Bijna op de AzorenWe beseffen het nog niet helemaal. We stoppen de boot voor het laatst helemaal vol met etenswaren en drinken. St. Maarten, het laatste Caribische eiland. Waar we vandaan vertrekken. Afscheid nemen hier en daar. Ton is vlak voor ons vertrek jarig en we zijn uitgenodigd mét onze gasten, Willem en Noah, om te genieten van de befaamde True Blue Party. De hele middag heeft Dominique ribbetjes gemarineerd, salades en lekkere hapjes gemaakt. Nog een dagje bijkomen (van het feestje), de laatste inkopen doen. Zondagochtend 6 uur gaan we anker op! En ja hoor Ton en Dominique komen ons uitzwaaien..... bye bye vrienden, bye bye St. Maarten, dag Carieb. We zettenDag Niki en Ton zeil naar Europa met een stop en crewwissel op de Azoren.

Azoren, 2300 zeemijlen! Een van onze grootste oversteken. We beginnen met een straf windje (20-25 knts) en we schieten gelijk al aardig op. Het gaat lekker. Maar als we Anguilla voorbij zijn en de golven toenemen, blijkt Noah toch niet zulke zeebenen te hebben. Als we 2 dagen later een hogedruk gebied invaren, de wind wegvalt en we een dag de brommer (motor) aan hebben, knapt ie aardig op en heeft ie zijn ‘blue friend’ (de emmer) niet meer nodig. Maar de wind komt terug en daarbij de golven, en de zeeziekte van Noah helaas ook.

Het wordt veel kouder, ‘s nachts zitten we met een zeilpak en sokken aan soms zelfs met een muts op! Willem, oud gezagvoerder van de KLM heeft een kaart mee met heldere sterren waar je op kan navigeren. Hij weet er veel van . Daar steken we heel wat van op.

Willem zet de positie op de kaartDe belangrijkste momenten van de dag zijn weer de maaltijden. Het 12 uur momentje dat de positie op de papieren kaart wordt geplot. De taak van Willem. Zo zien we ons zelf langzaam naar de Azoren bewegen. Happy hour om vijf uur. Ach het leven is zo eenvoudig op zee. Bijzonder is ook dat we 3 zeilboten hebben gezien onderweg. Veel Portugese oorlogsschepen en een keer of 10 dolfijnen. Ik heb zelfs een enorme rug, waarschijnlijk van een walvis gezien.

Tom (van Marieke) heeft Marieke’s taak overgenomen om ons te informeren over het weer en de weersystemen. Hij bericht ons uitgebreid en verteld ons gelijk het leven op Labrot. Heerlijk en doorspekt van de geweldige Tom-humor. Ook zo’n moment om naar uit te kijken. Ook op Labrot is het seizoen ondertussen begonnen.Kijk even op zijn website , er zijn nog wat weekjes beschikbaar. Het is er zo mooi!
Elke dag hebben we contact via de sailmail en de satelliettelefoon. We krijgen alleen maar goede berichten. De o, zo gevreesde oversteek gaat zo mooi. Voor de 4e dag op rij varen we met zo’n 15-20 knts wind recht op het doel af. Noah is compleet over zijn zeeziekte heen. Eet alles weer. We vieren half way met champagne. En alle andere mooie afstanden en belevenissen (1000NM, Full Moon) nemen we, om met Willem zijn woorden te spreken, een oorlam op.

Met nog een paar dagen te varen krijgen we toch nog een stevige wind over ons heen. Voor een paar uur geeft de windmeter steeds rond de 33-34 knopen aan. Met Noah en his blue friendeen paar keer uitschieters naar 40 knts! De golven bouwen op en we surfen er steeds vanaf. Gelukkig houdt het niet heel lang aan.

Dan komen de Azoren in zicht! Mooie groene eilanden. We meren af in Horta op Faial. De plek waar alle muurschilderingen worden gemaakt en het (onder zeilers) bekende Cafe Sport is. Daar worden we door Willem getrakteerd op een aankomst drankje en een etentje. Heerlijke verse sardientjes!

We hebben 3 weken voordat de volgende crew op stapt. Tijd om de boot weer te ‘verzorgen’ en iets van de Azoren te gaan zien. En natuurlijk een Full Circle muurschildering te maken.