imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Haaibaai...... Valse Pas,

Tuamoto's - Anse Amyot

Lisa van het restaurantje op Fakarava-Zuid had het voorspelt, er komt wind uit het noorden in plaats van de normale wind uit het oosten. En dat brengt heeeel veeeel regen. Terugvarend naar Fakarava-Noord was de wind al aan het draaien, maar de zon bleeft uitbundig schijnen, zodat we prima de ondieptes konden spotten.

 

Terug op Fakarava-Noord kregen ontvingen we een nieuwe gast, een verFranste Nederlander die tegenwoordig ook een periode van het jaar op Tahiti doorbrengt en graag wil zeilen. Nou, dan is ie bij ons aan het juiste adres!

 

’s Nachts worden we wakker omdat het gaat regenen, gauw de luiken sluiten! En de regen houdt vervolgens de hele dag niet op... We hebben een vage associatie met Nederland...... We kunnen niet weg met dit weer, geen zon, dus we kunnen de ondiepe plekken niet spotten! Niet alles is even goed in kaart gebracht in dit gebied. De volgende ochtend kijken we naar buiten, wéér bewolking....... Maar plots trekt de lucht open en besluit Paul richting Toau te varen, de volgende en voor ons tevens laatste atol van de Tuamoto’s die we aandoen. Een goed besluit blijkt later. Het wordt een prima zeildagje, geen regen, wel zon, met wel de wind uit het noorden zodat we moeten laveren. Maar de afstand is niet zo groot. Precies met de kentering zijn we bij de pas om Toau binnen te varen. Volgens onze pilot ligt er op 2 mijl een mooie ankerplek waar je je Robinson Crusoe waant. In de 2 dagen dat we hier liggen zien we inderdaad geen levende ziel en de vervallen hutjes op het strand worden alleen bewoond door enorme krabben. We struinen over het strand op zoek naar mooie schelpen en waden door het water naar een mooi rif. Maar het blijft regenachtig en 100% bewolkt.

 

Het blijkt dat de volgende dag de wind weer in het oosten zit. Meteen schijnt het zonnetje weer en de windkracht is ook prima. Op naar de laatste stop op de Tuamoto’s! Anker op! Hee, dat lukt niet! Ik kan nog geen 3 meter ketting binnen krijgen! Dan staat ie al strak terwijl er 60 meter in ligt! Ooops... da’s balen. Het stikt hier van de ‘coral heads’, enorme koraal partijen waar je ankerketting door het draaien van de boot met die rare winden lekker omheen geslagen wordt! En het is niet zo helder en behoorlijk diep, je kan echt niets zien! We kijken steeds welke kant de ketting op staat en proberen te redeneren hoe we de ketting ‘los’ kunnen varen. En JOEPIE, het lukt! Een half uurtje later zijn we op weg naar de pas om naar buiten te varen. En ook hier worden we verrast! Het is nét na de kentering, maar er staan al veel golven, waarschijnlijk doordat de wind pal op de pas staat en de diepte van honderden meters in één keer naar een meter of 6 gaat! Voor de stabiliteit hebben we het grootzeil alvast gezet. Paul stuurt de Full Circle zonder problemen door het onstuimige water. Wauw...... adrenaline....... het is voor ons de meest spectaculaire passage van de Tuamoto’s.

 

20 Mijl noorwaarts ligt onze laatste stop. Het is een valse pas, een inham in het rif, maar je kan er niet doorheen varen! Het is een schittereende beschutte plek waar we zelfs aan een mooring kunnen liggen. Dus geen gedoe met ankerren tussen de coral heads. De aanloop is bijzonder en wordt nog mooier doordat er plots zo’n 30 dolfijnen rond de boot zwemmen. Even snel als ze gekomen zijn, zijn ze ook weer verdwenen.

 

We genieten nog 3 dagen van dit bijzondere gebied op deze bijzondere plek, waar heeeel veeeel haaien zwemmen! We dopen deze plek dan ook om in HAAI-BAAI. Blacktip- sharks. In het begin is het een beetje eng, maar ze blijken banger van jou te zijn dan jij van hen! We snorkelen gewoon tussen hen in! Er is een restaurantje hier, gerund door Gaston (nee, een andere! De mijne zit nog steeds op Aruba!) en Valentine en dat blijkt dus zus van Lisa te zijn..... Soms is de wereld klein!! Met nog 12 andere zeilers genieten we op de laaste avond van een heerlijk lokaal dinertje!

 

Station Fakarava - Zuid
Pak op je donder

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
dinsdag 12 november 2019

Captcha afbeelding