaan heb je al gauw duizenden zeemijlen voor de boeg en weinig gelegenheid de voorraden aan te vullen. Dat moet dus hier in Panama City gebeuren. Gelukkig is het prijspeil in Panama gunstig. Er zijn grote supermarkten en voor de verse spullen, vis, groente en fruit, grote mercado's. Gelukkig hebben we een grote boot en kunnen we heel wat kwijt. Nooit gedacht nog eens zes balen rijst te kopen. of driehonderd blikjes bier...

En wat dacht je van 10 kilo sinaasappelen en 10 kilo grapefruits? Scheurbuik zullen we in ieder geval niet krijgen.

Met Marieke en Michel bezoeken we nog de oude stad van Panama, Casco Viejo. Hier staan veel koloniale huizen. Bouwvallen en prachtig gerestaureerde panden wisselen elkaar af. En er word ook enorm gewerkt om nog meer panden geschikt te maken als hotel of restaurant. Daarnaast word ook de infrastructuur onder handen genomen. Panama is duidelijk booming. De vismarkt is een bezoek waard, lunchen doen we in het restaurant boven de vismarkt. Het is er heel druk, een goed teken, de lunch smaakt geweldig!

Het Museo de Canal de Panama geeft een mooi overzicht over de bouw van het kanaal. Alles wel heel erg vanuit Amerikaans perspectief. Maar ja, Amerika heeft dan ook zo'n negentig jaar de exploitatie van het kanaal verzorgd. Sinds 2000 is Panama zelf weer verantwoordelijk. Dit heeft onder andere geleid tot een flinke verhoging van de tarieven...

Het voelt een beetje dubbel. Aan de ene kant kunnen we goedkoop fourageren en aan de andere kant is alles wat met zeilen te maken heeft duur. De marina La Playita geeft een soort all inclusive bandjes uit voor de dinghy dock. Om een week van hun aanlegsteiger gebruik te maken betaal je bijna 40 dollar en daarbij loop je met een felgekleurd bandje om je pols! Als je diesel of water wilt tanken betaal je voor het gebruik van de steiger ook 25 dollar!? Ook het in en uit klaren kost veel geld. Net als in Cuba moet je bij elke stad uitklaren en bij de volgende plek weer inklaren..... Kassa!

Enfin, vandaag laten we Panama City achter ons en gaan we richting Galapagos! Met nog een tussenstop op de Las Perlas !

Lees Meer
1321 Hits
0 reacties