imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

En het cirkeltje is rond...

St. Maarten - BVI,

Ik zie net dat de laatste blog alweer bijna een maand geleden is geschreven! Des te meer hebben we te vertellen. We waren ‘gebleven’ bij de aankomst op Jost van Dycke, een van de vele eilandjes van de BVI’s. We hebben nog een paar leuke plekken verkend om daarna de overtocht naar St. Maarten te maken om daar onze gast Kees op te halen en vervolgens weer naar de BVI’s te vertrekken. Voor het vertrek nog de laatste blik op de weersites. Niks op te zien en de wind een pietsje meer noord van oost (gunstig voor ons). Met een heerlijk briesje, lekker rustig verlieten we Norman Island om kruisend naar St. Maarten te varen. Hengeltje uit, boekje erbij….. heerlijk. Ja, en dan zie je plots een donkere lucht aankomen. Snel reven en de zeilpakken aan. Zag er zo op een afstandje ‘nat’ uit! Net op tijd! Maar waarvan wij dachten dat het een squal (zeer korte hevige bui met veel wind) was bleek een depressie te zijn die ons vergezelde tot aan Sint Maarten! En dan zijn we heel blij met onze Full Circle met de vaste buiskap, waar je ook onder slechtere omstandigheden droog en comfortabel kan zitten!

Ja en dan zitten we weer op Sint Maarten! Onze cirkeltje in de Carieb is rond! Bijna alle eilanden in dit mooie gebied hebben we gezien. Na ons tripje naar de BVI zeilen we weer naar het zuiden en kunnen al die geweldige eilanden wéér aan doen…..geweldig!

 

Hier op Sint Maarten is een bekende bijzondere plek voor vliegtuigspotters. De toestellen vliegen op het strandje rakelings over je heen. Als boeing 747 van de KLM aankomt, zitten alle terrasjes vol. Zo hebben wij ‘Kees aan zien komen’ en zijn daarna naar de aankomsthal gelopen en hebben hem op zijn FullCircles ontvangen.

 

Gezellig! Je vaart hier in een paar uur van Nederland (Simpson Bay) naar Frankrijk (Marigot Bay). Een mooie tocht om in te slingeren en nog even de laatste inkopen te doen voor het vertrek naar de BVI’s. Voor de wind. Anker op later in de middag en de volgende dag het weer te laten zakken in een prachtige baai op Virgin Gorda, Savanna Bay die we later de Swell of Hel Bay noemen. Er komt een begin van de avond een hele ongemakkelijke deining naar binnen waardoor we geen kopje op de tafel kunnen laten staan. Na een ongemakkelijke nacht verlaten we dit idyllische plekje en zoeken een volgend paradijselijk baaitje. We cruisen door dit mooie vaargebied en het lijkt wel iets rustiger te zijn dan 2 weken geleden. Op elk plekje doen we de anker check en zwemmen we in het heldere water. Sommige eilandjes zijn heel erg klein en niet geschikt om er ’s nachts te liggen, maar mooi om er een paar uur te dobberen aan een mooring. Een gebied waar je niet enorme grote afstanden hoeft te varen. Heerlijk relaxt dus en tijd genoeg om te lezen en te Scrabbelen.

 

Trouw houden we als we internet hebben de weerberichten in de gaten. Dinsdag lijkt de beste dag om weer terug te varen naar Sint Maarten. Tussen de eilanden door varen we naar Virgin Gorda om daar aan de noordkant het gebied te verlaten. Ook nu begint de tocht mooi en komen we in de ochtend weer in slechter weer. Een paar squalls met Sint Maarten al in zicht. En het venijn zit in de staart zegt men altijd en dat blijkt maar weer. Maar even na het middaguur kunnen we moe maar voldaan achter het anker gaan liggen! Kees heeft bewezen echte zeebenen te hebben en heeft enorme spieren ontwikkeld in zijn armen door al het lieren! Maar er is niets leukers dan aankomen na een lange zeiltocht!

 

Lees Meer
1309 Hits
0 reacties

We zijn weer onder de zeilers

Dominicaanse Republiek - BVI

 

Weer tijd om dit keer het anker uit de blub te vissen bij Samana (Dominicaanse Republiek). Ander soort ankergrond dan het witte zand bij de Turks & Caicos. Grote dikke klodders vette klei blijven aan de ankerketting kleven. Getver!

 

We hebben een kleine wijziging in het schema aangebracht doordat we Puerto Rico ‘overslaan’. Niet omdat we er niet heen wíllen, maar we hebben geen Amerikaans Visum en als je daar op eigen kiel aankomt sturen ze je gewoon weg. Dus hebben we een mooi ‘weather window’ afgewacht om te vertrekken. Normaal komt de wind hier uit het oosten en we moeten juist naar het oosten, maar liefst 280 mijl. Gerrit & Bettina van zeiljacht de Noordhinder hebben een speciaal abonnement op een weerguru (Chris Parker) met een mooi en duidelijk weerbericht en sturen die dagelijks naar onze sailmail. Een mooie aanvulling op de sites die we op internet bekijken en zeker straks op zee waar we natuurlijk geen internet hebben.

 

Met het vooruitzicht dat de wind een beetje in het zuiden gaat zitten en later in het noorden besluiten we te vertrekken. Ook de windkracht is prima, rond de 15 knopen!

 

Wat wij dachten dat een stevige tocht aan de wind zou worden blijkt in de praktijk een heerlijke tocht te zijn. Prachtig weer net voldoende wind om de Full Circle heerlijk door het water te laten klieven. Niets, je schrap zetten om nog enigszins comfortabel proberen te zitten. Maar gewoon lekker relaxt een boek te lezen of de krant op de I-Pad! Ik kan zeggen dat dit qua zeilen en weer de mooiste tocht is geweest sinds ons vertrek. Zo één waar je alleen maar van droomt…. 4 dagen en nachten met een hele constante wind met vol tuig! Niet één keer hoeven reven. En dan zijn we weer in een compleet ander gebied, de British Virgin Islands (BVI). Niet meer alleen in een baai liggen en bijna geen zeilers tegen komen. Het is hier schitterend, maar dat vinden wij niet alleen. Vanmorgen een mooring opgevist in White Bay van het eiland Jost van Dyke. De baai ligt vol met (charter-) boten. En naar een volgend eiland varen is geen 4 dagen maar hooguit 4 uur! Enneh…….. we krijgen alleen maar berichten dat er een kleine ijstijd is in Nederland. Kun je daar echt niet meer tegen dan boek je toch gewoon een reisje op de Full Circle…… We hebben net een last minute in de aanbieding!!

Lees Meer
1415 Hits
0 reacties

Op avontuur in klein Spanje

Dominicaanse Republiek,

We liggen met de Full Circle al een poosje in de baai van Samana (Dominicaanse Republiek), waar velen toeristen met kleine bootjes gaan Whale Watchen. Maar er is veel meer te zien op dit eiland. Columbus was net als wij heel enthousiast over Hispaniola, vooral toen er goud werd gevonden. De vele aanwezige Taino-indianen waren niet opgewassen tegen de Spaanse musketten en dus ging het kolonisatieproces heel snel. In eerste instantie werd een nederzetting gesticht aan de Noordkust van het eiland bij Isabelle. Maar later werd aan de Zuidkant een veel betere plek gevonden, het huidige Santo Domingo. Nu de hoofdstad van het eiland. Dus hup rugzak op, fototoestel & flesje water mee. Voor dag en dauw vertrekken we. We willen de boot geen nacht ‘alleen’ in de baai laten liggen. Voor weinig geld kun je met veel mensen in een klein busje. Een prima vervoersmogelijkheid! En het is maar 3 uur (one way)!

Santo Domingo, de oudste stad van de Nieuwe Wereld

Bartolomé Colón, de broer van de grote ontdekker, stichtte in 1496 aan de oever van de Ozama de stad Nueva Isabelle, later omgedoopt in Santo Domingo. Het is dus de oudste stad van de Nieuwe Wereld. In de Zona Colonial, een prachtig gedeelte van de stad zien we vele oude gebouwen, allen zo’n 500 jaar geleden gebouwd. Ja, die Spanjaarden zaten bepaald niet stil! De kathedraal, gebouwd tussen 1514 en 1540 is imposant. Een mooie rustplaats voor Columbus. Maar is dat ook zo?

 

Slepen met stoffelijke resten

Toen de grote ontdekker overleed werd hij begraven in Valladolid, Spanje. Drie jaar later, zo verteld onze reisgids, werden de resten naar Sevilla gebracht en in 1545 naar Santo Domingo, naar de nieuwe kathedraal. Toen Frankrijk in 1795 Santo Domingo veroverde, werd Columbus naar Cuba gebracht en vandaar in 1898 terug naar Sevilla. Maar….. in 1877 kwam echter bij een renovatie van de Kathedraal in Santo Domingo een lijkkist tevoorschijn met de inscriptie ‘Almirante Cristobal Colón’!? In 1992 werd, ter gelegenheid van de 500 jaar herdenking van de ontdekking van de Nieuwe Wereld, een nieuw monument geopend, het Faro de Colón. Hier werd op de openingsdag de resten van Columbus naar toe gebracht. Ja, ook na z’n dood bleef die oude ontdekker lekker doorreizen. Maar het blijft een raadsel waar hij nu echt rust heeft gevonden.

 

Te paard, te paard…..

Een uitstapje meer in de ‘buurt’ is Salto de Limón, een hele mooie waterval. Je kunt er echter slechts komen met een tocht van drie kwartier op een paard. Een hele ervaring. Monique reed als een ervaren amazone. Persoonlijk koers ik toch liever met stuurboord en bakboord.

 

 

 

Lees Meer
1541 Hits
0 reacties

Dure Barrys..

Dominicaanse Republiek,

 

We hebben de Turks- en Caicoseilanden verlaten. Inmiddels waren we zolang ten noorden van de grote Antillen dat we het weer wat beter konden lezen. Met een interval van ongeveer twee weken heb je hier te maken met een Northerly. Ik schreef hier al eerder over. Een koufront vanuit Noord Amerika wat de wind doet draaien van oost naar Noord tot zelfs Noordwest. En dan kan het gebeuren dat je dus met een lekkere bakstagwind gemakkelijk naar het Oosten zeilt. Dat is een stuk beter dan dagen tegen de passaatwind in liggen hakken. In twee dagen ruim 300 mijl afgelegd. Maar zo’n koufront brengt wel regen en koude lucht met zich mee. De bemanning van de Full Circle heeft dan ook joggingbroeken en shirts met lange mouwen moeten opzoeken. Ja, zelfs de zeilpakken zijn voor enkele uren uit de kast gehaald! Het moet niet gekker worden…

 

Maar wat denk je hiervan? Hoe mijn mooie Dubarry zeillaarzen tevoorschijn kwamen? De hele tussenzool verpulverd, overal troep op het dek. Ja dan worden Dubarry’s pas écht Dure Barry’s. Toch maar eens een mailtje aan wagen.

 

Onderweg overigens nog een mooie ervaring gehad. Eén om pas écht stil van te worden. Opeens hoor ik een blazend geluid van achter de boot. Ik kijk om en zie een enorme walvis, waarschijnlijk een bultrug, op slechts een meter of tien achter de boot. Hij zwom achter ons aan en kwam wel een keer of vier aan de oppervlakte om te blazen en adem te halen. ‘Wat doe jij in mijn oceaan met die rare witte boot’ zal die wel gedacht hebben. Heel indrukwekkend maar ook wel een beetje eng. Heb maar wat naar stuurboord gestuurd. Je moet tenslotte niet in aanvaring komen met zo’n gevaarte.

 

Inmiddels ligt de Full Circle in de baai van Samana op de Dominicaanse Republiek. Even bijkomen en goed fourageren. Vers fruit en groente zijn hier in overvloed te koop tegen redelijke prijzen. En wat ook mooi is, de sailmaillaptop, al enige tijd uit de lucht, is weer gemaakt. Een nieuwe memory card en klaar is kees. Nu mijn dure barry’s nog…

Lees Meer
1361 Hits
0 reacties

KLM-Blauw en Turks en Caicos-Blauw,

Turks & Caicos,

 

Astrid, Purser bij de KLM en onze gast van deze week, vloog op Providenciales, op de Turks & Caicos eilanden. Nooit van gehoord zul je denken, wij ook niet voordat we deze hoek in zeilden… Maar des te bekender zijn deze eilanden in The States, áls je hier al mensen ziet, zijn het Amerikanen. Maar gelukkig zitten die vooral aan de noordkant van het eiland in één van de vele resorts. Als je dus een rustzoeker bent, ben je hier aan het juiste adres….. (niet in zo’n resort gaan zitten dus!). Het gebied is vrij uitgestrekt, allemaal eilanden rondom een enorme zandbank, de Caicosbank. Je schijnt hier waanzinnig mooi te kunnen duiken. Wij varen ook over de ondiepte richting Providenciales. De dieptemeter geeft niet meer dan 2½ meter aan. Meest van de tijd nog minder. Dat is best wel weer even wennen….. Doordat het water zo ondiep is is het prachtig blauw en op de meeste plekken ontzettend helder. We liggen bij West Caicos aan de rand van een ondiepte aan een mooring met 12 meter onder de kiel, maar kunnen nog steeds de bodem zien! Dus ´plonzen en snorkelen´ ….. Astrid zegt plotseling heel droog:”Paul, ik geloof dat ik een haai zie”. Dat hebben we ook nog nooit meegemaakt en…. jaa hoor, vlak over de zeebodem, zonder ons een blik waardig te keuren zwemt een haai van zo´n 1½ meter! Kunnen we ook weer afstrepen…… Het was voor mij een ouderwets weekje en dat zat ´m in het KLM gevoel. Ik waande me weer op een vlucht…. Waar je snel contact maakt en kletst over van alles en nog wat!! Astrid vliegt al 25 jaar en nog steeds met heel veel plezier. Dat merk je direct. Er zijn heel veel dingen veranderd in de ruim 10 jaar dat ik er weg ben. Maar zoveel dingen zijn zoooo herkenbaar. Het meest bijzondere plekje waar we hebben gelegen was French Cay, een klein onbewoond eilandje, nou ja onbewoond, de inwoners zijn duizenden vogels. Doordat de wind compleet ging liggen toen we daar ankerden, was het water rimpelloos en kon je zo naar de bodem kijken, we konden een rog en een barracuda volgen! Kortom we hebben heerlijk gezeild met veel wind, minder wind, weinig wind en ik heb mijn toch nog wel blauwe hart opgehaald! O, ja Paul en Astrid hebben ook genoten!!

 

Lees Meer
1447 Hits
0 reacties