imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Crossing the Caribbean Sea

Het orkaanseizoen is ten einde in de Carieb. Dus je kan in principe weer overal varen. Lastig is dat we wel heel erg westelijk zijn op Aruba. Het laatste half jaar voordat we over gaan steken, terug naar Europa, willen we doorbrengen in de ‘West Indies’. Dat betekent dat we ruim 500 mijl aan Voor anker bij Klein Curacaode wind moeten varen om richting St. Maarten te komen. De wind waait in de Carieb altijd uit het oosten. Hij kan een beetje zuidelijker of noordelijker zitten maar het blijft aan de wind varen.

 Nu zijn wij echte ‘Milk Run’ zeilers. Een grote groep van zeilers die rond de wereld gaan, varen deze route. Voornamelijk met de wind mee. Ruime koersen dus. Dus deze etappe Aruba - St. Maarten is wel een uitdaging!

Rond December gaan bovendien de Christmaswinds waaien. Dus voor die tijd moet je er echt weg zijn.

 De kraanperikelen leken even roet in het eten te gooien. Maar gelukkig konden we op tijd weer te water. Op donderdag was de splash en volgens de weekaartjes zou er vanaf zondag een ruim, goed weervenster komen. Met weinig wind voor ongeveer een week! Wat een geluk! Gaston kwam zaterdag van vakantie terug dus we konden nog gezellig een avondje samen eten en verhuizen vanuit Wonders terug naar de Full Circle. Perfecte timing dus!

 De zee tussen Curacao en Aruba is niet de makkelijkste zee. Er staat heel veel stroming en is erg onrustig. We spraken onlangs zeilers die er ruim 2 dagen over hadden gedaan! Gelukkig lagen wij de volgende dag ruim voor zonsondergang bij Klein Curacao. Even een nachtje bijkomen en nog genieten van het azuurblauwe water.

 Doordat het weervenster zo ruim was konden we ook nog stoppen op Bonaire. Het is daar veel te druk met jachten! Te weinig moorings. En om ook slecht weernou de haven in te gaan.... we besloten te kijken of er een mooring vrij was of anders door te varen. Er bleek een privé mooring vrij te zijn. Andere zeilers adviseerden ons deze op te pikken voor 1 nachtje. Heerlijk nog even de benen strekken. Wifi zoeken voor de laatste weerkaartjes. Wat vers fruit en groente kopen en ‘s avonds nog een borreltje met Bote & René en een vriend van hun.

 De weersverwachting blijkt prima. Niet veel wind, maar dat wisten we. Dus varen we erg veel met de motor bij. Doen we bijna nooit, maar anders kom je nergens. 

 De weersverwachting blijkt niet helemaal te kloppen. We hebben net van wacht gewisseld als er opeens een flinke windtoename is. Kijk het even aan maar dan moet ik Paul toch echt uit zijn slaap halen. Het blijkt niet voor niets de wind neemt toe tot 25 knts. Als we voor wind varen niet zo’n probleem, maar aan de wind wel heel ongemakkelijk. Is het een bui? Hij houdt dan wel erg lang aan. Wel 5 uur. Met dit soort weer zijn we beiden in de kuip. Een van ons probeert een beetje slaap te pakken, liggend op de bank aan de lage kant. Van de bank aan de hoge kant stuiter je zo af. Dus ik ga op de kuipvloer zitten met goed zicht op alle metertjes. In de ochtend wordt het weer rustiger. 

 We zeilen prima maar in de voorspelling zien we dat de wind naar noordoosten zal gaan draaien en toe zal nemen. Juist nu heel vervelend want St. Maarten ligt daar juist. Nóg een nacht op zee met een toenemende wind en een ‘stampend’ schip, pfffft, zien we niet zitten.

 Saba ligt redelijk op de route. Van 6 jaar geleden weten we dat daar veel moorings liggen. Zouden we Saba voor het donker kunnen halen? Klein beetje laveren..... het lukt! Net voor zonsondergang vissen we met een gierende wind om de oren de mooring uit het water. Zou ie ons houden? Dat weet je nooit..... of het onderhoud goed is. We kennen een verhaal dat er een boot met mooring en al de zee op dreef hier en de eigenaar was aan de wandel op Saba! Kijk je toch op je neus als je terug komt en je boot is weg.

 Voor de zekerheid zetten we een alarm. Mochten we ‘aan de wandel’ gaan dan gaat er een alarm. We zijn kapot. Paul bakt pannenkoeken en we gaan op 7 uur al pitten. We slapen de klok rond. 

 Aan de mooring bij SabaNet voor 10 uur komt er een duikbootje langs en wil onze mooring. We gooien direct los voor de laatste 25 mijl naar St. Maarten. Het weer knapt op maar er staat nog wel veel wind en flinke golven. Als we bijna halverwege zijn komt er toch een donkere lucht aanzetten en opeens een bliksem en harde donder. Als we ergens bang voor zijn dan is het wel onweer op zee.... dus hoppa roer om en 180 graden rechtsomkeer. Even van de bui wegvaren. Venijn zit dus ook nu weer in de staart!

 Eindelijk om 3 uur droppen we ons anker in Simpson Bay. We launchen de dinghy en gaan een drankje drinken en een hapje eten in Lagoonies ons bekend van 5 jaar geleden. Onze aankomst vieren!

Morgen maar eens kijken hoe erg St. Maarten er aan nog toe is een jaar na de verwoestende orkaan Irma. 

Hiep hoi!!
‘Paul en de kunst van het motoronderhoud’