imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Buck

Een vriend is overleden. Buck Burmann. Vriend van de Full Circle.

Buck en ik kennen elkaar van de schippersopleiding van de Zeezeilers van Marken. Of eigenlijk al eerder van een zeilreis naar de Duitse Bocht, toen we platgingen met de Jan van Gent in het Stortemelk boven Vlieland, op 11 september 2001. De Duitse Bocht hebben we die week niet gehaald. Wel CWO-3. Na de schippersopleiding zijn we enthousiast aan de slag gegaan. Veel instructiereizen op de Waddenzee en naar het buitenland. We hebben ook samen een reis gedaan naar de Kanaaleilanden en Zuid Engeland. Terwijl de cursisten hun opdrachten deden dronken wij een Guinness in St Peter Port. Landen op Sark en vis eten in St Malo. We deelden een passie voor zeilen maar vonden het instructie geven ook echt leuk. We zijn beiden ook vanuit het bedrijfsleven als ‘zij-instromer’ aan de slag gegaan in het HBO-onderwijs. Marketing en strategiecolleges. Het onderwijs paste Buck duidelijk beter dan mij.

Met Monique kreeg ik de kans om een droom te gaan realiseren. In het hele Full Circle project was Buck zeer betrokken. Toen we een keer in Paterswolde kwamen eten had Buck al een plaatje van de boot van het internet geprint en aan de muur gehangen! Ons businessplan heeft hij met zijn groene viltstift doorgespit en van commentaar voorzien. Ik voelde me bijna één van z’n studenten. Maar zijn feedback was veel waard. Buck heeft ook voor ons zijn netwerk opengezet. Een fiscalist? Een bankier? Een jurist? Hij had ze allemaal. Ik vertel nog vaak aan anderen over ons businessplan. Dat dat zo'n swung gaf aan het geheel. Een basis vormde. Op Buck’s advies zijn we ermee naar de Rabobank gegaan. We wisten inmiddels wel dat we de benodigde financiering met familie en vrienden konden realiseren maar, zei Buck, 'als de bank je geld wil lenen op basis van dit plan, is het een goed plan'! En zo liep het en wat een goed gevoel gaf ons dat.

Met de Full Circle hebben we nog een leuke reis gemaakt naar de Engelse Oostkust. Guinness gedronken bij de Butt & Oister, met Marijke en Hans. In ons eerste jaar van de reis heeft Buck ons opgezocht in Noord Spanje. Ik zie hem nog staan met z’n musto tas op de steiger van Santander. Daarna gevaren naar La Coruna met Peter en Shamim. We denken nog altijd aan die keer dat hij op de kademuur stond met een lange lijn. 'Ik heb goed nieuws en slecht nieuws; er is vanavond vuurwerk in de stad maar dat is wel hier'. Niks afmeren aan die kade dus. We vonden een ander plekje naast een vissersboot en ’s avonds was het vuurwerk geweldig.

Wij zijn inmiddels twee keer teruggeweest in Nederland. Beide keren hebben we bij Margreeth en Buck heerlijk asperges gegeten. En het was erg gezellig. Verder mailden we af en toe. En dat was goed. Het gaat niet om de frequentie van het contact maar om de inhoud. 'Vriendschap dat moet lopen, we zien elkaar wel weer' (Harrie Jekkers/Klein Orkest). Maar het idee dat ik je nu niet meer ga zien kan ik niet bevatten. Dat we geen Guinness meer drinken. Buck die liever head-up zeilde dan North up. Buck die altijd van die originele cadeautjes gaf. Buck van ‘geen dag zonder Bach’. Buck in z'n rode/roze Musto-pak. Ik ga je enorm missen, je betrokkenheid, bevlogenheid, enthousiasme, en inspiratie. Maar bovenal je vriendschap.

Tonga, september 2014

Monique en Paul

Waarom stoppen we op Niue?
Zwemmen met walvissen

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zaterdag 14 december 2019

Captcha afbeelding