imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Suriname - Tobago 25 mei - 2 juni 2018

Olav genietTerug op de Full Circle. Ik was er eerder maar deze keer is wel heel special want ik beleef dit avontuur samen met zoon Olav. Een vader-zoon-belevenis waar we ons beiden enorm op verheugen. Paul en Monique en de boot kennende weet ik wel wat me te wachten staat maar ik ben benieuwd hoe Olav dit gaat ervaren. We Like father like sonkomen beiden aan op J.A. International Airport, d.w.z. ik op vrijdag omstreeks 21.00 uur maar zoonlief uit Florida 5 uur later, met dank aan Caribbean Airlines voor de vertraging. Heel enerverend is die luchthaven niet als je er al die tijd in je eentje zit op een nog juist voor sluitingstijd aangeschaft blikje Parbo. Vanaf de Full Circle heeft men voor ons een taxi geregeld en het is werkelijk een feestje om dan door chauffeur Jimmy naar Domburg gereden te worden want zelfs in het donker krijg je met zo’n vriendelijk menneke al een heel positieve indruk van Suriname. Opgewacht door gastheer en gastvrouw en overgevaren naar de boot begint onze vakantie pas echt.Het voelt voor mij zo goed om terug te zijn en mijn vaste plek in de kooi links voor in de piek in te nemen.

Inmiddels is ook gast Paul gearriveerd en in het weekeinde proeven we een beetje van de sfeer in het land. Vriendelijke mensen, lekker eten, het leven hier doet heel relaxed aan. Volgens ons is het chillen hier uitgevonden. We maken kennis met andere zeilers, sporten met een zweeedse cattlebell-specialist annex zeiler Chris en bezoeken het verderop aan de rivier gelegen Laarwijk waar we voor een regenbui schuilend in een soort overdekte ontmoetings plek door een paar locals onder het genot van een paar biertjes een karakterschets van “de Surinamer” te horen krijgen. Vrolijke kout met een filosofische inslag maar Gezellig clubjeondanks gedegen navraag soms volstreks onnavolgbaar.

Het serieuze werk begint maandag wanneer we met het tij mee uitvaren en al snel de wind vol in de zeilen hebben. Omdat we ook de stroom mee hebben maken we goedeDe buschauffeuze met paars haar vorderingen, en al na drie nachten waarin ook de gasten hun wachten meegelopen hebben komen we op donderdag aan bij Tobago. Wachtlopen met gastheer en gastvrouw is trouwens ook al een plezierig onderdeel van de reis omdat er zich vaak heel leuke gesprekken ontspinnen.

We ankeren in Store bay en verkennen het aanpalende plaatsje Milford, kopen kaartjes voor de bus om de volgende dag in Scarborough te gaan inklaren. Alles secuur gepland maar de beloofde bus komt de volgende morgen om 09.30 uur niet en het daarop volgende uur ook niet en dan snappen we dat al die passerende claxonnerende automobilisten eigenlijk pseudo taxichauffeurs zijn die je graag voor een sympathiek bedragje naar je bestemming brengen. Vijf minuten later zitten we met zes man in een vier-persoons Nissan, even duiken als er politie in zicht komt , maar we zijn wel vlot, warm en een beetje gekreukeld, in Scarborough. De formaliteiten leveren niet veel problemen op, kosten wat tijd maar ach, in deze plaats met zijn eilandse couleur locale, alle muziek rondom, de kippen op straat en zoveel vriendelijke mensen verveelt er niets. Zelfs de chauffeuse van Full Circle in Man of War Bayde bus terug met haar paarse haar, de grote spiegelende zonnebril en in tien verschillende kleuren gelakte nagels die met gezag de passagiers in haar volle bus indeelt, geunifomeerde scholiertjes gaan netjes met drieen op de bankjes, is een een foto waard. En ze poseert graag.

Het blijft prachtig zeilweer en de volgende dagen zeilen we naar Bucco Reef, naar de Englishman Bay en naar de Man O’Warbay bij Charlotte Ville. Onderweg vangt Olav een tonijn van zeker 10 pond die door Paul deskundig van zijn filets wordt ontdaan die door Monique op de bekende bekwame wijze worden omgezet in tonijnsteaks en sashimi. We worden elke dag verrast met zeer smakelijke staaltjes van Moniques kookkunst. In Charlotte Ville ontmoeten we kleurrijke figuren als Emmanuel, een Frans Guyaan die hier bouwwerkzaamheden verricht, Trevor, de administrator van de universiteit alhier die afkomstig is van Trinidad en dus veel slimmer is dan die van Tobago. Het levert een leuk inkijkje op het eilandgebeuren op. Minder geslaagd is de ontmoeting met de plaatselijke Immigrationofficer die vindt dat kapitein Paul zich een dag eerder had moeten melden en een formulier had moeten inleveren dat men in Scarborough verzuimd had hem mee te geven. Direct gaan halen en morgen om 09.00 uur inleveren anders krijg je grote problemen ! Ooit een schipper van een zeilboot gezien bij wie stoom bijna uit de oren komt ? Een apart verschijnsel maar niet voor herhaling vatbaar .Enfin Paul en Monique met de bus naar Scarborough om die ontbrekende permit te halen.Gelukkig een fraaie rustgevende rit van anderhalf uur heen en dito terug. De volgende dag , geen immigrationdictatortje want het is een nationale feestdag, dus, geen formulier inleveren maar ook geen Tonijntjevervelende confrontatie. We laten ons plezier niet vergallen en genieten met volle teugen van het weer, de goede wind, het zeilen, het mooie eiland en alles wat weVisje bereiden van Paul en Monique over zeilen leren en de verhalen over wat ze tijdens hun al zeven jaar durende reis rond de wereld hebben meegemaakt. Op de plotter zie je duidelijk alle zeildagen in beeld en na Batteaux Bay en King’s Bay wordt het tijd om terug te zeilen naar Store Bay, onze “zeebenen” te strekken, de kuierlatten te nemen en ons gewone bestaan thuis maar weer op te pakken.

Meer sterke verhalen bewaren we voor thuis, want zonder mogen we niet terug komen!

Het was goed, erg goed, want…..

Ik zie dat Olav van deze reis en het zeilen, en niet te vergeten het vissen, geniet en zich in dit gezelschap volledig thuis voelt en dat maakt deze etappe nog mooier en specialer dan mijn vorige avonturen met de Full Circle. Dank daarvoor aan die oerdegelijke schipper Paul en lieve gastvrouw Monique. En gast Paul, het was goed te merken dat je een veel meer ervaren zeiler bent dan Olav en ik maar ik vond dat we goed teamwerk hebben verricht.

En mocht U, lezer, echt zin hebben in een doe-vakantie, het is er geen schoolvoorbeeld van maar op de Full Circle komt U volledig aan uw trekken.

Jim en Olav.

Back to the Caribbean!
FULL CIRCLE = FULL CIRCLE