imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Toegift in Fiji

Voor de overtocht van Fiji naar Nieuw Zeeland willen we natuurlijk gunstige wind hebben: niet te hard, niet te zacht, uit een gunstige richting… en dat op alle delen van het traject: vlak onder Fiji, waar de windrichting over het algemeen oostelijk is, in het middendeel waar de windrichting westelijker kan worden en vlak bij Nieuw Zeeland, waar je te maken kunt krijgen met lage druk gebieden die daar ontstaan. Paul en Monique maken een hele studie van de beschikbare weerberichten en adviezen over goede momenten voor de oversteek.

De dag na de bevoorrading in Lautoka leek geen gunstig moment om de oversteek te beginnen. Daarom hebben we een laatste tussenstop gezocht in een baai bij Walolo, één van de zuidelijke eilanden van Fiji. Tot mijn verbazing lagen daar ruim 30 boten, deels voor anker en deels aan een mooring. Monique en Hans hebben de Full Circle aan een mooring vastgelegd. Lekker nog een paar daagjes relaxen voordat we aan de oversteek beginnen: boekje lezen, zwemmen, sail-in bioscoop in de kuip, wandelen op het eiland en nog een paar allerlaatste inkopen.

 

Op Walolo zijn twee resorts met daartussen een landingsbaan. De resorts lijken tropische Landal Green parks. Lanen met palmbomen en hibiscussen in allerlei kleuren, leuke huisjes langs uitgegraven baaitjes of met privé toegang tot het strand, zwembad, restaurant, waterglijbanen in de oceaan, kano’s en zeilbootjes te huur, noem maar op! Vanaf de heuvel erachter hadden we een mooi uitzicht over de koraalriffen aan beide zijden van het eiland. Weer terug naar beneden kwamen we door een stukje (bijna) ongerepte natuur met palmbomen en mangobomen. Daar hebben we een voorraadje van geplukt, voor mangojammmm.

 

Bij het binnenvaren van de baai hadden Paul en Monique één van de boten, van een Turks echtpaar, al herkend. Van hen kregen we een prima snorkeltip. Bij de ingang van de baai is een zandstrook, die bij laag water droogvalt. In het ondiepe water ernaast is mooi koraal met veel verschillende soorten vissen. Die vissen zijn erg gewend aan mensen: ze zwemmen niet weg als je komt aanzwemmen, maar komen juist naar je toe…. op zoek naar brood!! Zelfs als je je lege handen uitsteekt, komen ze al naar je toe en voel je de snuitjes tegen je handen tikken. Dit keer hebben we de onderwatercamera meegenomen en mooie foto’s en filmpjes kunnen maken. Van een kleine rog die ik heb gezien, met een 'vleugelwijdte' van ongeveer 45 cm, heb ik geen foto's, maar wel een mooie herinnering!

 

Morgen is het dan echt zover: we beginnen aan de oversteek naar Nieuw Zeeland. Maar we zijn heel blij van deze toegift van Fiji waarvan we hebben mogen genieten!

Corrie

Lees Meer
1727 Hits
0 reacties

Familie in Fiji

In december vorig jaar, toen Monique en Paul bij ons waren, kwam het idee boven om het traject naar Nieuw Zeeland mee te varen met de Full Circle. De wereldbol werd erbij gepakt. Hmmm, aanmonsteren bij Paul (kapitein, broer van Hans) en Monique (kok, die altijd iets lekkers op tafel weet te toveren), een stukje in de tropen zeilen, langs mooie Bounty eilandjes, een oversteek van ruim een week naar Nieuw Zeeland en dan nog wat in Nieuw Zeeland rondkijken… klinkt aantrekkelijk! Alleen die lange vliegreizen heen en terug….

Op het vliegveld van Nandi op Viti Levu, het hoofdeiland van Fiji, werden we door Paul en Monique opgewacht met de traditionele rumpunch in hun traditionele Full Circle kleding. Heerlijk!! En dan bedoel ik zowel de rumpunch als het vooruitzicht dat we binnen afzienbare tijd een goed bed zouden voelen, op de Full Circle.

Op onze eerste dag in Fiji zijn we met de bus vanuit de jachthaven naar Lautoka gegaan. De bushalte: geen paaltje of wachthokje, maar de mangoboom net buiten de jachthaven. In Lautoka hebben we een flinke hoeveelheid groenten en fruit ingeslagen op een grote overdekte markt. In de supermarkt nog wat aanvullende inkopen, dus bepakt en bezakt gingen we met de bus terug. Paul mocht voor het uitstappen aan het touwtje trekken, waarmee de fietsbel bij de chauffeur ging bellen. Bij de eerste de beste uitrit stopte de bus… zo’n 50 meter vóór onze mangoboom. Bofte Hans even, mocht hij ook nog bellen!! Op de boot verdwenen de inkopen in no time in de koelkast en al de handige vaste plekjes die Paul en Monique hebben.

Voor de tweede dag stond een rustig zeiltochtje op het programma. Het begon inderdaad rustig, maar al snel liep de wind op naar 30 knopen, windkracht 7. Met de bijbehorende golven. Gelukkig waren onze magen daartegen bestand en kwamen we aan het eind van de middag aan in de baai tussen de eilandjes Wayasewa en Waya. Een mooi plekje! ’s Avonds draaide de wind en lag de boot te stampen en te rollen op de golven. Onze slaapplaats in de voorpunt van de boot ging flink op en neer. Een slaapplaatsje op de grond in de kajuit beviel me die nacht beter…

De volgende dagen hebben we een paar keer gesnorkeld: tientallen soorten koraal en vissen, in een ‘berglandschap’ dat rustig onder je door schuift. Prachtig!!

De eilandjes van de Yasawa Group liggen soms vlak bij elkaar. Als je komt aanzeilen, lijkt het of je één eiland nadert. Terwijl je langsvaart, ontstaan er telkens mooie doorkijkjes. De eilanden zijn heuvelachtig met hier en daar witte stranden. Tussen de palmbomen zie je een dorp of een resort. Met toestemming van de Chief hebben we één van de dorpjes bekeken. De kinderen kwamen nieuwsgierig naar ons toe. Ze hadden snel in de gaten dat er iets kraakte in mijn broekzak en wilden weten wat er in zat. Het was een klein cadeautje, een paar gehaakte baby sandaaltjes. Ze liepen voor ons uit naar een huis waar een gezin met een baby woonde. We werden uitgenodigd om binnen te komen. Terwijl de moeder de sandaaltjes aantrok bij haar dochtertje, vermaakten de grotere kinderen ons met lieve en rare gezichtjes voor de foto. En dan even meekijken op de camera, hoe ze er op staan!

Vandaag zetten we na een kleine week weer koers naar de jachthaven Vuda Marina. Op het terras hebben we genoten van swingende life muziek, lekkere drankjes, kiprolletjes en… heerlijke patat. Monique verheugde zich er al op, want patat is één van de weinige gerechten die Monique niet zelf kan toveren op de Full Circle.

 

Morgen en overmorgen gaan we de boot weer bevoorraden en klaarmaken voor de overtocht naar Nieuw Zeeland. Het volgende avontuur gaat beginnen!

 

Corrie

 

 

Lees Meer
1793 Hits
0 reacties