imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Tanna, Port Resolution (for english text see below)

Het volgende eiland op onze route is Tanna. Dit keer doen we een baai aan de oostkant aan. Port Resolution. De afstand is net te groot om overdag te doen dus verlaten we StanleyAneityum net voor zonsondergang. Net met het opgaan van de zon komen we aan. We liggen net voor anker of er komt een man aan peddelen in zijn kano. Deze prachtige dingen zijn gemaakt van de stam van een broodvruchtboom. Ze doen daar een week over. Stanley blijkt een goede organistaor te zijn. Regelt veel voor yachties, maar ook voor mensen van zijn dorp en de andere 4 dorpen die om de baai liggen.

We varen verschillende keren met de dinghy naar de kant en steeds staan ze ons op teBlij met de beer wachten. Met veel mankracht sjouwen we alle goederen naar het dorp. Alles wordt genoteerd en in een hut gestopt die op slot gaan. Zodra ze echt veel hebben gaan ze het verdelen onder alle families. Onze rugzakken hebben we vol met kleurplaten, wasco, knuffels en speelgoed die we hier en daar uitdelen. Bij het strand zijn een paar mannen een douchehok (voornamelijk voor de toeristen) aan het repareren. Ze hebben een verroeste zaag en niet de juiste spijkers. We beloven David, die daar de leiding heeft de juiste spullen te zullen brengen. Een grote groep vrouwen is bezig met het vlechten van palmbladeren voor de wanden van het gebouwtje.

De ravage op dit eiland is vele malen groter dan op Aneityum. Complete huizen zijn ingestort. Heel veel bomen (ook enorm grote) zijn compleet ontworteld en omgevallen. De mensen hebben al veel gedaan om de boel op te ruimen. Maar het is een hele klus, er is zoveel omgewaaid! Een kettingzaag is er niet. Doordat de huizen zo eenvoudig zijn, bouwen ze deze in een mum van tijd weer op. Onze meegebrachte gereedschappen zijn zeer welkom.

Op dag 2 lopen we naar het dorp verderop daar wonen Patrick en Nelly. Ook zij regelen veel voor 'hun' dorp. Van andere zeilers die hier verleden jaar waren hebben we een tas Paul Expoxyvoor hun persoonlijk meegekregen. Patrick vertelt dat de watertank door de cycloon is beschadigd. Het ding is van polyester dus Paul beloofd hem in de middag terug te komen met de juiste spullen en het te repareren. Na lange tijd op de boot is het heerlijk langere stukken te lopen. Het valt op hoe groen en vruchtbaar het eiland is. Er staan veel fruitbomen. Maar het zal nog wel even duren voordat deze vruchten gaan dragen.

Van de eerste oogst van kleine paprikaatjes, lente-uitjes en een soort van paksoi willen de mensen ons een enorme tas meegegeven. Wij zeggen dat we maar met zijn 2-en zijn en pakken eenpaar dingen uit de tas. Zij hebben de spullen harder nodig dan wij!Vulkaan

Tanna is bekend om zijn actieve vulkaan, Yasur! Deze is al meer dan 800 jaar actief en waar er in andere landen regeltjes zijn , kun je hier naar de top lopen, zonder hekken of iets dergelijks en zo de krater in kijken naar de roodgloeiende massa. Dit spektakel willen we niet missen. Via Stanley boeken we een toertje. Rond een uur of 4 klimmen we in de jeep. In de laadbak gaan nog een stuk of 10 mensen mee naar het volgende dorp. De route zelf is al een belevenis op zich. Geen mooi geplaveide weg. Maar een een echt avontuur. Je ingewanden krijgen het zwaar te voortduren door al het gehobbel en geschud. Er is maar 1 weg richting e vulkaan en ook hier was de ravage groot na de cycloon. Met man en macht heeft men 3 dagen keihard gewerkt om de weg weer vrij te krijgen. Soms is er uit een enorme boom een stuk gezaagd zodat de weg er als het ware doorheen gaat.

De zon is al aan het zakken als we aankomen. Het laatste stuk te voet. Je voelt de vulkanische activiteiten borrelen onder je voeten. Regelmatig buldert de vulkaan en spuwt lava naar boven. Roodgloeiende stukken worden omhoog geslingerd. Wauw, dit is wel heel bijzonder. Hoe donkerder het wordt hoe mooier het wordt. Natuurgeweld....... iets waar een mens geen invloed op heeft.......

Tanna, Port Resolucion

Huis in wederopbouwNext island on our way is Tanna. This time we made landfall at the east site of the island, Port Resolution. The crossing is too many miles to do in daytime so we leave Anytium at sunset and sail overnight. At sunrise we arrive. Just anchored a man peddles by in his canoe. These beautiful things are made from the trunk of the breadfruit tree and it will take a week's time. Stanley is a good organizer. For yachties as well as for the people of his village and the other 4 villages around the bay.

We make several trips to the shore and every time people are waiting for us. With a lot Timmerenof manpower the goods are brought to the village. Everything is counted for and locked up in a shed. Later they will share everything with the families of the villages. Our backpacks are stuffed with color books, crayons, and toys and these we hand out to the kids. Some men are repairing a shower the beach (for the tourists). The saw they have is much corroded and they are in need for nails. We promise David, who is in charge, to bring proper tools and nails. Women are working on panels and roof for the building from palm leaves.

The damage on this island is much bigger than on Anytium. Lots of houses are collapsed, and trees have fallen down. The people did do a lot already to clean up the mess. But it is a lot of work. A chain saw would be handy but they do not have one. The Zoethouses (huts, to be honest) are build up quickly. Although some are in need for tools and more nails.

The next day we walk to the village of Patrick and Nellie. They also organize a lot for their village. Sailors who have been here last year gave us a bag with materials and food to bring them. Patrick tells that his water tank is damaged. It's from fiber glass and it has a crack in it. Paul fixed it was some epoxy and some fiberglass mats.

After spending a lot of time on the boat it is good to walk again. The island is very green and fertile. There are a lot of fruit trees but it will take a while before they have fruit again… From the first crop of peppers, paksoi and spring onions the people would like to give us a bag full, to thank us. But we are only with the two of us so we take a little. They are in more need of it than we are.

Tanna is also famous for its volcano, mt. Yasur. Stanley organizes a trip to the volcano Ook een pakje voor de babyfor us. It is a one and a half hour drive. We can see how much the road was damaged. It took them three days to clear the road. It is almost sunset when we arrive at the volcano. The last part we have to walk. You feel the volcanic activity beneath your feet. The view is spectacular. Every 15 to 20 minutes there is an eruption. The darker it gets the more beautiful and impressive. The strength of nature, something men can't control…

Lees Meer
1885 Hits
0 reacties

Aankomst op Anytium (for English see below)

Het eerste, meest zuidelijke eiland van Vanuatu is Anytium. Na een toch wel vermoeiende oversteek van 8 dagen zijn we blij het anker uit te kunnen gooien in een grote, beschutte baai. Middels e-mail hebben we vanuit Nieuw Zeeland onze komst al Schoolbooksaangemeld. Dit eiland is geen officiele 'Port of Entry'. Maar de locale politieman neemt waar voor Customs en Immigration. Ondanks het digitale voorwerk van onze kant is hij toch nog wel een half uur bezig met formulieren invullen en stempels zetten. We wandelen door het dorpje en praten met de bewoners. De mensen zijn heel vriendelijk, wel erg terughoudend, zelfs verlegen. De cycloon heeft ook hier z'n sporen achtergelaten. Omgewaaide bomen, een beschadigd dak. Maar aan de andere kant van het eiland is het veel erger zeggen de mensen. Daar kunnen we niet zo makkelijk komen. Het is wel 8 uur lopen over een berg heen. En een Knuffelsauto is er niet. Hoewel het mango seizoen al is begonnen en er normaliter altijd pompelmoezen aan de bomen hangen is er nu totaal geen fruit. Ook de kokosnoten zijn niet meer te eten vertellen de dorpsbewoners. We geven hier en daar wat kleding weg en knuffels aan de kinderen en dat wordt zeer gewaardeerd. Bij de primary school brengen we een stapel schoolboeken. We ontmoeten Jennifer die als vrijwilligster hier twee jaar werkt. Zij laat ons nog wat meer van de omgeving zien en introduceert ons bij mensen. Een vrouw vertelt dat haar broer drie dagen geleden is Wat een poepiebegraven. 's Avonds is er een maaltijd bij haar thuis voor de hele familie. Dit is een soort afsluiting van de rouwperiode. Ze nodigt ons en ook Glenys en Neville van de Alba uit om bij haar te komen eten. We schuiven aan voor een eenvoudige maar heel voedzame maaltijd. Twee visjes, rijst en knolgewassen als tara en mamok. Best smakelijk. Erg leuk om mee te maken. Waarschijnlijk eten de mensen dat hier dagelijks. Aanvoer van andere levensmiddelen is heel schaars. De volgende morgen hebben we een afspraak bij de kliniek. Nelson neemt de 'nebulizer' (een Nebulizerapparaat voor mensen met astma) in ontvangst die Neville en Glenys hebben gekocht en waar wij het geld voor hebben geleverd uit het donatiebudget. Nelson vertelt dat de kliniek momenteel alleen wat verbandmiddelen heeft. Nou, dan kunnen we dus ook nog wel wat ibuprofen, pleisters, zeep en antibacteriële creme brengen. En een stapel lakens en handdoeken. Ja, direct na de ramp is er door veel landen vele miljoenen gedoneerd. Althans dat lees je dan in het nieuws. Maar deze kliniek is niet erg bevoorraad. Mogelijk ligt er nog veel in Port Vila, het hoofdeiland, zo'n 300 kilometer naar het Norden. Maar ja, daar hebben ze hier niets aan. Transport is het probleem. Mooi dat we met de middelen uit Nederland kunnen bijdragen.

Vanavond gaan we, net voor donker weer ankerop. Tanna is onze volgende stop waar we dan morgenochtend aankomen. De haven/baai waar we naar toe gaan ligt aan de oostzijde van het eiland waar Pam echt vol overeen is geraasd. We zijn benieuwd wat we daar aantreffen...

Arrival at Anytium

Anytium is the most southern island of Vanuatu. The first stop of the Full Circle. The crossing from New Zealand to Vanuatu was quite exhausting. We are glad we can drop the anchor after 8 days of sailing in the big and very sheltered bay. We announced our Mooi shirtarrival already by e-mail. This Island is not an official 'Port of Entry' . But the local police officer is helping out for Customs and Immigration as well. Despite of our digital preparations he needs about half an hour to fill out the forms and stamp all the papers. We talk to the people during our walk through the village. The people are very friendly, a little bit shy. The cyclone left a footprint here. Fallen trees, broken roof. On the other side of the island the situations is worse. But it is very difficult to get there. You have to walk there going over a mountain, which takes about 8 hours. There are no cars here. The mango season has started and usually there are always pomplemouses hanging in the trees. But there is no fruit at all at the moment. There are still coconuts in the trees. But they has gone bad because of the movement. They are not eatable. We hand out some clothes and some toys to the children. We bring schoolbooks to the primary school. There we met Jennifer. She is working here as a volunteer for two years. She shows us the surroundings and introduces us to other people. A women tells that here brother was past away and was buried three days ago and that they have a meal together as a tradition that night. She invites us and Glenys and Neville as well to come over. We enjoy a simple but quite nutrious meal. Two small Kleurplatenfishes, rice and a potato like products like tara and mamok. Very tasteful. It is a nice experience. Probably the people eat this everyday. There is not much supply of other food. The next morning we have an appointment at the clinic. We hand over the 'nebulizer' that Glenys and Neville brought over, for which we supplied the funds out of the donation budget. Nelson tells that the clinic right now only has some stock of bandages, no medicines. So, later we bring some ibuprofen, plasters, soap and anti bacterial cream as well. And a pile of sheets and towels. After the cyclone disaster a lot of countries donated millions of dollars. Well, that is what you hear in the news. But this clinic is not stocked up very well. Perhaps there is a lot in Port Vila, the main island, about 300 kilometers North. But that is not helping the people here, transportation is the problem. Great we can help a little bit with the funds out of Holland.

Tonight we hoist anchor, just before sunset. The island of Tanna is the next stop where we will arrive next morning. The harbor/bay is located on the east side of the island were Pam swiped over with full power...

Lees Meer
1895 Hits
0 reacties

Dagboek van 2 bootklussers

25 maart 2015

Full Circle klaar voor de haul outVandaag gaat de Full Circle het water uit. Dit keer in Whangerei bij Norsand. Lastig is dat ze hier getijdes hebben en we er alleen op hoog water uitkunnen! Voor de 3e keer sinds vertrek een haul out en steeds op een andere manier. Vandaag ‘varen’ we in een Cradle en worden dus in die Cradle op de wal gezet. Ze zijn hier strik met de milieu eisen dus we kunnen niet zomaar de oude antifouling schuren. We mogen een nachtje op de ‘slipway’ staan waar het vervuilde water weggespoeld kan worden en opgevangen. Meteen dus maar de handen uit de mouwen. Voor het avondeten is de FullBijna uit het water Circle pokkevrij en schoon aan de onderkant! We hebben 2 weken ingepland voor de klussen.

26 maart

Vroeg op! We worden naar de vast plek gereden. Voor de verandering hebben we zeezicht! Ik ga vandaag bezig met het papierwerk voor Vanuatu en Indonesie terwijl Paul diverse mensen spreekt voor diverse klussen. Ondertussen is de schroef alweer schoon. Balen, je komt vaak dingen tegen waar je niet op rekent. We hebben speling op het roer. In ieder geval moet de onderste lager worden vervangen. Da’s Gat in je boot makeneen enorme klus. Hakken in de gave skeg en het roer. Voelt niet zo goed. Ook de cutlass bearing moet worden vervangen. Ook hebben we 1 rompraampje eruit gehaald. Het plexiglas begon een beetje speling te krijgen. Meteen een goed moment om deze te vervangen. Even de offerte afwachten.

27 maart

Lastig is om te vinden hoe het roer precies in elkaar zit. Een mailtje naar Hallberg Rassy gestuurd. Na een tijdje zoeken op het internet heb ik bij ronddewereld zeiler Sjakie een tekening gevonden. Dank je wel Sjakie!

Vandaag de Genua (fok) naar beneden gehaald. Maandag haalt de zeilmaker deze opCutlass bearing moet vervangen voor inspectie. Tussen de roer en cutlass bearing klussen in maakt Paul en beginnetje aan het schoonmaken van de hull. Dat zie je gelijk.Net de dreft reclame. Ik had deze klus graag gedaan. Maar het werken op de schragen is zo hoog en best wiebelig. Paul doet het liever zelf! Moet ik ‘m maar soepel houden met een goede massage.

De lager is uit het roer en de cutlass bearing ligt bij de ‘specialist’.

28 maart

De Full Circle heeft een hoge romp dus het aan boord klimmen is een hele klus! Als je Goed eten hoort erbijop de wal staat kun je aan boord de toiletten niet gebruiken! Dat is dus ’s morgens vroeg op een emmertje piesen net als op de camping! Beter dan met je slaapdronken kop van een wiebelige ladder neer dalen.

Vanmorgen al een mailtje van Hallberg Rassy terug. Van Magnus Rassy himself! Maar Paul had de lager al uit het roer! Vandaag verder de romp schoongemaakt. De boegschroef gedemonteerd en schoongemaakt en het grootzeil eraf. Ook klaar voor de zeilmaker. Morgen komt de naaimachine op tafel en gaan we verder met de raampjes in de hull. Maar nu eerst lekker douchen en met wat andere zeilers BBQ-en. Hebben we wel verdiend vandaag!

29 maart

De BBQ was geslaagd gister! Met 8 zeilers die allemaal blij waren even te kunnen relaxen na een dag klussen. Eén had er zelfs een gitaar meegenomen. Dus er werd uit Naai atelier Fuul Circlevolle borst gezongen. Rond een uur of 9 weer terug naar de boot. Je bent aardig gesloopt na een lange dag in touw. Vanmorgen ietsjes uitgeslapen! 9 uur aan de klus. Toch netjes voor de zondag? De romp staat aan één kant al in de was! De blauwe band bijgewerkt. En Paul is ook druk met de raampjes in de romp. De sailrite naaimachine staat weer op de tafel. Alle vlaggen zijn van een nieuwe zoom voorzien en de huik heeft weer een nieuwe klittenband sluiting. Morgen de lazybag oplappen. Dan moet ie het redden tot Azie!

30 maart

Nou weet ik wat op lappen is: de Lazybag zit vol met lappen! Maar hij kan er weer tegenaan. Er is al een heel groot gedeelte van de romp in de was. Paul is de lagers van de klapschroef aan het vervangen. De raampjes van de hull zijn besteld. We hebbenBij de zeilmaker een uitstapje gemaakt naar de zeilmaker, Calibre Sails. Iedere keer verbaas ik me erover hoe groot zo’n zeil is als je het op de grond ziet liggen!

Als het goed is hebben we de zeilen eind van de week weer terug. Nu nog effe relaxen en een filmpje kijken.

31 maart

Het enige jammere van deze geweldige boat yard (Norsand) is dat het een paar km van de stad verwijderd is. Te ver om met boodschappen te lopen. Toch maar te voet vertrokken vanmorgen. Maar zowel op de heen als op de terugweg een lift gekregen van personeel van Norsand. Ondertussen staan we alweer een week op de kant. Druk met alle klussen. Komend weekend is het Pasen en ook Goede vrijdag is hier een public holiday. Dus hopen dat we de raampjes op tijd hebben zodat we door kunnen gaan met de klussen. Vanavond Vanuatuhebben we met Neville en Glennis van zeiljacht Alba afgesproken om het een en ander af te stemmen voor Vanuatu. Gooien we gelijk maar weer wat vlees op de BBQ hier. Da’s makkelijk! Zij hebben trouwens ook een Hallberg Rassy en varen dezelfde route als wij. We zijn tussen het klussen door druk met deze actie. Ondertussen al 3000 euro aan donaties binnen! Fantastisch. We gaan kijken of we hier in Whangarei spullen kunnen kopen met grote korting. Dan dragen ze hier ook hun steentje bij!

Lees Meer
1856 Hits
0 reacties

Over weather windows en schuifpuien

De oversteek van Fiji naar Nieuw Zeeland is vooralsnog de laatste etappe in ons Pacific avontuur van dit jaar. Maar tegelijkertijd de meest lastige oversteek. Hoe komt dat zo? Voor duizend zeemijlen draaien we onze hand toch niet meer om? Dat klopt. Maar naar Nieuw Zeeland varen betekent het verlaten van de tropen. Eerst vaar je nog lekker op de passaatwind naar het Zuiden. Na een tijdje houdt die echter op met blazen. Je komt dan meestal in een zone van hogedruk met weinig wind. Het is zaak daar niet teveel tijd te verliezen. Op tijd aankomen is het devies. Boven Nieuw Zeeland waait de wind vaak uit het Westen en komt de ene na de andere depressie mee. We waren al gewaarschuwd voor situaties met 50 knopen wind. Dat is dus zware storm.

Kortom, zeilers, en wij van de Full Circle dus ook, nemen de oversteek naar NZ serieus. Nu is er in Nieuw Zeeland ook een soort Piet Paulusma. En die adviseert zeilers over goede ‘vertrekmomenten’ en vooral wanneer je het beste de Bay of Islands, de aanloopbaai voor de meeste jachten, binnen kunt lopen. Zo’n moment wordt dan een ‘weather window’ genoemd. Best fijn dat deze BobMcDavit, een oud medewerker van de Nieuw Zeelandse metereologische dienst, met ons meekijkt. Dat geeft vertrouwen. Voor vertrek verdiepen we ons dus terdege in weerkaarten en prognoses. Maar ja verder dan een week kun je niet echt kijken en voor die ruim duizend mijl hebben we toch een dikke week nodig. En internet is onderweg niet voorhanden. Goede zeilvrienden die momenteel in Zuid Frankrijk verblijven, Marieke en Tom, springen dan bij. Marieke is een kei in weerroutering. Elke dag rolt er via onze sailmail een update binnen...

 

We zijn dus vertrokken op het best mogelijke moment. Onder Fiji lag al dagen lang een front stationair. Daar moesten we ons de eerste twee dagen doorheen worstelen. Veel wind en hoge golven. Maar daarna zeilden we het hogedruk gebied in. Heerlijk. Mooie blauwe lucht, lekker weer. En de barometer bleef maar stijgen. En de windmeter maar dalen. De gang ging er helemaal uit. ‘Jullie weather window wordt steeds groter’, schreef Marieke. ‘Het lijkt nu wel een schuifpui’. Ja, die 50 knopen wind zijn we mooi misgelopen. Maar om nu direct mee te doen aan een Volvo uithoudingsproef.

 

In de laatste 100 mijl pikten we gelukkig de wind weer op. En geleidelijk trok het aan tot 35 knopen. Dan varen we dus met drie riffen in het grootzeil en de kotterfok. Stevige golven die af en toe gingen breken. Dit gecombineerd met een baard van ruim een week geeft je toch weer dat stoere gevoel van op eigen kiel Nieuw Zeeland bereiken. Maar over die vierhondert liter diesel wil ik het liever niet meer hebben...

Lees Meer
1590 Hits
0 reacties

Toegift in Fiji

Voor de overtocht van Fiji naar Nieuw Zeeland willen we natuurlijk gunstige wind hebben: niet te hard, niet te zacht, uit een gunstige richting… en dat op alle delen van het traject: vlak onder Fiji, waar de windrichting over het algemeen oostelijk is, in het middendeel waar de windrichting westelijker kan worden en vlak bij Nieuw Zeeland, waar je te maken kunt krijgen met lage druk gebieden die daar ontstaan. Paul en Monique maken een hele studie van de beschikbare weerberichten en adviezen over goede momenten voor de oversteek.

De dag na de bevoorrading in Lautoka leek geen gunstig moment om de oversteek te beginnen. Daarom hebben we een laatste tussenstop gezocht in een baai bij Walolo, één van de zuidelijke eilanden van Fiji. Tot mijn verbazing lagen daar ruim 30 boten, deels voor anker en deels aan een mooring. Monique en Hans hebben de Full Circle aan een mooring vastgelegd. Lekker nog een paar daagjes relaxen voordat we aan de oversteek beginnen: boekje lezen, zwemmen, sail-in bioscoop in de kuip, wandelen op het eiland en nog een paar allerlaatste inkopen.

 

Op Walolo zijn twee resorts met daartussen een landingsbaan. De resorts lijken tropische Landal Green parks. Lanen met palmbomen en hibiscussen in allerlei kleuren, leuke huisjes langs uitgegraven baaitjes of met privé toegang tot het strand, zwembad, restaurant, waterglijbanen in de oceaan, kano’s en zeilbootjes te huur, noem maar op! Vanaf de heuvel erachter hadden we een mooi uitzicht over de koraalriffen aan beide zijden van het eiland. Weer terug naar beneden kwamen we door een stukje (bijna) ongerepte natuur met palmbomen en mangobomen. Daar hebben we een voorraadje van geplukt, voor mangojammmm.

 

Bij het binnenvaren van de baai hadden Paul en Monique één van de boten, van een Turks echtpaar, al herkend. Van hen kregen we een prima snorkeltip. Bij de ingang van de baai is een zandstrook, die bij laag water droogvalt. In het ondiepe water ernaast is mooi koraal met veel verschillende soorten vissen. Die vissen zijn erg gewend aan mensen: ze zwemmen niet weg als je komt aanzwemmen, maar komen juist naar je toe…. op zoek naar brood!! Zelfs als je je lege handen uitsteekt, komen ze al naar je toe en voel je de snuitjes tegen je handen tikken. Dit keer hebben we de onderwatercamera meegenomen en mooie foto’s en filmpjes kunnen maken. Van een kleine rog die ik heb gezien, met een 'vleugelwijdte' van ongeveer 45 cm, heb ik geen foto's, maar wel een mooie herinnering!

 

Morgen is het dan echt zover: we beginnen aan de oversteek naar Nieuw Zeeland. Maar we zijn heel blij van deze toegift van Fiji waarvan we hebben mogen genieten!

Corrie

Lees Meer
1627 Hits
0 reacties