imageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Aan stuurboord liggen kapers lief

We verlaten de Seychellen en gaan op weg naar Madagaskar. Het zeegebied van de Seychellen is enorm Veel winduitgestrekt. Onderweg, na zo'n 600 mijl, lopen we nog Cosmoledo aan. Een Atol dicht bij Aldabra waar heel veel vogels zijn. We hebben de AIS (Automatic Identification System) uitgezet. Tot voor kort was in dit gebied, 'slechts' 1000km van Somalië, sprake van piraterij. Veel jachten lieten jaren lang De Seychellen en bijbehorende eilandengroepen links liggen. Te gevaarlijk. Behalve kapingen van tankers zijn er ook zeiljachten gekaapt en werd de bemanning vastgehouden om losgeld te krijgen. De laatste jaren is de situatie genormaliseerd. Meer jachten ieder jaar varen nu weer de Noordelijke route over de Indische Oceaan! Via de Malediven en De Seychellen naar Madagaskar. De piraterij heeft De Seychellen overigens geen windeieren gelegd. Veel landen stuurden om de koopvaardijschepen en olietankers te beschermen marineschepen naar de Oost Afrikaanse kust. Of er is een 'guard on board'. Die schepen en bemanning moesten zo nu en dan foerageren. Victoria op Mahé was een geschikte plek. Ook werden hier gevangengenomen piraten aan land gebracht en berecht. Amerika zat er niet op te wachten ze mee te nemen naar de VS. Guantanamo zat al vol. In Victoria werden ze berecht en na verloop van tijd teruggestuurd naar Mugadishu. Het schijnt dat De Seychellen aan het verlenen van deze service goed hebben verdiend. Maar goed. Wij zeilen rustig verder maar laten de AIS nog maar even uit. Nu alleen nog uitkijken voor die haaien aan bakboord. Hoe de reis verder verliep... Je kunt nog zo goed plannen, kom je toch midden in de nacht aan bij Cosmoledo. Een atol is eigenlijk niet meer dan een rif en hier aan daar een stukje land met wat kokosbomen. In het donker zie je dus niets en riffen zijn gevaarlijk.  We houden een afstand aan Guard aan boordvan 2 mijl. Elektronische zeekaarten hebben nogal eens een afwijking. We gaan bijliggen aan de lijzijde van het atol. De wind is nog flink maar de golven wat minder. We proberen de rest van de nacht nog wat te slapen. Bij het eerste licht overzien we de situatie. De wind is aangetrokken tot 30 knopen en er staan flinke golven. Door de stroom zijn we de afgelopen uren wel 12 mijl weggezet. Dat hele stomme atol is al niet meer te zien behalve dan op de kaart. We besluiten door te varen, koers Madagaskar. We varen met drie reven in het grootzeil en kotterfok half uitgerold. Het is net te doen. De zee is onstuimig. Met de zon en de blauwe lucht is het ook mooi, indrukwekkend. De wind trekt verder aan naar 35 knopen, naar 40 knopen. De 46 wordt aangetikt. Wauw! Lag ons knopenrecord niet op 49,6? En dat was in een baai achter het anker, niet op 40000 mijl sinds Harlingenvolle zee. Bij het wegnemen van het grootzeil scheurt het achterlijk uit. De zeilen zijn te oud voor dit ruige werk. Daar zijn we straks wel weer een dagje zoet mee. Kan de naaimachine weer aan dek. Gelukkig wacht in Zuid Afrika de zeilmaker waar we een nieuw grootzeil en genua in bestelling hebben. De rest van de dag zeilen we verder met alleen de kotterfok. Tegen de avond varen we het windveld uit. Oh... Vergeet ik te vermelden dat we nog iets 'aangetikt' hebben namelijk de 40.000 zeemijlen sinds we in Harlingen vertrokken  in 2011.

Fietsen op de Seychellen
De geuren en kleuren van Madagaskar