imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Full Circle editie Nieuw Zeeland deel 1

Wat een weerzien na alweer bijna een jaar! Na een reis van circa 30 uur arriveren we op de luchthaven van Auckland en daar staan Paul en Monique ons op te wachten in de aankomsthal.


Er volgt nog een flinke autotocht, maar we stoppen in het schilderachtige Whangarei voor een lekkere lunch en een 'flat white': de NZ versie van sterke koffie met melkschuim. Een heerlijk zonnetje en lekkere temperatuur: we zitten in een klap middenin de zomer. Op de Full Circle in de Bay of Islands voelen we ons gelijk thuis en is het goed bijkomen van 12 uur jetlag, de vermoeiende reis en de drukte rondom ons vertrek. We zeilen naar Robertson eiland, bakken super lekkere oliebollen en vieren samen Oud-en-Nieuw. Bijzonder, 12 uur eerder dan in Nederland proosten we op 2015. We bezoeken gezamenlijk uitgebreid Russell, Pahia en Kerikeri, zien dolfijnen zwemmen, smullen van oesters en mosselen en de wijntjes en Tui biertjes smaken ook prima. Wat een heerlijk begin van onze vakantie. We komen helemaal bij.


De tweede week gaan we met z'n vieren met de auto op pad op het Noordereiland. Voor Paul en Monique is dit ook het begin van hun vakantie in Nieuw Zeeland. Voor ons een weerzien na 19 jaar geleden ook hier te hebben rondgereisd. Het is prachtig weer en we bezoeken de Coromandel, zien Kauri bomen, eten fish en chips, gaan naar Rotorua waar we lekker bubbelen in een Polynesische Spa. De zwavellucht van rotte eieren is afkomstig van de thermale ondergrondse bronnen en geisers....Tja....., dat is dan weer niet echt lekker..... De volgende dag bezoeken we Napier, de art-deco stad van NZ en eten onvervalste heerlijke Indonesische rijsttafel bij Indonesia, natuurlijk zijn de eigenaren Nederlanders. Dan volgt een lange rit naar Wellington, via het enorme Lake Taupo. We zullen de dag erna overvaren naar het Zuidereiland voor de rest van onze reis. als afsluiting genieten we in de zon aan "the Waterfront" nog van een heerlijk wijntje/biertje. Het smaakt ons goed :) Wordt vervolgd.......

 

Marilou

Lees Meer
1799 Hits
0 reacties

Zwemmen met dolfijnen in de Bay of Islands

Hoe leuk is het als je een gezellig Nederlands stel ontmoet in Tonga en ze stappen een paar maanden later op in Nieuw Zeeland! Evelien en Thijs, wonen en werken in Australie en zijn echte reizigers! Ze laten zich niet uit het veld slaan door slecht weer.

De weersvooruitzichten waren niet echt goed te noemen voor de afgelopen week. De dag voordat ze opstapten tikte de windmeter de 40 knopen nog aan! Regen, regen en ook nog wat regen. Ondanks dat, en misschien ook om dat ze het weer Down Under een beetje kennen, boekten ze toch! Rekening houdend met slechter weer hadden we flink bevoorraad en de spelletjes voor de dag gehaald. Films voor de zekerheid ook maar in de aanslag....

Een weekje zeilen in de Bay of Islands was hun reisdoel en daarvoor is de Full Circle een prima plek. Ook wij waren blij dat we na het opknappen van het teak in de kuip het gereedschap weer eens op konden ruimen en onze mooring verlaten.

En..... eigenlijk hebben we fantastisch weer gehad! Een paar uurtjes een beetje regen maar verder zon en prima wind. Er zijn ankerplaatsen te over hier in de Bay. En wat het mooiste was dat we iedere dag dolfijnen hebben gezien (ok, 1 dag niet) en niet alleen gezien, maar ook mee gezwommen! Bijna iedere dag werden we verwelkomt door dolfijnen in de baai waar we wilden ankeren. Daar bleven ze soms uren rondzwemmen. In een baai waar we alleen lagen zwommen 3 ‘bottlenose dolphins’. Thijs en Evelien twijfelden geen seconde, trokken de shorties (soort van wetsuit) aan en plonsden te water! Wij hadden hier in Nieuw Zeeland nog niet gezwommen, het water is hier toch pittig kouder dan de oorden waar we de laatste jaren hebben ‘rondgehangen’! Maar voor dolfijnen moet je wel het water in....

De baaien zijn heel verschillend. Het is een zaak van kijken waar de wind vandaan komt om rustig te liggen voor de nacht. De wind waait hier nog wel eens uit een andere hoek. Maar genoeg keuze en genoeg te zien! Je kan er soms uren wandelen! Soms een leuk klein pittoresk dorpje. Aan de oostkant lagen we in een baai waar in vervlogen tijden een whaling station is geweest.

Onderweg natuurlijk gevist en onze eerste Kingfish gevangen, die geeindigd is als sashimi! Wat ook nog een vermelding waard is: We hebben sinds ons vertrek uit Harlingen 25.000 NM gevaren!

Een enkele keer lagen we alleen in een baai, een andere keer met een paar boten. Maar de waarschuwing voor drukte viel ons reuze mee als je het vergelijkt met een zomerse dag op het Sneekermeer. De Kiwi’s hebben nu allemaal vakantie en dan is het bovendien ook bijna kerst....

Ik schrijf deze blog op 1e kerstdag en wil gelijk iedereen hele gezellige dagen wensen en een mooi, gezellig maar bovenal gezond 2015 wensen.

De Full Circle goes Asia in 2015! Dus makkelijk bereikbaar! We hopen dat veel van onze lezers een stukje mee komen varen!

Lees Meer
1699 Hits
0 reacties

Oud (hout).... en Nieuwe (look)

Bay of Islands, Opua,

Eigenlijk zitten we te wachten tot het zonnetje weer gaat schijnen om mooie foto's te maken van ons opgeknapte kuipje. Niet te geloven hoe bijna 30 jaar oud teakhout er weer uit kan zien! Prachtig. Maar we zitten midden in een depressie. De wind giert om de boot met 30 knopen of meer. Het regent en de vooruitzichten tot aan de kerst beloven niet veel goeds. Wel minder wind..... Lekker, want je wordt een beetje gek van die wind. En zoals vandaag wil je niet eens proberen om naar de wal te komen met de dinghy. We liggen aan onze 'eigen' mooring die we hebben gehuurd voor het seizoen. Maar die ligt wel een eindje van het dorpje Opua. Dus dan maar een beetje schoonmaken, lezen, computerklusjes doen en straks maar een filmpje kijken. Morgen krijgen we weer gasten. Dus we hopen nog op een weersverandering.....

Maar onze 'teakklus' is af! Het was veel werk maar het resultaat mag er zijn! Als eerste hebben we met wat mensen gesproken die dit werk doen. Globaal weet je wel wat je moet doen. Maar materialen veranderen, er zijn meerdere manieren...... Eerst maar eens je licht opsteken bij vakmensen. Die zijn er overigens genoeg in Nieuw Zeeland. Tony van Norsand Boatyard, de werf waar we in maart de boot een poosje op de wal zetten, neemt alle tijd voor ons. In ruim een uur verteld hij wat we moeten doen. Dan de spullen aanschaffen en dan gaat het echte werk beginnen. Een bekend probleem bij oude teakdekken is dat de plugjes die boven de schroeven zitten loslaten. De schroeven worden weer zichtbaar en dat is lelijk. We hebben dus eerst alle plugjes of wat er nog van over was verwijdert en de schroeven eruit gehaald. Voor een deel zit het hout dan nog vast met oude lijm. Voor een deel ligt de boel los. We hebben alles los gehaald en vervolgens de latjes geschaafd en geschuurd. Nu, anno 2015, is er gelukkig veel betere lijm en kit dan dertig jaar geleden. Wat je nu vastlijmd met sikaflex of een vergelijkbaar merk gaat niet snel meer los. De schroeven gebruiken we nog om de latten met de lijm goed aan te drukken. Als de lijm droog is kunnen de schroeven er weer uit. Gaten opboren en nieuwe pluggen erin met epoxy. En de gleuven tussen de latten vol spuiten met teaknadenrubber. Afstrijken en goed laten uitharden. En dan komt het.... schuren, schuren en nog eens schuren. Korrel 60 en 80 om een beetje op te schieten. Korrel 120 en 150 om het af te maken. De kuipbanken zijn echt mooi glad geworden en het rubber sluit goed aan. Het teak heeft nog een dikte van 10 - 12 mm. Daar kunnen we dus nog wel even mee vooruit. Dertig jaar oud en weer als nieuw. Maar ik ben blij dat we slechts de kuip hoefden te doen en niet het hele dek...

 

p.s. Die mooie foto's van het kuipje houden jullie dus nog te goed!

Lees Meer
2716 Hits
0 reacties

Hole in the Rock

Op de dag dat we aankwamen in Nieuw Zeeland werden we aangesproken door een Nederlandse schipper. Berend is na zijn zeiltocht over de Pacific in NZ blijven hangen en werkt nu al jaren als kapitein op één van de vele rondvaartboten. Fullers Great Sights, http://www.dolphincruises.co.nz De oude heer Fuller is zo'n 80 jaar geleden al begonnen met sightseeingtours in de Bay of Islands. Ging dat destijds nog met een simpel motorbootje, inmiddels vaart het bedrijf met meer dan tien moderne boten en worden er dagelijks trips georganiseerd. We nodigden hem uit voor een biertje en hij vertelde met veel enthousiasme over de vele must-see's en ankerplekken in de Bay of Islands. Bij vertrek zei hij al, 'jullie moeten gewoon een keer meekomen op mijn boot. Dan laat ik het allemaal zien'!

 

Vandaag was het zover. Berend had ons 'getext' dat we om half negen klaar moesten staan op de stijger in Opua. We gingen mee op de Tangaroa 3, een jetstream aangedreven monster dat af en toe de dertig knopen aantikt. Aan boord zo'n 50 enthousiaste toeristen die o.a. graag met dolfijnen wilden zwemmen, ook een onderdeel van de trip. Berend, Billy voor zijn kiwi-crew, had druk marifooncontact met andere boten in de baai. Waar dolfijnen zijn gespot wordt zo aan elkaar doorgegeven. De ene boot lost de andere af. En de dolfijnen vinden het wel best. De eerste groep stortte zich met flippers en snorkels in het water. Wij zaten in de tweede groep en werden al koud van het kijken naar de anderen. En die dolfijnen zijn zo toch ook mooi te zien?

 

Het volgende onderdeel was de bekende 'Hole in the Rock', een soort tunnel in een grote rots waar je doorheen kunt varen. Maar natuurlijk niet met een rondvaartboot... toch? Ja hoor, Berend wel. Heeft hij vast niet op de zeevaartschool van Terschelling geleerd. Maar met uiterste precisie manoeuvreerde hij het schip vlak langs de rotsen en door de tunnel. Waanzinnig. Een geweldige spot. Enorm veel vogels en vissen op en in het water. Een prachtig schouwspel.

 

Voor de lunch legden we aan bij een mooi eilandje. We maakten kennis met Helen en Maggie uit Engeland en klommen naar de top voor een mooi uitzicht over de baai. Na een uurtje ging het snel weer verder want er moest ook nog post bezorgd worden op Motukiekie Island. 'Neem het even over Paul, daarheen, op dat eiland af, kan ik even naar beneden'. Ok, maar met 25 knopen op een jetstream boot door de Bay of Islands is even wat anders dan met een bedaarde Hallberg Rassy rond de wereld. Gelukkig was het kielzog nog redelijk recht toen Berend weer terugkwam.

 

Later liet Berend ons nog de Black Rocks zien waar veel vogels nestelen. Een stel die hards werd het water in gelaten om mosselen van de rotsen te plukken de zogeheten 'green lip mussels'. Even later kwam Tina van de crew al langs met vers gestoomde mosselen om iedereen even te laten proeven. Heerlijk! Via Pahia en het mooie plaatsje Russell ging het weer op Opua aan. 'Stuur jij even Paul, dan kan mijn logboek invullen'. Ach ja, ik wist nu hoe het moest. Al gingen we nu maar 6 knopen..

 

Wat een geweldige dag (cool and awesome!)

We hebben genoten van de tocht, de stuurmanskunsten van Berend en de hospitality van de crew.

Monique heeft ruim 200 foto's geschoten en ik wel een uur film!

Lees Meer
1890 Hits
0 reacties

Een stukje Nieuw Zeeland

Terugblik op onze vakantie Fiji - Nieuw Zeeland door Corrie

Na onze overtocht vanuit Fiji zetten we voet aan land in Opua, een dorpje in The Bay of Islands in het noorden van Nieuw Zeeland. We hebben een auto gehuurd en met z’n vieren het noordelijke deel van het noordelijke eiland bekeken, afgewisseld met een paar dagen zeilen in The Bay of Islands. Wat overal opvalt, is dat de Nieuw Zeelanders zo vriendelijk en behulpzaam zijn. De sfeer is gemoedelijk, de supermarkten zijn goed gevuld (al misten we wel het tropische fruit), de dagen zijn duidelijk langer dan in Fiji en de afstanden zijn groot.

Vooral de kust van Nieuw Zeeland is erg mooi. Vanaf het water prachtige uitzichten op de eilandjes met witte stranden. Op het land slingerende wegen en wandelpaden met schitterende uitzichten over de oceaan en eilandjes die voor de kust liggen. Bij het momument voor de Rainbow Warrior, op een heuvel bij de Matauri Bay, hebben we er uitgebreid van genoten. Vlakbij was de wereldberoemde Mangonui Fish Shop, waar we heerlijke fish & chips hebben gegeten. Die fish & chips werd een bijna dagelijks ritueel, steeds in een ander plaatsje aan de kust, heerlijk!

 

Op het noordelijke puntje van Nieuw Zeeland ligt Cape Reinga. Daar komen de Tasmanzee en de Stille Oceaan (Pacific) bij elkaar. Volgens de boekjes kon je de stromen daar zien samenkomen. Dat leek mij wat overdreven: bij iedere hoek van een eiland komen er wel twee wateren bij elkaar, toch? Maar het bleek dat de boekjes in dit geval niets teveel hadden gezegd: dwars op de kust lag er een strook met brekende golven, The meeting point!!

 

Vlak onder Cape Reinga liggen de zandduinen van Te Paki. De eerste rij duinen, gezien vanaf het land, hebben we beklommen. Tussen ons en de Tasmanzee lagen nog een paar rijen duinen, die nog hoger waren. We hadden geen tijd om die ook nog te beklimmen: we wilden verder naar het Waipoua Forest. Daar hebben we de grootste kauri boom van Nieuw Zeeland gezien: Tane Mahuta. Vanaf het wegwijsbordje aan de kant van de weg loop je door een stukje subtropisch regenwoud en ineens doemt daar een massieve stam van ruim 4 meter doorsnede op, heel indrukwekkend! Zo’n 95% van de bossen in Nieuw Zeeland is door de Maori’s en Europeanen gekapt, maar er worden volop nieuwe kauribomen aangeplant. Die jonge bomen hebben nog zijtakken op het onderste deel van de stam en zien er heel anders uit dan hun grote broer! Het duurt een paar honderd jaar voordat een kauri boom is volgroeid…

 

We hebben een paar keer overnacht in een BBH hostel. Net zoals veel huizen en andere gebouwen in Nieuw Zeeland, zijn de meeste hostels van hout gemaakt. Elk hostel heeft zijn eigen sfeer en verrassingen. In Pukenui: een prachtig uitzicht over de baai en heerlijke zelfgevangen en gebakken vis van andere gasten. In Thames: kruiden uit het kruidentuintje en een kamer met badkamer voor de prijs van een gewone kamer. In Rotorua: een hot mineral therapeutic bath, heerlijk om ’s avonds nog even te ontspannen. In Auckland: ontheffing van het alcohol verbod (als oudere jongeren mochten wij wel een wijntje drinken).

 

Vanuit Thames hebben we het schiereiland Coromandel een dagje doorkruist. Op de onverharde wegen verzamelde de bumper een aardig laagje stof. Aan de noordoost kust ligt Cathedral Cove, een rots die in de zee steekt en waaruit een groot gewelf is weggesleten. We waren er bij eb en konden door het gewelf heen lopen. Heel indrukwekkend! De andere uitgesleten rotsen maakten het plaatje compleet.

 

Ten zuiden van Thames ligt Rotorua. In die omgeving zijn veel zwavelhoudende warmwaterbronnen. De stad ruikt een beetje naar zwavel! Hans en ik zijn naar Wai-O-Tapu Thermal Wonderland geweest. Daar wandel je tussen walmende kraters en meertjes waarvan de randen gekleurd zijn door de mineralen. Iedere dag om 10:15 is daar een werkende geiser te zien. Voordat we erheen gingen, vroeg ik me af hoe het toch kan dat de geiser elke dag om dezelfde tijd begint te spuiten. Dat werd allemaal duidelijk toen we bij de geiser kwamen, even na 10 uur. Er waren tribunes om de geiser heen gemaakt, zoals je ook ziet in het dolfinarium bij de walrussen. Een medewerker van het park gaf uitleg. Vroeger werkten er in het gebied gevangenen, die bomen plantten in het grootste aangelegde bos ter wereld. Toen ze de warmwaterbronnen ontdekten, wilden ze daar hun kleding in wassen. Op het moment dat ze zeep in het warme water gooiden, begon dat flink te borrelen. Hun kleding vloog de lucht in en zij vluchtten (halfnaakt, aldus de uitleg) het bos in. Die truc met zeep wordt nu iedere dag om 10:15 herhaald. Door het toevoegen van de zeep vermindert de oppervlaktespanning van het water en komt er water van 150 graden, dat wordt afgedekt door een laag van ongeveer 80 graden, met grote kracht naar boven. Rondom de geiser is begin vorige eeuw een kleine krater van stenen gebouwd, om de geiser hoger te laten spuiten. Al met al leuk om te zien, maar het is meer een attractie dan een natuurverschijnsel.

 

Tussen twee autoreizen hebben we nog een paar dagen heerlijk gezeild in The Bay of Islands. De eilanden, die in nevelen waren gehuld bij onze aankomst uit Fiji, werden nu heerlijk door de zon beschenen. Het water was nog erg koud, dus gesnorkeld hebben we niet. Op onze laatste zeildag hebben we een groepje dolfijnen gezien, dat ons tegemoet kwam zwemmen. Ze kwamen niet echt dichtbij, maar het was gaaf om mee te maken!

 

In Auckland hebben we (Hans en ik) afscheid genomen van Paul en Monique, na vijf fantastische weken vakantie. We hopen volgend jaar in Azië weer aan te monsteren op de Full Circle!

 

Corrie

Lees Meer
1740 Hits
0 reacties