imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Weer een stukje dichterbij...

Blog19De overtocht langs de Golf van Biscaye is ongeveer 500 mijl. Omdat Paul een route met gunstige wind wil volgen varen eerst noord om later oostelijk af te buigen. Dit pakt goed uit. Onderweg goede wind, op een stuk van 18 uur op de motor na. Soms kruisende tankers vracht- en vissersschepen, maar hoe noordelijker hoe stiller. Vier keer ontmoeten we dolfijnen. Vogels die in het kunstaas van vislijn willen bijten jagen we weg. Op deze tocht een rustig ritme van lang daglicht, sterren, maan, ‘s nachts betrokken, overdag aantrekkende wind van 12 - 15 knopen. ‘s Nachts fris. Wennen voor tropisch ingestelde Paul en Monique. Prikkelt wel de fantasie over schaatsen en de Elfstedentocht.

Overdag in de zon wanen ons in de Med. Een paar keer gijpen om naar ons doel af te kruisen. Uit de kombuis komen heerlijke hapjes omhoog. Paul bakt lekker brood. Monique offert een grote pompoen aan een heerlijke soep. Toastjes, dropjes, ontbijt, lunch en happy hour en dinertje vloeien in elkaar over. Tussen 4 uur en 7 uur eist het gebrek aan rustige slaap soms zijn tol. Knikkebollend tijdens de zonsopgang. In de zon dan weer opveren als koudbloedige zeedieren. Vannacht 1 juli naderen we de Scilly’s. Halve wind rollend over golven dwars naderen de vuurtoren. Zeilend langs de kardinalen naar de baai van St Mary. Stevige mooring aangepikt om 10.30. We feliciteren onszelf met een prachtige oversteek en de goede meteo-routering van Paul.

De volgende dag gaan we met de dingy naar de wal in St-Mary. Mooi weer, leuk stadje, veel hotelletjes, B&B’s, pubs, winkeltjes en groepjes toeristen. De mooi begroeide tuinen met subtropische planten verraden een zacht klimaat. In de pub The Bishop and Wolf drinken we wat. Guinness en wijn.

Truus, Jim en Hans stappen vrijdag af en we besluiten zo ver mogelijk westwaarts langs de kust te varen om de thuisreis per trein en vliegtuig naar Schiphol op één dag te kunnen doen. De volgende twee dagen is er zwakke wind die s‘middags aanwakkert maar later weer plotseling wegvalt. We kunnen een flink stuk zeilen. Om onnodige slagen te vermijden varen we zo hoog mogelijk aan de wind met behoud van voldoende snelheid tegen de golven in. Pittig en aandachtig sturen en veel wisselen.

De volgende haven na Lizzard Point is Falmouth. Op de rivier pal wind tegen in een veld met veel mooie zeilscheepjes met klassiek gaffeltuig en kleurig topzeil. Als we aan een mooring liggen scheren ze op enkele meters langs ons heen bij sfeervolle avondzon. De volgende dag zelfde patroon langs een prachtige rotsachtige kust. De rotskust bij de aanloop naar Dartmouth verraad pas de riviermonding als we er vlakbij zijn. Als we de rivier op varen zien we sprookjesachtige, groen beboste omgeving met nostalgische bebouwing. Er wordt in kleine bootjes druk gezeild langs de rijen moorings. Het stadje is tegen de hellingen aan gebouwd. De stoomtrein fluit en puft en veerboten varen tussen de linker en rechteroever heen en weer. Verder westelijk naar Weymouth lijkt te ver voor een dagje zeilen. We besluiten een dag te blijven. Truus, Jim en Hans zullen vanuit Darthmouth met bus en trein naar het vliegveld in Southampton reizen en daar op een budgetvlucht met FlyBe naar Schiphol vliegen. Nog een dagje passagieren en wat wandelen. We drinken en eten in de Platform 1 Champagne Bar aan de boulevard. Nu: alvast inpakken en opruimen.

Vrijdagmorgen 5 juli roepen we de watertaxi op. Afscheid nemen is emotie bij ons allemaal. Het was een fantastische zeilreis van 1.926 zeemijl met allerlei soorten weer, soms mediterraan, soms fris en vaak bezeild. Met allemaal zeilers, liefhebbers van het ruime sop en culinaire lekkerbekken die alles lusten wat Monique en Paul tevoorschijn toveren. En die ook een slokje lusten. Een gezellig en collegiaal vijftal met humor aan boord van een fijn schip op de oceaan. Als Truus, Jim en Hans in het bootje wegvaren blijven we allemaal heel lang zwaaien.

Tot 20 juli in Harlingen!

Hans Veen

Lees Meer
185 Hits

De langste trip

Blog14Op onze zeiltocht van Horta naar Zuid Engeland is dit de langste trip. De Full Circle gaat na de wereldomzeiling het vaste land van Europa weer aantikken.

Om redenen van meteo niet direct noord naar Engeland, maar via tussenstop in Noord Spanje: La Coruna, ruim 800 zeemijl en circa 7 dagen. Paul en Monique hebben deze haven eerder bezocht. Als de baai van Teceira uit zicht is rest een vrijwel lege Atlantische Oceaan. We spotten op de AIS enkele zeiljachten op de zelfde koers. Marifooncontact met een jacht dat steeds dichterbij komt. Afstand houden. Onderweg passeren ons slechts drie grotere schepen. Verder de grote lege plas. We maken goede voortgang recht op ons doel af op ruime of voordewindse koers met bulletalie strak.

Het weer onderweg is een afwisseling van flauwe en harde wind tussen 10 en 25 knopen met enkele uitschieters naar 30 en zelfs even meer dan Blog1640 knopen. Zon, prachtige zonsondergangen en opkomsten, een buitje wisselen elkaar af. De Full Circle rijdt rustig op de soms grote golven die sissend onder de opgetilde boot door lopen. We hanteren een eenvoudige wachtroutine. De drie opstappers Truus, Jim en Hans wisselen elkaar ‘s nachts af, overdag naar behoefte aan slaap. We porren elkaar vriendelijk wakker. Paul en Monique rouleren. Altijd 2 aan dek. In de eerste dagen wat inslingeren. Thee en koek. Voldoende drinken. Blog13Lekker lezen uit de boordbibliotheek en eigen sterke verhalen en humor uitwisselen. Lachen, soms muziek uit Spotify offline. Veel fotos maken. En smeren met 50+. Monique en Paul serveren onderweg de lekkerste gezonde maaltijden en hapjes. Yoghurt met fruit en nootjes. Zuurkool met worst, wraps, Hallberg Nassi, kruidige gehaktballen en salade. Bij heel goed weer ‘s middags een biertje in de kuip, met of zonder alcohol.

Al snel ontstaat er onder leiding van Paul en Monique een ontspannen gezellige routine. Tijd, dag en nacht glijden voorbij. Welke dag is het nu ook Blog10alweer en hoe laat? Na een paar dagen dolfijnen in de buurt en naast de boot. Paul redt een een jonge zeevogel uit de vislijn. Een walvis komt boven, blaast en duikt met klap van de staart weer onder. Dan nadert het VSS (verkeersscheidings stelsel) langs de kust van Portugal en Kaap Finistere. Het varen langs deze vaarroute is onrustig met drukke scheepvaart, hakken tegen verkeerde wind en stroom.Blog15 Na een omweg van 50 mijl is woensdag om 15.00 de kust van Spanje in zicht. Nog 40 mijl naar La Coruna.

Hans Veen

Lees Meer
235 Hits

Horta......

Vlag voor Cafe SportFaial is een van de eilanden van de Azoren met Horta als hoofdstad. Wel bekend onder de zeilers met misschien wel een van de bekendste zeilers kroegen ter wereld Cafe Sport. Een gezellige plek waar allerhande vlaggen en andere zeilattributen de wanden en het plafond van het pand versieren. Wij hebben natuurlijk ook een creatie gemaakt voor aan de muur. 

 

Na ruim 2 weken op zee was het heerlijk om hier aan te komen. De haven is niet al te groot. Er is een lange kademuur waar veel boten liggen, wel 4-5 rijen dik. Best wel weer Boot aan boot aan bootwennen na jaren in baaitjes liggen en je anker uitgooien. Landvasten & stootwillen weer tevoorschijn halen. En denk niet dat als je eindelijk ligt dat het klaar is. Regelmatig willen er boten weg (vaak degene die aan de kade ligt). Dus hup alle boten los en weer opnieuw aanleggen. De havenmeester is er maar druk mee om alles in goede banen te leiden.

 

Regelmatig komen Nederlandse boten binnen. Zo lagen we de eerste week naast de Nix van Letty en Nico. De Lola van Renske en Pieter Jan kwam binnen. En ook de Bark Europa een grote 3 master die verre zeilreizen maakt monsterde aan. Gerrit en Anne- Miek van de Fruit de Mer komen we alle jaren regelmatig tegen. We wisten dat ze eerst naar Bermuda waren gevaren. Net voor het donker konden ze van de week hun anker uitgooien. De ARC Europa rally vertrok de volgende ochtend en jawel weer alle boten losgooien..... daardoor kwam het plekje naast ons vrij dus we hebben errrug gezellige buren. Het is een komen en gaan van boten. Bijna iedereen die van de Carieb naar Europa vaart maakt een stop hier. Of boten die vanuit Europa naar de Azoren op en neer varen.

Bark EuropaYvette en Stijn van de Amuse hebben niet de beste wind voor de oversteek en zijn al 12 dagen onderweg en net over de helft. Zou toch wel heel fijn voor ze zijn als ze de 2e helft van hun reis betere wind hebben. Dan kunnen we op de Azoren nog een spelletje Piraten Bridge met hen spelen (Johoho).

 

En zo is het een prima plek hier. De hele kade en alle muren zijn versierd  met de mooiste muurschilderingen. Dus daar hebben we tussen het klussen en de toeristischeMuurschildering uitstapjes door tijd voor gemaakt en we zijn best trots op het resultaat! 

 

Het voelt hier als thuis komen. Best Europees. De prijzen zijn prima. Je kan voor niet al teveel geld lekker sardientjes, inktvis of octopus eten. Aardbeien, lekkere appels...... mmmm lang  niet gegeten. Heerlijk om hier een 

 Terrasje pikken met Gerrit en Annemiektijdje te zijn.  Van de week maken we nog een uitstapje met de Fruitdemertjes naar het eiland hier tegenover, Pico mét de ferry en mét een overnachting.

Lees Meer
365 Hits

Moet je horen, we zijn op de Azoren!

Bijna op de AzorenWe beseffen het nog niet helemaal. We stoppen de boot voor het laatst helemaal vol met etenswaren en drinken. St. Maarten, het laatste Caribische eiland. Waar we vandaan vertrekken. Afscheid nemen hier en daar. Ton is vlak voor ons vertrek jarig en we zijn uitgenodigd mét onze gasten, Willem en Noah, om te genieten van de befaamde True Blue Party. De hele middag heeft Dominique ribbetjes gemarineerd, salades en lekkere hapjes gemaakt. Nog een dagje bijkomen (van het feestje), de laatste inkopen doen. Zondagochtend 6 uur gaan we anker op! En ja hoor Ton en Dominique komen ons uitzwaaien..... bye bye vrienden, bye bye St. Maarten, dag Carieb. We zettenDag Niki en Ton zeil naar Europa met een stop en crewwissel op de Azoren.

Azoren, 2300 zeemijlen! Een van onze grootste oversteken. We beginnen met een straf windje (20-25 knts) en we schieten gelijk al aardig op. Het gaat lekker. Maar als we Anguilla voorbij zijn en de golven toenemen, blijkt Noah toch niet zulke zeebenen te hebben. Als we 2 dagen later een hogedruk gebied invaren, de wind wegvalt en we een dag de brommer (motor) aan hebben, knapt ie aardig op en heeft ie zijn ‘blue friend’ (de emmer) niet meer nodig. Maar de wind komt terug en daarbij de golven, en de zeeziekte van Noah helaas ook.

Het wordt veel kouder, ‘s nachts zitten we met een zeilpak en sokken aan soms zelfs met een muts op! Willem, oud gezagvoerder van de KLM heeft een kaart mee met heldere sterren waar je op kan navigeren. Hij weet er veel van . Daar steken we heel wat van op.

Willem zet de positie op de kaartDe belangrijkste momenten van de dag zijn weer de maaltijden. Het 12 uur momentje dat de positie op de papieren kaart wordt geplot. De taak van Willem. Zo zien we ons zelf langzaam naar de Azoren bewegen. Happy hour om vijf uur. Ach het leven is zo eenvoudig op zee. Bijzonder is ook dat we 3 zeilboten hebben gezien onderweg. Veel Portugese oorlogsschepen en een keer of 10 dolfijnen. Ik heb zelfs een enorme rug, waarschijnlijk van een walvis gezien.

Tom (van Marieke) heeft Marieke’s taak overgenomen om ons te informeren over het weer en de weersystemen. Hij bericht ons uitgebreid en verteld ons gelijk het leven op Labrot. Heerlijk en doorspekt van de geweldige Tom-humor. Ook zo’n moment om naar uit te kijken. Ook op Labrot is het seizoen ondertussen begonnen.Kijk even op zijn website , er zijn nog wat weekjes beschikbaar. Het is er zo mooi!
Elke dag hebben we contact via de sailmail en de satelliettelefoon. We krijgen alleen maar goede berichten. De o, zo gevreesde oversteek gaat zo mooi. Voor de 4e dag op rij varen we met zo’n 15-20 knts wind recht op het doel af. Noah is compleet over zijn zeeziekte heen. Eet alles weer. We vieren half way met champagne. En alle andere mooie afstanden en belevenissen (1000NM, Full Moon) nemen we, om met Willem zijn woorden te spreken, een oorlam op.

Met nog een paar dagen te varen krijgen we toch nog een stevige wind over ons heen. Voor een paar uur geeft de windmeter steeds rond de 33-34 knopen aan. Met Noah en his blue friendeen paar keer uitschieters naar 40 knts! De golven bouwen op en we surfen er steeds vanaf. Gelukkig houdt het niet heel lang aan.

Dan komen de Azoren in zicht! Mooie groene eilanden. We meren af in Horta op Faial. De plek waar alle muurschilderingen worden gemaakt en het (onder zeilers) bekende Cafe Sport is. Daar worden we door Willem getrakteerd op een aankomst drankje en een etentje. Heerlijke verse sardientjes!

We hebben 3 weken voordat de volgende crew op stapt. Tijd om de boot weer te ‘verzorgen’ en iets van de Azoren te gaan zien. En natuurlijk een Full Circle muurschildering te maken.

Lees Meer
481 Hits

Op de hand naar de overkant

Atlantische Oceaan,

Het is zover!!! De trossen gaan los, voor een lange periode op de Atlantische Oceaan. Uitgezwaaid door Casper vertrekken we vanaf Sao Vincente (Kaapverden).

Om vervolgens gelijk ruim 30 knopen wind om de oren te krijgen, dat begint al goed. Maar het blijkt het ‘eiland effect’ te zijn, binnen een uur hebben we totaal geen wind en dat heeft dezelfde reden…..

 

Maar voordat we de nacht echt goed invaren hebben we een mooie wind die we dagenlang houden. Dan gaat het ritme 4 uur op en 8 uur af beginnen. Eerst nog een beetje wennen, maar al gauw voelen we ons allemaal senang en worden de boeken tevoorschijn gehaald en tijdschriften gelezen. Tegen de tijd dat het Happy Hour is luisteren we vaak wat muziek en drinken ons voorgeschreven biertje of wijntje vergezeld door wat zoutjes ….. Het wordt iedere dag warmer, dus de zouthuishouding moet wel op pijl worden gehouden!! Je transpireert wat af op zo’n dag. De hutten worden ook steeds warmer…..pppffffffft………. Je slaapt toch al niet zo lekker doordat je als een soort van Garfield (uitdrukking van Casper) met je nagels in je matras geklauwd in je kooi ligt.

 

Je kletst heel wat af op zo’n reis, er wordt heel wat af gelachen en soms is het ook heerlijk genieten van de rust….. wat naar de golven staren en je realiseren dat je maar heel klein en nietig bent op die hele grote zee. We hebben veel geluk, het grootste gedeelte van de reis is de maan een medereiziger. Staan we dus niet de hele nacht in een donker gat te staren maar kun je de sterren bewonderen en met de speciale app op de I-pad de sterrenbeelden herkennen (Steef, bedankt voor de tip)

 

Zoals de blog al meldt hebben we het hele stuk, 2000 mijl, op de hand gestuurd. Wij realiseren ons dat dit redelijk uniek is daar bijna alle schepen op de stuurautomaat sturen of op een windvaanstuurinrichting. Maar we hadden een super enthousiaste crew, waar we heel erg trots op zijn, die elkaar met graagte steeds afloste.

 

Dus wat doe je met zo’n geweldige bemanning. Daar vier je een feestje mee…..Laat het nu net Sinterklaas zijn tijdens de overtocht…….. Er wordt uit volle borst gezongen er zijn pepernoten, speculaas, chocomel, kadootjes en zelfs een gedichtje voor iedereen. Zelfs Jaap werd niet overgeslagen!

 

Bij het passeren van de 1000 mijl krijgt iedereen een glaasje champagne waar een certificaat aan bungelt, waarop wordt vermeld dat we halverwege de grote plas zijn!

 

Het lijkt een lange tijd, maar de 2 weken vliegen om. Met nog zo’n 120 mijl te gaan, valt de wind bijna helemaal weg. Na een beetje rekenen, blijkt dat als we de motor aanzetten, we in het donker Barbados zouden bereiken. Dus kiezen we voor de optie een beetje te dobberen. Door de stroom komen we bijna 1½ knoop vooruit terwijl er maar 0,6 op het log staat. De zee ziet er redelijk glad uit en is door de warmte extra aanlokkelijk. De temperatuurmeter geeft aan dat het zeewater 28 graden is!!! Dus de grote skippieballen aan lange lijnen over boord en effe heerlijk afkoelen. Geweldig…… zwemmen ‘midden’ op de Atlantische oceaan.

 

Tegen de avond zetten we de motor aan. Voor korte duur, want de wind blijkt weer een beetje op te komen. Vlak voordat de ploeg voor de hondenwacht op komt moet er zelfs nog zeil worden geminderd, anders komen we nog te vroeg aan. We zien al een hele grote lichte plek aan de horizon…. Barbados is in zicht!!!!!!!

 

Met alleen een heel klein lapje Genua op, kabbelen we door en komen rond een uur of 8, 9 aan!! We hebben het gedaan!!! Nog even aanleggen tussen de grote cruise schepen op in te klaren en dan kunnen we in de…. baai gaan liggen.

ElektroErik, KeesJan, Roland, Tulin, Jacques, Paul & Monique, het was een hele bijzondere reis. Geweldig gezellig, geweldig gestuurd, geweldig gelachen, geweldig ‘gewerkt’………..Het was in een woord GEWELDIG!!!!!!!! DANK!!!!

Lees Meer
1859 Hits
0 reacties