imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Met rode sticker op één en zelf bier brouwen

Maupiti,

We schrijven al een tijdje over Frans Polynesië. En hoe duur het is. Maar hoe zit dat nu precies? Zorgt Frankrijk wel een beetje voor z’n overzeese gebiedsdelen?

 

De eilanden in het oosten van Frans Polynesië zijn heel mooi maar liggen erg afgelegen. Er wonen ook niet zoveel mensen. Eens in de maand komt er een bevoorradingsschip langs, de Aranui. Een feestdag voor de eilanders die weer voorzien worden van diepvrieskip, zonnebloemolie, meel en allerlei andere 'eerste levensbehoeften'. Regelmatig kunnen we lekkere baguettes kopen. Soms vers gebakken, dan weer uit de diepvries. Ook goed, piepen we zelf wel even op in de oven. Boodschappen zijn in Frans Polynesië heel erg duur. Natuurlijk, het moet allemaal van ver komen. We waren gewaarschuwd en hadden dus in Panama al flink gebunkerd. Maar voor een baguette betalen we steeds maar 53 Polynesische franken. Omgerekend nog geen 50 eurocent. Dat is wel erg goedkoop. Hoe kan dat? Op het atol Fakarava is een bakkerij met een supermarkt. We mogen de bakkerij wel even bekijken. Ze werken hier wel mooi met de 'gekoeld gerezen' bakmethode. Het deeg wordt 's middags bereid en tot baguettes verwerkt. Die gaan vervolgens op karren in een geconditioneerde ruimte. Terwijl de bakker nog slaapt gaat de temperatuur langzaam omhoog en gaat het brood mooi rijzen. Als de wekker gaat kunnen de karren direct de oven in en een half uur later zijn de baguettes klaar. Maar hoe zit het nu met die 53 franken? De eigenaar van de bakkerij legt ons uit dat Frankrijk het meel (deels uit Nederland) en de gist subsidieert. Transportkosten worden ook niet gerekend. En zo kost in heel Frans Polynesie een baguette 53 franc. En deze speciale regeling geldt dus voor een flink aantal producten. Zo vinden we pasta, rijst, olie, meel, boter, melk en nog veel meer producten met een rood prijsstickertje. PPN staat er dan op het schap, Prix Produit Necessaire. Zo wordt Frans Polynesie weer betaalbaar. Dat scheelt dus leuk voor ons zeilers. Alleen jammer dat er op de wijn en bier ook niet zo'n rood stickertje zit...

Zeilers zijn inventief. We kregen eerder al het recept om zelf yoghurt te maken en dat doen we nu een paar keer per week. En aan deze categorie zelf bakken en brouwen is nu toegevoegd; bier maken! Beter gezegd, gemberbier. We kregen het recept van David & Bella. Wat je er voor nodig hebt en hoe het moet lees je binnenkort op Mniekookt. Of misschien in de nieuwe rubriek Paulbrouwt.

Over produktkwaliteit of het ontbreken ervan...
Zwaaien naar Palmerston

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zaterdag 14 december 2019

Captcha afbeelding